Στην υπόθεση των υποκλοπών «έγιναν όλα δικονομικώς σωστά». Ποιοι τις έκαναν δεν μάθαμε…

Αν οι τόσο ισχυροί (υπουργοί, εκδότες, μεγαλοεπιχειρηματίες κ.λπ.) δεν μπορούν να βρουν το δίκιο τους, αν δεν μπορούν να μάθουν τι απέγινε το υλικό της παρακολούθησής τους, πώς θα νιώσει ασφάλεια δικαίου ο απλός πολίτης;

Το μόνο που χρειάζεται για να ανακτηθεί η εμπιστοσύνη στους θεσμούς είναι να κάνουν καλά τη δουλειά τους.

Μπορούν να γίνουν πολλά για την ανεξαρτησία της Δικαιοσύνης με απλό νόμο, χωρίς να χρειάζονται τη χρονοβόρο κι απαιτητική σε πλειοψηφίες αναθεώρηση.

Οι προφυλακίσεις δεν πρέπει να θεωρούνται «προκαταβολή ποινής».

Το γεγονός ότι το συνδικαλιστικό όργανο των δικαστικών μπερδεύει την περιφρόνηση του δικαστηρίου με την έκφραση γνώμης για αυτό, πρέπει να μας προβληματίσει.

Η μεγάλη σιωπή για όσα ακούγονται στο δικαστήριο (έστω πλημμελημάτων) για τις υποκλοπές.

Ενώ –όχι πολύ παλιά– τα δικαστήρια αθώωναν δράστες πραγματικών αδικημάτων, επειδή αυτά είχαν γίνει στο πλαίσιο κάποιας διαμαρτυρίας, τώρα τιμωρείται η απλή έκφραση σε «απαγορευμένους τόπους».

Την εποχή που οι πολιτικοί ήξεραν γράμματα, ακόμη και οι προσβολές –συστατικό στοιχείο του διαλόγου– είχαν χάρη.

Ωμός και κυνικός ο κ. Αδωνις Γεωργιάδης, αλλά σε ό,τι αφορά την διαδικασία διαλέυκανσης σκανδάλων, λέει την αλήθεια.

Κατά την κυβέρνηση, τα στοιχεία για τον ΟΠΕΚΕΠΕ, που βγήκαν στην δημοσιότητα «δεν είναι επαρκή» ούτε καν για να ερωτηθούν οι υπουργοί: «Πώς έγιναν όλα αυτά στη βάρδιά σας;».

Βεβαίως και οι κατηγορούμενοι, ακόμη και για κατά συρροήν βιασμούς, πρέπει να έχουν δικηγόρο, αλλά δεν είναι ανάγκη να είναι και βουλευτής.

Η εικονική προσβολή, με αποστολή φωτογραφίας γεννητικών οργάνων σε δημοσιογράφο τιμωρείται με 3 έτη φυλάκιση, ενώ η ζωντανή επίδειξη σε ανηλίκους κάτω των 12 ετών, π.χ. σε μια παιδική χαρά, τιμωρείται με φυλάκιση «έως 2 έτη».

Αυτό που πρέπει να μας ανησυχήσει είναι ότι τέσσερα κόμματα –έστω αυτά τα κόμματα– υιοθέτησαν την ανοησία του κατηγορητηρίου περί «εσχάτης προδοσίας».

Η κυβέρνηση πρέπει να πανηγυρίζει με την πρόταση του ΠΑΣΟΚ για σύσταση προανακριτικής επιτροπής, και αυτό διότι η αντιπολίτευση επικροτεί την πολιτική της περί αυστηροποίησης των πάντων.

Ο αείμνηστος Σταύρος Τσακυράκης γινόταν έξαλλος κάθε φορά που οι δικαστές προφυλάκιζαν υπόπτους υπό την πίεση της κοινής γνώμης.

Η πλειοψηφία –που δεν χαίρει πλέον μεγάλης εμπιστοσύνης– αποφασίζει δίχως να λαμβάνει υπόψη της τις θεμιτές ή αθέμιτες ενστάσεις της μειοψηφίας, τις αντιρρήσεις της πλειονότητας των συνταγματολόγων.

Στην τουρκική δικαιοσύνη έχουμε εμπιστοσύνη;

Για ποιο λόγο να γίνει προανάκριση εφόσον η ανάκριση κατέληξε σε ενδείξεις ενοχής;

Οσοι αναρωτιούνται γιατί δεν είχαμε μεγάλες διαδηλώσεις για το Μάτι (μικρότερες υπήρξαν) πρέπει να λάβουν υπόψη έναν αποφασιστικό παράγοντα.