Οποτεδήποτε η κυβέρνηση βρίσκεται σε δυσχερή θέση, ο πρωθυπουργός ξεφουρνίζει μια πρόταση για θεσμικές μεταρρυθμίσεις.

Η μέχρι στιγμής επταετής εμπειρία του επιτελικού κράτους έδειξε ότι έκανε όλα πλην της δουλειάς του.

«Ολες οι εξουσίες πηγάζουν από τον Λαό», λέει το πρώτο άρθρο του Συντάγματος κι εμείς, οι κατέχοντες «το υψηλότερο αξίωμα», ψηφίζουμε βουλευτές για να μας εκπροσωπούν.

Στην υπόθεση των υποκλοπών «έγιναν όλα δικονομικώς σωστά». Ποιοι τις έκαναν δεν μάθαμε…

Απειλεί η Ευρωπαϊκή Εισαγγελία την Ελληνική Δημοκρατία, επειδή θεωρεί ότι η παρέμβαση των βουλευτών στη δημόσια διοίκηση για την εξυπηρέτηση ατομικών συμφερόντων είναι ποινικώς αξιοποιήσιμη πράξη;

Αν οι τόσο ισχυροί (υπουργοί, εκδότες, μεγαλοεπιχειρηματίες κ.λπ.) δεν μπορούν να βρουν το δίκιο τους, αν δεν μπορούν να μάθουν τι απέγινε το υλικό της παρακολούθησής τους, πώς θα νιώσει ασφάλεια δικαίου ο απλός πολίτης;

Είναι υποκριτικός ο θόρυβος για την ταλαιπωρία που υφίστανται οι φουκαράδες βουλευτές, όταν έχουμε περί τους 4.000 ανθρώπους προφυλακισμένους περιμένοντας να δικαστούν επί δεκαοκτάμηνο.

Η κυβέρνηση δεν απειλείται από την αντιπολίτευση, αλλά από τις… αναρτήσεις του κ. Ακη Σκέρτσου.

Η διαμεσολάβηση για ατομικά αιτήματα πολιτών είναι ένα από τα ελάχιστα κομμάτια πολιτικής εξουσίας που απομένουν στους βουλευτές.

Διάφορες μεγαλόστομες ανοησίες από αριστερά μεταβολίζονται από την Ακροδεξιά.

Η Βουλή καλείται να αποφασίσει αν και κατά πόσον το ρουσφέτι –που ευσχήμως βαφτίστηκε «παρέμβαση στη δημόσια διοίκηση»– είναι μέρος του έργου των βουλευτών.

Η τοξικότητα παράγεται είτε από θεωρίες συνωμοσίας, που εκ της φύσεώς τους ούτε μπορούν να επιβεβαιωθούν ούτε να διαψευστούν, είτε από δίκες προθέσεων οι οποίες έχουν τα ίδια χαρακτηριστικά.

Ουδείς πρέπει να νιώθει ασφαλής, όταν αποδιαρθρώνεται η μεταπολεμική τάξη πραγμάτων κι όταν εκλέγονται πολιτικοί που πρώτο μέλημά τους είναι η εικόνα τους και οι δημοσκοπήσεις.

Οι μεγάλες θεσμικές αλλαγές, έγραφε ο Τσακυράκης, «δεν μπορεί παρά να ενταχθούν σε μια γενικότερη συζήτηση που αφορά την όλη αρχιτεκτονική του πολιτεύματος.

Οι βουλευτές της ΝΔ που υποστήριξαν θερμώς θεσμικές παρεκτροπές της κυβέρνησης (υποκλοπές κ.λπ.), ξεσηκώθηκαν κατά της πρότασης του πρωθυπουργού για το μερικό ασυμβίβαστο βουλευτή – υπουργού.

Το πολιτικό σύστημα επιστρέφει στις εποχές της θλιβερής κανονικότητας, τότε που ο Γιώργος Παπανδρέου προειδοποιούσε ότι «θα μας πάρουν με τις πέτρες».

Πως κάποιες χώρες αποφεύγουν τη χρεοκοπία και πως εμείς χτίζουμε μια καινούργια.

Το πελατειακό κράτος, ακόμη και αν δεν αποσκοπεί στον απευθείας πλουτισμό των πολιτικών, κόβει τα πόδια της οικονομίας.

Σε αυτήν τη χώρα όσο περισσότερο καμαρώνουμε για την ιστορία μας, τόσο περισσότερο την κρύβουμε.

Σε μια ευνομούμενη δημοκρατία, το πολιτικό σύστημα πρέπει να είναι διαρκώς «όμηρος» της Δικαιοσύνης.