Το καλύτερο φάρμακο κατά του λαϊκισμού είναι να τον δοκιμάζουν οι κοινωνίες.

Στην Ελλάδα το γκουβέρνο δεν προσφέρει μόνο πολλά προσωπικά ωφελήματα. Αποτελεί τον μόνο τρόπο να κάνει κάποιος κάτι, ακόμη το καλό.

Κάθε λαϊκισμός λειτουργεί σαν μαύρη τρύπα στο πολιτικό σύστημα, που ελκύει όλα όσα περιστρέφονται γύρω του.

Αν ένας «ακραία εγωλάτρης, επικίνδυνα τυχοδιώκτης, εφιαλτικά απαίδευτος, τερατωδώς ανιστόρητος» έγινε πλανητάρχης, γιατί να μην ελπίζει κάθε πρόσωπο που, για διάφορους λόγους, τυφλώνεται από τα φώτα της δημοσιότητας;

Δεν γνωρίζουμε σε τι μπορεί να εξελιχθεί η κ. Καρυστιανού. Από αυτήν τη συνέντευξη δεν έδειξε να έχει λαμπρό μέλλον στην πολιτική.

Ο λαϊκισμός δεν είναι μόνο εύπεπτος, παράγεται με ελάχιστα (πνευματικά) μέσα και με μεγάλη ευκολία.

Κατά κανόνα τα κόμματα διαμαρτυρίας δεν βελτιώνουν τη δημοκρατία, τη βλάπτουν.

Νίκη του Τραμπ θα σημάνει διόγκωση των προβλημάτων που ήδη έχει η οικονομία και αν δεν συμβεί κάτι πολύ άσχημο, θα κληθούν οι Δημοκρατικοί να αντιμετωπίσουν τη βαθιά κρίση.

Στην πολιτική το βραχυπρόθεσμο διώχνει το μακροπρόθεσμο.

Η μόνη διαπραγματευτική ισχύς που πιστεύουν ότι έχουν οι πολίτες είναι η ψήφος τους και γι’ αυτό στρέφονται στα άκρα.

Η ακροδεξιά ασθένεια δεν θεραπεύεται εύκολα· χρειάζονται χρόνια εντατικού διαβάσματος.

Το πρόβλημα είναι ο νομοθετικός λαϊκισμός τον οποίο χρησιμοποίησε με ιδιαίτερη θέρμη η προηγούμενη κυβέρνηση και έκανε τον εμπρησμό εξ αμελείας κακούργημα.

Πώς άνθρωποι που δεν εμπιστεύονται ούτε τη σκιά τους ψηφίζουν κάποιους που δεν γνωρίζουν;

Πρέπει να ξαναδούμε το ακροδεξιό φαινόμενο στην Ελλάδα και να μην το κρύψουμε κάτω από βολικές εξηγήσεις του στυλ «συμβαίνει και στην Ευρώπη».

Η οικονομική ανασφάλεια είναι μόνο ένας από τους παράγοντες που διογκώνουν τη δυσθυμία των πολιτών έναντι των παραδοσιακών κομμάτων.

Η κολοκυθιά θα συνεχιστεί, με επίσημη σφραγίδα του κράτους. Στο επόμενο κορωνοπάρτι κάποιος θα πει, «στις παρελάσεις με χιλιάδες δεν κολλάει, στο πάρτι που ήταν 50 άτομα κολλάει;».

Οσα θλιβερά ζούμε χουν κάποια αγωνιστική προϊστορία. Προ των καταλήψεων των ΕΠΑΛ στη Θεσσαλονίκη από τους ναζιστές υπήρξαν οι ετήσιες αγωνιστικές καταλήψεις.

Να θυμόμαστε πάντα ότι σ’ αυτή τη χώρα και η παλαβή Δεξιά έχει πολλά ποδάρια.

Τα πεντάχρονα που μετέχουν της ελληνικής παιδείας δημιουργούν «κατάσταση εκτάκτου ανάγκης» στην Αθήνα;

«Επαναστατική πρωτοπορία» του αντιεμβολιαστικού κινήματος είναι η Ακροδεξιά, αλλά αδυνατεί να συνενώσει τα κομμάτια του για πολλούς (και πέραν της απεχθούς ιστορίας της) λόγους.