Δευτέρα, 20 Μαΐου, 2024
ΤΑ ΕΞΥΠΝΑ ΤΑ ΛΟΓΙΑ ΤΑ ΜΕΓΑΛΑ

Πρόλογος είναι εκείνο το μακρύ και βαρετό σημείωμα που γράφεται μετά την ολοκλήρωση ενός βιβλίου και στο τέλος ουδείς το διαβάζει. Αυτό ισχύει ακόμα περισσότερο για ένα βιβλίο που ανθολογεί «τα έξυπνα τα λόγια τα μεγάλα» ιδιοφυών ανθρώπων -το χιούμορ κρύβει πάντα μια μορφή ιδιοφυΐας-, εκείνα τα αναπάντεχα αποσπάσματα σκέψης που δεν προκαλούν μόνο γέλιο, αλλά και σκέψη.

Εκτός των δομικών προβλημάτων που έχει κάθε πρόλογος, σε αυτή τη συλλογή υπάρχει κι ένα επιπλέον πρόβλημα. Πώς μπορεί να είναι κάποιος πιο ουσιαστικός από τον Γκράουτσο Μαρξ που κάποτε έστειλε σε έναν συγγραφέα το εξής σημείωμα: «Από τη στιγμή που έπιασα στα χέρια μου το βιβλίο σου μέχρι να το αφήσω κάτω πέθανα στα γέλια. Κάποια μέρα σκοπεύω και να το διαβάσω». Ή, πώς μπορεί κάτι να είναι πιο αστείο από το συμπέρασμα ενός ανώνυμου για το σεξ: «Ανησυχία σε καταλαμβάνει όταν για πρώτη φορά δεν μπορείς δεύτερη φορά. Απόγνωση υπάρχει όταν για δεύτερη φορά δεν μπορείς πρώτη φορά».

Επομένως, ας μη μακρηγορούμε και απλώς να διευκρινίσουμε ότι το παρόν βιβλίο δεν είναι προϊόν συγγραφής, αλλά ανάγνωσης. Δεν φιλοδοξεί να είναι ανθολόγιο, παρόλο που μοιάζει με τέτοιο. Μόνος στόχος αυτής της συλλογή είναι να διασκεδάσει τους αναγνώστες, διότι «το χιούμορ είναι μια ακόμα άμυνα απέναντι στο σύμπαν» (Μελ Μπρουκς). Αποτελεί μια εμπλουτισμένη έκδοση του Είπαν… Το λεξικό του έξυπνου λόγου, το οποίο είχε κυκλοφορήσει από τις εκδόσεις Καστανιώτη το 1999, επειδή στα είκοσι χρόνια που πέρασαν από την πρώτη του έκδοση συγκέντρωσα διπλάσιες ρήσεις, και ήταν κρίμα να μείνουν σε μια άψυχη βάση δεδομένων, όταν μπορούν πιθανώς να κάνουν κάποιον να γελάσει.

(Από τον πρόλογο του συγγραφέα)

ΤΑ ΕΞΥΠΝΑ ΤΑ ΛΟΓΙΑ ΤΑ ΜΕΓΑΛΑ

Πρόλογος είναι εκείνο το μακρύ και βαρετό σημείωμα που γράφεται μετά την ολοκλήρωση ενός βιβλίου και στο τέλος ουδείς το διαβάζει. Αυτό ισχύει ακόμα περισσότερο για ένα βιβλίο που ανθολογεί «τα έξυπνα τα λόγια τα μεγάλα» ιδιοφυών ανθρώπων -το χιούμορ κρύβει πάντα μια μορφή ιδιοφυΐας-, εκείνα τα αναπάντεχα αποσπάσματα σκέψης που δεν προκαλούν μόνο γέλιο, αλλά και σκέψη.

Εκτός των δομικών προβλημάτων που έχει κάθε πρόλογος, σε αυτή τη συλλογή υπάρχει κι ένα επιπλέον πρόβλημα. Πώς μπορεί να είναι κάποιος πιο ουσιαστικός από τον Γκράουτσο Μαρξ που κάποτε έστειλε σε έναν συγγραφέα το εξής σημείωμα: «Από τη στιγμή που έπιασα στα χέρια μου το βιβλίο σου μέχρι να το αφήσω κάτω πέθανα στα γέλια. Κάποια μέρα σκοπεύω και να το διαβάσω». Ή, πώς μπορεί κάτι να είναι πιο αστείο από το συμπέρασμα ενός ανώνυμου για το σεξ: «Ανησυχία σε καταλαμβάνει όταν για πρώτη φορά δεν μπορείς δεύτερη φορά. Απόγνωση υπάρχει όταν για δεύτερη φορά δεν μπορείς πρώτη φορά».

Επομένως, ας μη μακρηγορούμε και απλώς να διευκρινίσουμε ότι το παρόν βιβλίο δεν είναι προϊόν συγγραφής, αλλά ανάγνωσης. Δεν φιλοδοξεί να είναι ανθολόγιο, παρόλο που μοιάζει με τέτοιο. Μόνος στόχος αυτής της συλλογή είναι να διασκεδάσει τους αναγνώστες, διότι «το χιούμορ είναι μια ακόμα άμυνα απέναντι στο σύμπαν» (Μελ Μπρουκς). Αποτελεί μια εμπλουτισμένη έκδοση του Είπαν… Το λεξικό του έξυπνου λόγου, το οποίο είχε κυκλοφορήσει από τις εκδόσεις Καστανιώτη το 1999, επειδή στα είκοσι χρόνια που πέρασαν από την πρώτη του έκδοση συγκέντρωσα διπλάσιες ρήσεις, και ήταν κρίμα να μείνουν σε μια άψυχη βάση δεδομένων, όταν μπορούν πιθανώς να κάνουν κάποιον να γελάσει.

(Από τον πρόλογο του συγγραφέα)

Παντού στον κόσμο η κρατικά διευθυνόμενη οικονομία κατέρρευσε με πάταγο, αφού πρώτα προκάλεσε μεγάλη φτώχεια. Όμως στην Ελλάδα, πρώτο κόμμα βγήκε εκείνο που για κάθε πρόβλημα υποσχόταν έναν κρατικό οργανισμό.

Σε όλες τις χώρες, η απελευθέρωση της αγοράς φέρνει οικονομική ανάπτυξη. Σε εμάς, ακόμη και η απελευθέρωση του ωραρίου εμφανίζεται ως μεγάλος μπαμπούλας, που θα καταπιεί τα “δικαιώματα” των εργαζομένων.

Οι ανόητες αριστερές και ακροδεξιές δοξασίες έγιναν κυρίαρχες στην ελληνική κοινωνία δια των “καλύτερων ΜΜΕ του κόσμου” ίσως γι’ αυτό έχουμε τόσα πολλά, παρόλο που ελάχιστα είναι οικονομικά βιώσιμα. Αυ

τά χαϊδεύουν τα αυτιά του ελληνικού λαού με τις εύπεπτες θεωρίες, ότι το μόνο που χρειάζεται για να πάρει μπρος η οικονομία είναι “να πέσουν λεφτά στην αγορά”, ότι αν και η απελευθέρωση της οικονομίας δουλεύει παντού στον κόσμο, στην Ελλάδα (λόγω καιρού; λόγω γεωγραφίας;) θα επιφέρει μόνο δεινά.

Μ’ αυτά και μ’ αυτά, η Ελλάδα αδυνατεί να βγει από την κρίση. Παραμένει στις πλατείες “με το ένα χέρι σφιγμένο σε γροθιά και το άλλο απλωμένο στη ζητιανιά”. Ποιος είπε ότι οι ιδεοληψίες είναι τζάμπα;

(Από την παρουσίαση στο οπισθόφυλλο του βιβλίου)

ΚΡΙΣΗ ΚΑΙ ΑΚΡΙΣΙΑ - 65 ΚΕΙΜΕΝΑ ΓΙΑ ΜΙΑ ΤΑΡΑΓΜΕΝΗ ΔΕΚΑΕΤΙΑ
ΚΡΙΣΗ ΚΑΙ ΑΚΡΙΣΙΑ - 65 ΚΕΙΜΕΝΑ ΓΙΑ ΜΙΑ ΤΑΡΑΓΜΕΝΗ ΔΕΚΑΕΤΙΑ

Παντού στον κόσμο η κρατικά διευθυνόμενη οικονομία κατέρρευσε με πάταγο, αφού πρώτα προκάλεσε μεγάλη φτώχεια. Όμως στην Ελλάδα, πρώτο κόμμα βγήκε εκείνο που για κάθε πρόβλημα υποσχόταν έναν κρατικό οργανισμό.

Σε όλες τις χώρες, η απελευθέρωση της αγοράς φέρνει οικονομική ανάπτυξη. Σε εμάς, ακόμη και η απελευθέρωση του ωραρίου εμφανίζεται ως μεγάλος μπαμπούλας, που θα καταπιεί τα “δικαιώματα” των εργαζομένων.

Οι ανόητες αριστερές και ακροδεξιές δοξασίες έγιναν κυρίαρχες στην ελληνική κοινωνία δια των “καλύτερων ΜΜΕ του κόσμου” ίσως γι’ αυτό έχουμε τόσα πολλά, παρόλο που ελάχιστα είναι οικονομικά βιώσιμα. Αυ

τά χαϊδεύουν τα αυτιά του ελληνικού λαού με τις εύπεπτες θεωρίες, ότι το μόνο που χρειάζεται για να πάρει μπρος η οικονομία είναι “να πέσουν λεφτά στην αγορά”, ότι αν και η απελευθέρωση της οικονομίας δουλεύει παντού στον κόσμο, στην Ελλάδα (λόγω καιρού; λόγω γεωγραφίας;) θα επιφέρει μόνο δεινά.

Μ’ αυτά και μ’ αυτά, η Ελλάδα αδυνατεί να βγει από την κρίση. Παραμένει στις πλατείες “με το ένα χέρι σφιγμένο σε γροθιά και το άλλο απλωμένο στη ζητιανιά”. Ποιος είπε ότι οι ιδεοληψίες είναι τζάμπα;

(Από την παρουσίαση στο οπισθόφυλλο του βιβλίου)

ΑΣΚΗΣΕΙΣ ΦΙΛΕΛΕΥΘΕΡΙΣΜΟΥ - ΑΝΑΖΗΤΩΝΤΑΣ ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ ΠΡΟΥΠΟΘΕΣΕΙΣ

Κάθε άρθρο είναι και μια μικρή θεωρία για τα πράγματα. Εμπεριέχει την οπτική του συγγραφέα για την κατάσταση της πολιτικής, κοινωνικής και οικονομικής ζωής, αλλά κυρίως φιλοδοξεί να συμπυκνώσει την πολύπλοκη πραγματικότητα σε ένα συνεκτικό νοητικό σχήμα. Γι’ αυτό, όσο μεγαλώνει η πληροφοριακή έκρηξη, τα άρθρα γίνονται όλο και πιο πολύτιμα για τις εφημερίδες.

Είναι ο μόνος τρόπος που έχουν να συνθέσουν τις πολλές πληροφορίες σε ένα λογικό εποικοδόμημα. Η αρθρογραφία είναι τα “Principia Mathematica” της ημέρας. Δεν είναι εφήμερα. Αντέχουν όσο τα ζητήματα που πραγματεύονται παραμένουν επίκαιρα, ή μέχρι να διατυπωθεί μια καλύτερη θεωρία για την πραγματικότητα. (. . .)

(ΑΠΟ ΤΟΝ ΠΡΟΛΟΓΟ ΤΗΣ ΕΚΔΟΣΗΣ)

ΑΣΚΗΣΕΙΣ ΦΙΛΕΛΕΥΘΕΡΙΣΜΟΥ - ΑΝΑΖΗΤΩΝΤΑΣ ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ ΠΡΟΥΠΟΘΕΣΕΙΣ

Κάθε άρθρο είναι και μια μικρή θεωρία για τα πράγματα. Εμπεριέχει την οπτική του συγγραφέα για την κατάσταση της πολιτικής, κοινωνικής και οικονομικής ζωής, αλλά κυρίως φιλοδοξεί να συμπυκνώσει την πολύπλοκη πραγματικότητα σε ένα συνεκτικό νοητικό σχήμα. Γι’ αυτό, όσο μεγαλώνει η πληροφοριακή έκρηξη, τα άρθρα γίνονται όλο και πιο πολύτιμα για τις εφημερίδες.

Είναι ο μόνος τρόπος που έχουν να συνθέσουν τις πολλές πληροφορίες σε ένα λογικό εποικοδόμημα. Η αρθρογραφία είναι τα “Principia Mathematica” της ημέρας. Δεν είναι εφήμερα. Αντέχουν όσο τα ζητήματα που πραγματεύονται παραμένουν επίκαιρα, ή μέχρι να διατυπωθεί μια καλύτερη θεωρία για την πραγματικότητα. (. . .)

(ΑΠΟ ΤΟΝ ΠΡΟΛΟΓΟ ΤΗΣ ΕΚΔΟΣΗΣ)

Το χιούμορ είναι πάντα μια μικρή επανάσταση. Ανατρέπει συμβατικότητες βίαια και ξαφνικά. Σχετίζει μοναδικά καταστάσεις ασύμβατες. Το εξωφρενικό χρειάζεται μια απολύτως λογική βάση για να αναπτυχθεί.

Είναι όπως οι μεγάλες επιστημονικές θεωρίες: απλό, ασυμβίβαστο, επαναστατικό, απρόσμενο, συμπυκνωμένο. Κρύβει μεγάλες αλήθειες. Οι άνθρωποι που διαθέτουν χιούμορ είναι κατά κανόνα ιδιοφυείς.

Και όσο πιο ιδιοφυείς είναι, τόσο πιο αναπάντεχο, πιο καυστικό, πιο κυνικό είναι το χιούμορ τους. […]

(Από τον πρόλογο της έκδοσης)

ΕΙΠΑΝ.. ΛΕΞΙΚΟ ΤΟΥ ΕΞΥΠΝΟΥ ΛΟΓΟΥ
ΕΙΠΑΝ.. ΛΕΞΙΚΟ ΤΟΥ ΕΞΥΠΝΟΥ ΛΟΓΟΥ

Το χιούμορ είναι πάντα μια μικρή επανάσταση. Ανατρέπει συμβατικότητες βίαια και ξαφνικά. Σχετίζει μοναδικά καταστάσεις ασύμβατες. Το εξωφρενικό χρειάζεται μια απολύτως λογική βάση για να αναπτυχθεί.

Είναι όπως οι μεγάλες επιστημονικές θεωρίες: απλό, ασυμβίβαστο, επαναστατικό, απρόσμενο, συμπυκνωμένο. Κρύβει μεγάλες αλήθειες. Οι άνθρωποι που διαθέτουν χιούμορ είναι κατά κανόνα ιδιοφυείς.

Και όσο πιο ιδιοφυείς είναι, τόσο πιο αναπάντεχο, πιο καυστικό, πιο κυνικό είναι το χιούμορ τους. […]

(Από τον πρόλογο της έκδοσης)

ΜΝΗΜΟΝΙΟ - Ο ΤΕΛΕΥΤΑΙΟΣ ΔΙΧΑΣΜΟΣ

Γιατί η Ελλάδα μπήκε πρώτη σε μνημόνιο, αλλά βγήκε τελευταία; Πώς συνδέεται η ανάγκη τριών προγραμμάτων στήριξης με την αντίδραση στην αλλαγή των κανόνων του οικονομικού γίγνεσθαι;

Πώς η σύγχυση ενός λαού αποτυπώθηκε στον αντι-μνημονιακό αγώνα και πώς επενδύθηκαν στην αγωνία των πολιτών πολιτικά, οικονομικά και προσωπικά συμφέροντα, δυσκολεύοντας τη χώρα να ορθοποδήσει;

(Από τον πρόλογο της έκδοσης)

ΜΝΗΜΟΝΙΟ - Ο ΤΕΛΕΥΤΑΙΟΣ ΔΙΧΑΣΜΟΣ

Γιατί η Ελλάδα μπήκε πρώτη σε μνημόνιο, αλλά βγήκε τελευταία; Πώς συνδέεται η ανάγκη τριών προγραμμάτων στήριξης με την αντίδραση στην αλλαγή των κανόνων του οικονομικού γίγνεσθαι;

Πώς η σύγχυση ενός λαού αποτυπώθηκε στον αντι-μνημονιακό αγώνα και πώς επενδύθηκαν στην αγωνία των πολιτών πολιτικά, οικονομικά και προσωπικά συμφέροντα, δυσκολεύοντας τη χώρα να ορθοποδήσει;

(Από τον πρόλογο της έκδοσης)

Δύο μυθιστοριογράφοι, ο Πέτρος Μάρκαρης και ο Τάκης Θεοδωρόπουλος, ένας σκηνοθέτης, ο Βασίλης Παπαβασιλείου, και ένας δημοσιογράφος, ο Πάσχος Μανδραβέλης, προσπαθούν μέσα από τέσσερα κείμενα να ανιχνεύσουν τις υπόγειες διεργασίες που υπονόμευσαν το οικοδόμημα της Μεταπολίτευσης, το γέμισαν ρωγμές, με αποτέλεσμα να κινδυνεύει πια να γκρεμιστεί.

Τέσσερα κείμενα, μια πρόσκληση σ’ έναν δημόσιο διάλογο που σήμερα τον έχουμε περισσότερη ανάγκη από ποτέ.

(ΑΠΟ ΤΗΝ ΠΑΡΟΥΣΙΑΣΗ ΣΤΟ ΟΠΙΣΘΟΦΥΛΛΟ ΤΟΥ ΒΙΒΛΙΟΥ)

ΥΠΟ ΤΟ ΜΗΔΕΝ- ΤΕΣΣΕΡΑ ΣΧΟΛΙΑ ΓΙΑ ΤΗΝ ΚΡΙΣΗ
ΥΠΟ ΤΟ ΜΗΔΕΝ- ΤΕΣΣΕΡΑ ΣΧΟΛΙΑ ΓΙΑ ΤΗΝ ΚΡΙΣΗ

Δύο μυθιστοριογράφοι, ο Πέτρος Μάρκαρης και ο Τάκης Θεοδωρόπουλος, ένας σκηνοθέτης, ο Βασίλης Παπαβασιλείου, και ένας δημοσιογράφος, ο Πάσχος Μανδραβέλης, προσπαθούν μέσα από τέσσερα κείμενα να ανιχνεύσουν τις υπόγειες διεργασίες που υπονόμευσαν το οικοδόμημα της Μεταπολίτευσης, το γέμισαν ρωγμές, με αποτέλεσμα να κινδυνεύει πια να γκρεμιστεί.

Τέσσερα κείμενα, μια πρόσκληση σ’ έναν δημόσιο διάλογο που σήμερα τον έχουμε περισσότερη ανάγκη από ποτέ.

(ΑΠΟ ΤΗΝ ΠΑΡΟΥΣΙΑΣΗ ΣΤΟ ΟΠΙΣΘΟΦΥΛΛΟ ΤΟΥ ΒΙΒΛΙΟΥ)

Η ΒΙΑ - ΣΥΛΛΟΓΙΚΟ

Η Ξένια Κουναλάκη γράφει για τα αίτια ανόδου της Χρυσής Αυγής, τη συζήτηση περί απαγόρευσης του κόμματος, τη θεωρία των άκρων και την ανάγκη να γίνει μόδα ο αντιφασισμός.

Ο Πάσχος Μανδραβέλης γράφει για την ιδεολογική συνιστώσα της βίας και πώς αμβλύνθηκαν τα δημοκρατικά αντανακλαστικά της κοινωνίας από τη διάχυτη ανομία, κατάληξη της οποίας είναι οι βιαιοπραγίες.

Ο Μιχάλης Μήτσος διερωτάται μήπως τα στοιχεία που λείπουν από την ελληνική κοινωνία, για να αντιμετωπίσει αποτελεσματικά το πρόβλημα της βίας, είναι η συγγνώμη, η εξιλέωση και η κάθαρση.

Η Τζίνα Μοσχολιού γράφει για τις βίαιες εξεγέρσεις των τελευταίων ετών, τα μέσα μαζικής ενημέρωσης και το hate speech, κι αναρωτιέται αν είναι πολιτική η διάχυτη βία που παρατηρείται σήμερα στην ελληνική κοινωνία.

Ο Τάσος Παππάς γράφει για τη θεωρία των άκρων, τη σχέση της Αριστεράς με τη βία, και τους ισοδύναμους κινδύνους.

(Από την παρουσίαση στο οπισθόφυλλο του βιβλίου)

Η ΒΙΑ - ΣΥΛΛΟΓΙΚΟ

Η Ξένια Κουναλάκη γράφει για τα αίτια ανόδου της Χρυσής Αυγής, τη συζήτηση περί απαγόρευσης του κόμματος, τη θεωρία των άκρων και την ανάγκη να γίνει μόδα ο αντιφασισμός.

Ο Πάσχος Μανδραβέλης γράφει για την ιδεολογική συνιστώσα της βίας και πώς αμβλύνθηκαν τα δημοκρατικά αντανακλαστικά της κοινωνίας από τη διάχυτη ανομία, κατάληξη της οποίας είναι οι βιαιοπραγίες.

Ο Μιχάλης Μήτσος διερωτάται μήπως τα στοιχεία που λείπουν από την ελληνική κοινωνία, για να αντιμετωπίσει αποτελεσματικά το πρόβλημα της βίας, είναι η συγγνώμη, η εξιλέωση και η κάθαρση.

Η Τζίνα Μοσχολιού γράφει για τις βίαιες εξεγέρσεις των τελευταίων ετών, τα μέσα μαζικής ενημέρωσης και το hate speech, κι αναρωτιέται αν είναι πολιτική η διάχυτη βία που παρατηρείται σήμερα στην ελληνική κοινωνία.

Ο Τάσος Παππάς γράφει για τη θεωρία των άκρων, τη σχέση της Αριστεράς με τη βία, και τους ισοδύναμους κινδύνους.

(Από την παρουσίαση στο οπισθόφυλλο του βιβλίου)

— «Macedonia is Greece» λένε στα συλλαλητήρια. Δεν ισχύει;
— Ποια ήταν ιστορικά η πληθυσμιακή σύνθεση της Μακεδονίας;
— Από πότε οι γείτονές μας λένε ότι είναι «Μακεδόνες» και τι γλώσσα μιλούν σήμερα;
— Πώς τους περιέγραφαν η Πηνελόπη Δέλτα και ο Στρατής Μυριβήλης;
— Πώς αντέδρασε η Ελλάδα στη δημιουργία της «Σοσιαλιστικής Δημοκρατίας της Μακεδονίας»;
— Πώς φτάσαμε στην εθνική γραμμή της «σύνθετης ονομασίας με γεωγραφικό προσδιορισμό»;
— Ποια ήταν η στάση των πρωθυπουργών Σημίτη, Καραμανλή και Παπανδρέου;
— Πώς οι ηγέτες Γκλιγκόροφ, Γκρουέφσκι και Ζάεφ, προώθησαν ή υπονόμευσαν τις πιθανές λύσεις;
— Γιατί ΕΕ, ΝΑΤΟ και διεθνής κοινότητα επιζητούν τώρα μια λύση, γιατί Ρωσία και Τουρκία αντιτίθενται;
— Τι θα συνέβαινε αν η ελληνική Βουλή δεν ενέκρινε τη Συμφωνία των Πρεσπών;
— Τι εμποδίζει μια επόμενη κυβέρνηση των γειτόνων να εγείρει αξιώσεις σε ελληνικά εδάφη;
— Μπορούμε να πετύχουμε μια καλύτερη συμφωνία; Μπορούμε να περιμένουμε;


Αυτά και πολλά άλλα κρίσιμα ερωτήματα τίθενται και απαντώνται ευθέως από διακεκριμένους ακαδημαϊκούς, πρέσβεις, πολιτικούς και δημοσιογράφους σε μια συζήτηση που έπρεπε να έχει γίνει από καιρό.

18 ΕΡΩΤΗΣΕΙΣ/ΑΠΑΝΤΗΣΕΙΣ ΓΙΑ ΤΟ ΜΑΚΕΔΟΝΙΚΟ
18 ΕΡΩΤΗΣΕΙΣ/ΑΠΑΝΤΗΣΕΙΣ ΓΙΑ ΤΟ ΜΑΚΕΔΟΝΙΚΟ

— «Macedonia is Greece» λένε στα συλλαλητήρια. Δεν ισχύει;
— Ποια ήταν ιστορικά η πληθυσμιακή σύνθεση της Μακεδονίας;
— Από πότε οι γείτονές μας λένε ότι είναι «Μακεδόνες» και τι γλώσσα μιλούν σήμερα;
— Πώς τους περιέγραφαν η Πηνελόπη Δέλτα και ο Στρατής Μυριβήλης;
— Πώς αντέδρασε η Ελλάδα στη δημιουργία της «Σοσιαλιστικής Δημοκρατίας της Μακεδονίας»;
— Πώς φτάσαμε στην εθνική γραμμή της «σύνθετης ονομασίας με γεωγραφικό προσδιορισμό»;
— Ποια ήταν η στάση των πρωθυπουργών Σημίτη, Καραμανλή και Παπανδρέου;
— Πώς οι ηγέτες Γκλιγκόροφ, Γκρουέφσκι και Ζάεφ, προώθησαν ή υπονόμευσαν τις πιθανές λύσεις;
— Γιατί ΕΕ, ΝΑΤΟ και διεθνής κοινότητα επιζητούν τώρα μια λύση, γιατί Ρωσία και Τουρκία αντιτίθενται;
— Τι θα συνέβαινε αν η ελληνική Βουλή δεν ενέκρινε τη Συμφωνία των Πρεσπών;
— Τι εμποδίζει μια επόμενη κυβέρνηση των γειτόνων να εγείρει αξιώσεις σε ελληνικά εδάφη;
— Μπορούμε να πετύχουμε μια καλύτερη συμφωνία; Μπορούμε να περιμένουμε;


Αυτά και πολλά άλλα κρίσιμα ερωτήματα τίθενται και απαντώνται ευθέως από διακεκριμένους ακαδημαϊκούς, πρέσβεις, πολιτικούς και δημοσιογράφους σε μια συζήτηση που έπρεπε να έχει γίνει από καιρό.

Ο ΠΡΩΤΟΣ ΜΟΥ ΥΠΟΛΟΓΙΣΤΗΣ

Ένας ηλεκτρονικός υπολογιστής φτάνει στο σπίτι του Κωστάκη και της Ελενίτσας. Παρέα με τον πατέρα τους ξεχύνονται στη μεγάλη περιπέτεια της εξερεύνησής του.

Οι ερωτήσεις είναι πολλές:

Πώς λειτουργεί; Πώς αποθηκεύουν οι δισκέτες και τα CD-ROM;

Τι κάνουν τα παράθυρα και τι ρόλο παίζουν τα κυκλώματα;

Πώς η λογική γίνεται μαθηματικά, τα μαθηματικά ηλεκτρικά σήματα και τα ηλεκτρικά σήματα λογική;

Όλες οι απαντήσεις στο μυθιστορηματικό ταξίδι του Κωστάκη, της Ελενίτσας και του μπαμπά τους στο μαγικό κόσμο της πληροφορικής.

Ο ΠΡΩΤΟΣ ΜΟΥ ΥΠΟΛΟΓΙΣΤΗΣ

Ένας ηλεκτρονικός υπολογιστής φτάνει στο σπίτι του Κωστάκη και της Ελενίτσας. Παρέα με τον πατέρα τους ξεχύνονται στη μεγάλη περιπέτεια της εξερεύνησής του.

Οι ερωτήσεις είναι πολλές:

Πώς λειτουργεί; Πώς αποθηκεύουν οι δισκέτες και τα CD-ROM;

Τι κάνουν τα παράθυρα και τι ρόλο παίζουν τα κυκλώματα;

Πώς η λογική γίνεται μαθηματικά, τα μαθηματικά ηλεκτρικά σήματα και τα ηλεκτρικά σήματα λογική;

Όλες οι απαντήσεις στο μυθιστορηματικό ταξίδι του Κωστάκη, της Ελενίτσας και του μπαμπά τους στο μαγικό κόσμο της πληροφορικής.

Ο Κωστάκης, η Ελενίτσα και ο πατέρας τους συνεχίζουν το ταξίδι τους στον κόσμο της πληροφορικής.

Ξεχύνονται στα μονοπάτια της Ιστορίας και από την Αρχαία Ελλάδα τρέχουν να συναντήσουν το μαθηματικό Πασκάλ, που κατασκεύασε την πρώτη αριθμομηχανή.

Συναντούν τον “τρελό μαθηματικό” του Καίμπριτζ, Μπάμπιτζ, που συνέλαβε τον πρώτο υπολογιστή, και φτάνουν μέχρι τον Στηβ Τζομπς, που κατασκεύασε το πρώτο PC.

(Από την παρουσίαση στο οπισθόφυλλο του βιβλίου)

Η ΙΣΤΟΡΙΑ ΤΩΝ ΥΠΟΛΟΓΙΣΤΩΝ
Η ΙΣΤΟΡΙΑ ΤΩΝ ΥΠΟΛΟΓΙΣΤΩΝ

Ο Κωστάκης, η Ελενίτσα και ο πατέρας τους συνεχίζουν το ταξίδι τους στον κόσμο της πληροφορικής.

Ξεχύνονται στα μονοπάτια της Ιστορίας και από την Αρχαία Ελλάδα τρέχουν να συναντήσουν το μαθηματικό Πασκάλ, που κατασκεύασε την πρώτη αριθμομηχανή.

Συναντούν τον “τρελό μαθηματικό” του Καίμπριτζ, Μπάμπιτζ, που συνέλαβε τον πρώτο υπολογιστή, και φτάνουν μέχρι τον Στηβ Τζομπς, που κατασκεύασε το πρώτο PC.

(Από την παρουσίαση στο οπισθόφυλλο του βιβλίου)