Eίναι εξαιρετικά μορφωμένοι και έχουν το ένα πόδι στον μποέμικο κόσμο της δημιουργίας και το άλλο πόδι στο μπουρζουάδικο βασίλειο της επιτυχίας.
Kάποιες σκέψεις για τον ελληνικό δημόσιο τομέα, με αφορμή τις δηλώσεις του Γ.Γ. Δυτικής Mακεδονίας…
Όλες οι δυτικές κοσμοθεωρίες διακατέχονται από την αντίληψη του ιστορικού ντετερμινισμού, όλες στην ουσία λένε ότι «έτσι κι αλλιώς η γη θα γίνει καλύτερη».
Tο «μπίγκ-μπάνγκ» στον τομέα το media, που παγκοσμίως συνετελέσθη στις δεκαετίες του 1980 και 1990, άλλαξε ριζικά τις σχέσεις πολιτικής και MME.
O μύθος του «Mεγάλου Aδελφού» δεν έγινε πλήρως πραγματικότητα, όχι γιατί οι εξουσιάζοντες δεν το ήθελαν, ούτε γιατί υπήρξε σθεναρή κοινωνική αντίδραση. Δεν επαληθεύτηκε εξ αιτίας των διαχειριστικών ανεπαρκειών του κράτους.
H πνευματική ιδιοκτησία είναι μια προνομιακή σύμβαση, σαν εκείνες που χάριζαν στους αυλικούς τους οι βασιλείς (μονοπώλια σε βασικά προϊόντα π.χ. αλάτι) την οποία μπορεί να εκμεταλλευτεί ή και να μεταπουλήσει. Eίναι στην ουσία μια άδεια από το κράτος να τυπώνει χρήμα.
Για το κυρίαρχο ρεύμα της αρχαιοελληνικής φιλοσοφίας, που συνοψίστηκε από τον Aριστοτέλη το κενό δεν μπορούσε να υπάρξει. H ύπαρξη της ανυπαρξίας ήταν μια τεράστια λογική αντίφαση. Άρα δεν υπήρχε και κανένας λόγος να απεικονιστεί… αυτό που δεν υπήρχε.
Oι αποκεντρωτικές συνέπειες ο τρόπος με τον οποίο η online επικοινωνία υποσκάπτει τα κρατικά μονοπώλια πληροφοριών.
Όπως στο εφιαλτικό σενάριο «1984» του George Orwell, έτσι και σήμερα μια εταιρία εξάλειψε το όνομα ενός στελέχους της από την ηλεκτρονική ιστορία της.
H παγκοσμιοποίηση δεν είναι ένα απλό σχήμα λόγου, είναι οικονομική προϋπόθεση για να προχωρήσει το σύστημα.
Το απόλυτο πρωθυπουργοκεντρικό σύστημα δεν αφήνει τη χώρα να προχωρήσει πέρα από τις δυνατότητες ενός ανθρώπου.
Το κεντρικό κράτος, που διακόσια χρόνια τώρα δεν κατάφερε να κάνει διοίκηση της προκοπής για τον εαυτό του, έχει άποψη για τις αυτοδιοικήσεις των άλλων.
Μπορεί οι βουλευτές της πλειοψηφίας να παλεύουν για το παντεσπάνι τους, τον υπουργικό θώκο, οι βουλευτές της μειοψηφίας τρέμουν για το ψωμί τους.
Οι «συμφωνίες κυρίων» μεταξύ κυβέρνησης-επιχειρηματιών είναι επί της ουσίας ομολογία ανυπαρξίας αγοράς.
Ωραίοι είναι οι χάρτες «Πρόβλεψης κινδύνου πυρκαγιάς», αλλά σε τι χρησιμεύουν, πέρα από το να εικονογραφούν τα δελτία ειδήσεων;
Η κυβέρνηση που αρνείται σθεναρώς την «ταξινόμηση των φόνων» με βάση το φύλο, ανακοίνωσε τις προάλλες την «ταξινόμηση των απατών» αναλόγως της ηλικίας.
Δεν χρειάζεται κανένας πρωθυπουργός για να διορθώνονται τα «σφάλματα» της επιστήμης ή των σχολικών βιβλίων.
Στην Ελλάδα για να παραμείνουν ή να διαγραφούν φοιτητές χρειάζεται νόμος και οι συναφείς υπουργικές αποφάσεις.
Και άλλα...
Money
Επρεπε να εμφανιστούν οι ρωγμές στις πολυκατοικίες, να προσφύγουν οι κάτοικοι στον Δήμο Αθηναίων και στη Δικαιοσύνη, για να ανακοινώσει η εταιρεία – δύο μήνες μετά! – το πρόβλημα.
Tech & Innovation
Πώς να προχωρήσει ο τόπος όταν όλα εξαρτώνται από τους υπουργούς, ενώ τους έχουμε δώσει και μια δεύτερη δουλειά, αυτήν του βουλευτή, που έξι μήνες πριν από τις εκλογές γίνεται η βασική τους έγνοια;
Editor's Picks
Δεν είναι κακό το μέτρο ο «Κουμπαράς της Νέας Γενιάς», αλλά δεν πρέπει να περιμένουμε πολλά.
Ζούμε στη χώρα όπου η παραβίαση του απορρήτου των επικοινωνιών θεωρείται συνήθης και από πολλούς αναγκαία.
«Τον Αύγουστο δεν υπάρχουν ειδήσεις», ίσως επειδή ξεσπούν πολλές και μεγάλες πυρκαγιές. Αυτές έχουν εντυπωσιακές εικόνες, αλλά λίγη πληροφορία.
Είναι ευτύχημα που η πολιτική συγκυρία, ήτοι οι συσχετισμοί ισχύος, του 17ου αιώνα ήταν τέτοια που απελευθέρωσε τις εμπορικές οδούς από το copyright των θαλάσσιων χαρτογραφήσεων.
