Διάφορες μεγαλόστομες ανοησίες από αριστερά μεταβολίζονται από την Ακροδεξιά.

Γιατί δεν παραδίδει το ΚΚΕ «τα μηνύματα, τα σημειώματα και άλλα αντικείμενα των εκτελεσμένων κομμουνιστών της Πρωτομαγιάς του 1944 που βρίσκονται στο αρχείο του» στο Μουσείο Εθνικής Αντίστασης του Δήμου Καισαριανής;

Οταν υπάρχουν συστήματα εξουσίας χωρίς θεσμικά αντίβαρα, κάθε μέσο θα χρησιμοποιηθεί, ασχέτως της ποιότητας του σκοπού.

Η Αριστερά, που δεν φώναξε για την σφαγή των συντρόφων της, θα διαμαρτυρηθεί τώρα για το μακελειό που γίνεται στο Ιράν;

«Ο θείος που κάθεται με τη νεολαία» χωρίς το χιούμορ του Τζίμι Πανούση.

Υπάρχουν δύο σοβαρά ελλείμματα αυτοκριτικής στην Ιθάκη του κ. Τσίπρα, για τα μεγαλύτερα κρίματα της πολιτικής του πορείας.

Ο –αυτοπροσδιοριζόμενος με ένα «νι»– Γιά(ν)νης θεώρησε προσβλητικό τον όρο «κουπόνια» που χρησιμοποίησε ο κ. Τσίπρας.

Ποιος δεν συμμεριζόταν, αυτό που γράφει ο κ. Τσίπρας ότι «για μερικούς συντρόφους μου είχα πάντα την απορία αν αντιλαμβάνονταν έστω και στοιχειωδώς την πραγματικότητα».

Πόσα και ποια ανθρώπινα, πολιτικά, κοινωνικά δικαιώματα πρέπει να θυσιάσουν οι σημερινοί άνθρωποι για να ζήσουν οι αυριανοί στον παράδεισο;

Κάθε πολιτική δύναμη έπρεπε να έχει τη γαλήνη να δεχθεί ότι η οικονομία είναι ξεροκέφαλη, το κουράγιο να αλλάξει υπέρ των αδυνάμων τα βάρη της προσαρμογής και τη σοφία να κατανοεί τη διαφορά.

Τα δημόσια πρακτικά της φοβερής διαπραγμάτευσης του 2015, τι έλεγαν δηλαδή οι άνθρωποι που την έκαναν.

Πρέπει να αξιολογήσουμε ως θετικό το γεγονός ότι έστω ένα μέλος του ελληνικού Κοινοβουλίου αποφάσισε να «ξεστραβωθεί».

Είναι άλλο η πολιτική κριτική και η πιθανή απόδοση ποινικών ευθυνών για το μπάζωμα στα Τέμπη χωρίς να ακολουθηθούν πρωτόκολλα και άδεια της Δικαιοσύνης και άλλο η ιαχή περί «δολοφονίας 57 ανθρώπων».

Οι περισσότεροι, μάλλον, είδαν την «Πρώτη Φορά» κάτι σαν αγορά λαχείου, με την ελπίδα ότι θα πιάσουν τουλάχιστον τον λήγοντα.

Το βασικό πρόβλημα της Αριστεράς σήμερα είναι ότι κέρδισε τις μάχες των λέξεων, αλλά έχασε τον πόλεμο των αφηγημάτων.

Αβυσσος η ψυχή των Γερμανών, όταν μάλιστα έχουν μεγαλώσει στη γνωστή «Λαοκρατική Δημοκρατία».

Δεν μπορεί ένα κόμμα να πανηγυρίζει και για την αντιμνημονιακή του φρενίτιδα και για το μνημόνιο που επιτυχώς εφάρμοσε.

Είναι εντυπωσιακό, αλλά τώρα που ο καπιταλισμός αγκομαχά, η Αριστερά τα πάει χειρότερα.

Που βρήκε 200.000 νεκρούς στην Γάζα ο κ. Παύλος Πολάκης;

Βουλευτές του ΣΥΡΙΖΑ φεύγουν από το κόμμα, αλλά παραμένουν στην Κοινοβουλευτική Ομάδα!