Υπάρχει ενδοκυβερνητικός διαγωνισμός σαχλαμάρας ή δημοσκοπήσεις που δείχνουν άνοδο της Ακροδεξιάς;

Αν δεν γινόταν έλεγχος από το ελληνικό κράτος για το τι απογίνονται τα κονδύλια της Ε.Ε. για τους πρόσφυγες, τότε αυτό δεν είναι αρμοδιότητα του υπουργείου Μεταναστευτικής Πολιτικής, αλλά της Ευρωπαίας εισαγγελέως.

Στην Ευρώπη μόνο δύο χώρες έχουν βάλει έτσι στο στόχαστρο τις ΜΚΟ. Η Ρωσία του Πούτιν και η Ουγγαρία του Ορμπαν. Οπότε ας ευχηθούμε και μη χειρότερα…

Οταν οι ΜΚΟ «δεν στρέφονται κατά του υπουργείου», που λέει και ο κ. Πλεύρης, τότε οι, α λα ΟΠΕΚΕΠΕ, δουλίτσες με τις επιδοτήσεις γίνονται ευκολότερα.

Το 2015 ο κίνδυνος από τον αριστερό λαϊκισμό ήταν άμεσος, ενώ τώρα ο κίνδυνος του ακροδεξιού λαϊκισμού μοιάζει μακρινός, ασχέτως αν διογκώνεται με κάθε δήλωση του κ. Αθανασίου Πλεύρη.

Eπίκειται «αντικατάσταση του πληθυσμού της Ευρώπης», από τα 3 εκατ. μετανάστες της Λιβύης, όπως λέει ο κ. Αθανάσιος Πλεύρης;

Eπίκειται «αντικατάσταση του πληθυσμού της Ευρώπης», από τα 3 εκατ. μετανάστες της Λιβύης, όπως λέει ο κ. Αθανάσιος Πλεύρης;

Τώρα, που μετά την επιτυχία του Τραμπ σε όλο τον κόσμο υπάρχει υποχώρηση της διεκδίκησης των δικαιωμάτων της ΛΟΑΤΚΙ+ κοινότητας, χρειάζεται περισσότερο από ποτέ η υπεράσπισή τους.

Αυτοί που γκρινιάζουν περισσότερο για την δίωξη της Μαρί Λεπέν είναι συνήθως οι ακροδεξιοί «αντισυστημικοί», αυτοί που φωνασκούν περισσότερο για την ατιμωρησία των (δικών μας) πολιτικών.

Η διαφορά των μπαχαλάκηδων με τον βουλευτή της Νίκης κ. Νίκο Παπαδόπουλο είναι το μέγεθος των θρυμματισμένων κρυστάλλων.

Πρέπει να ανησυχήσουμε για το φαιό πρωινό που ξημέρωσε στη Θουριγγία και στη Σαξονία.

Χρειάστηκαν πολλά χρόνια για να απονομιμοποιηθεί η ακροαριστερή τρομοκρατία. Φοβόμαστε ότι θα χρειαστεί περισσότερος για την απονομιμοποίηση της Ακροδεξιάς.

Δεν ξέρουμε τα κίνητρα του δράστη του τριπλού φονικού στη Βρετανία. Μπορούμε όμως να είμαστε βέβαιοι πως δεν ξεκινάνε από την «ταυτότητά του», η οποία έτσι κι αλλιώς είναι ένα σύνθετο και διαρκώς μεταβαλλόμενο πράγμα.

Η συζήτηση περί κατοχύρωσης δικαιωμάτων και πολιτικού κόστους έχει ιστορικό προηγούμενο στις ΗΠΑ.

Ολοι είχαν κάτι αρνητικό να πουν για την αποφυλάκιση Μιχαλολιάκου. Ολοι πλην εκείνων που σχίζουν τα ιμάτιά τους για το «πού πάει η κοινωνία όταν καταδικασμένοι εγκληματίες αφήνονται ελεύθεροι για να συνεχίσουν την απεχθή τους δράση».

Τι ακριβώς σημαίνει «δεν θέλουμε τις ψήφους των Σπαρτιατών» και πώς θα διασφαλίσουν ότι κάποιοι δεν θα πάνε στο ένα ή στο άλλο κόμμα;

Εχουμε ένα σκασμό θεσμούς που προστατεύουν τους πολίτες, αλλά μόνο μία ανεξάρτητη αρχή –το Εθνικό Συμβούλιο Ραδιοτηλεόρασης– ασχολήθηκε με τις επικίνδυνες ανοησίες που διαδίδει ο κ. Βελόπουλος.

Οσο μεγαλύτερη ιδέα έχουν για τους Ελληνες κάποιοι, τόσο λιγότερο τους εμπιστεύονται.

Αυτοί κατάπιαν την κάμηλο του κ. Πάνου Καμμένου. Τώρα διυλίζουν τον κ. Στέφανο Κασσελάκη.

Για πρώτη φορά στον υπερτετραετή βίο της η κυβέρνηση δείχνει να τα έχει χαμένα.