Οι Ελληνες έχουν καταψηφίσει ένα σκασμό κυβερνήσεις, που υποσχέθηκαν ότι θα βάλουν τέλος στη διαφθορά, αλλά τελικώς είτε δεν το κατάφεραν είτε τη διόγκωσαν.
Η ακρίβεια στην αγορά είναι απλώς ο πυρετός της οικονομίας.
Η αύξηση (100%-200%) στις προμήθειες των πιστωτικών καρτών είναι κόστος για τις επιχειρήσεις που θα μετακυλίσουν στους καταναλωτές.
Η δαπάνη του κράτους για συμβουλευτικές υπηρεσίες ήταν 7,2 εκατ. το 2019 και έφτασε σε 585 εκατ. το 2025!
Τώρα οι τράπεζες έχουν μηδενικά επιτόκια καταθέσεων, υψηλά χορηγήσεων, το κράτος επιβάλλει να έχουν όλοι τραπεζικό λογαριασμό και οι τράπεζες θέλουν να επιβάλουν στους δέσμιους καταθέτες τους να πληρώνουν μηνιαία συνδρομή.
Είναι λογικό να εκτοξεύεται η τιμή του πετρελαίου στα 147 δολάρια/βαρέλι επειδή χρεοκόπησε μια άγνωστη σε πολλούς επενδυτική τράπεζα και να ανεβαίνει ελάχιστα όταν υπάρχει φωτιά δίπλα στις πετρελαιοπηγές;
Τα καλύτερα επιχειρήματα κατά των ιδιωτικοποιήσεων δεν τα έχουν πλέον το ΚΚΕ και οι υπόλοιποι κρατιστές. Τα προσφέρουν αφειδώς οι εταιρείες που αποκρατικοποιήθηκαν.
Πέρασε ένα ολόκληρο Ταμείο Ανάκαμψης και –με αφορμή το δυστύχημα των Τεμπών και το μπλακ άουτ στο FIR Αθηνών– διαπιστώσαμε ότι οι υποδομές στον τομέα των μεταφορών είναι λειψές.
Μεγάλη μεταρρύθμιση θα ήταν να αρχίσουν να δουλεύουν ο ΟΠΕΚΕΠΕ και όλοι οι αρμοί του κράτους σαν την ΑΑΔΕ, ήτοι να μην είναι υπό τον ασφυκτικό έλεγχο της εκάστοτε κυβέρνησης.
Σε μια χώρα με κατακερματισμό ιδιοκτησίας η μόνη βιώσιμη μείωση του κόστους παραγωγής είναι η συνένωση δυνάμεων, οι συνεταιρισμοί αγροτών.
Για λόγους κόστους ( ; ) υπάρχει μία μόνο αρτηρία να ενώνει τη νότια με τη βόρεια Ελλάδα. Αν –ο μη γένοιτο!– προκύψει κάτι πιο σοβαρό όλοι θα αναρωτιόμαστε πώς βρεθήκαμε γυμνοί και σε αυτήν την κρίση.
«Καινή νοημοσύνη μου και πού να σε κρεμάσω», θα έλεγε μια σύγχρονη ελληνική παροιμία. Προς το παρόν κρέμεται στα χείλη όλων των κυβερνητικών παραγόντων.
Φτιάχνεται νέα «Ανεξάρτητη Αρχή Εποπτείας της Αγοράς και Προστασίας του Καταναλωτή», η οποία θα συνενώσει όλες τις ελεγκτικές αρχές.
Ένα μεγάλο κομμάτι της οφείλεται σε πολιτικές παρεμβάσεις στην οικονομία, από χαρτόσημα, μεγαρόσημα, δασμούς, προστασία επιχειρήσεων, με αποκορύφωμα τα κλειστά επαγγέλματα.
Τα πρόβλημα με τα παρατημένα πατίνια ίσως θα μπορούσε να λυθεί με τον τρόπο που τα σούπερ-μάρκετ έλυσαν το πρόβλημα με τα παρατημένα καρότσια.
Η φορολογία των επιχειρήσεων πρέπει να είναι χαμηλή, όσο περίπου επιβαρύνουν τον προϋπολογισμό. Μετά, τα μερίσματα που γίνονται εισόδημα των φυσικών προσώπων πρέπει να μπαίνουν σε μια ενιαία κλίμακα.
Δεν χρειάζεται να είναι κάποιος πολιτικός επιστήμων για να καταλάβει ότι σε περίοδο τέτοιων περικοπών δεν χρειάζεται να νοικιάζει ο οργανισμός νέα γραφεία με μηνιαίο μίσθωμα 180.000 ευρώ.
Ασχέτως αν υπήρξε ή όχι σκευωρία, η πολιτική ζωή δεν αναστατώθηκε επειδή κάποιοι ανέφεραν το κοντό τους ή το μακρύ τους στην εισαγγελία, αλλά διότι το νομικό πλαίσιο οδήγησε προς αυτή την κατεύθυνση.
Η δημόσια συζήτηση για τις ομιλίες των πολιτικών αρχηγών στη ΔΕΘ έχει γίνει κάτι σαν το τραγούδι του αείμνηστου Δημήτρη Μητροπάνου «τόσα δίνω, πόσα θες…».
H κυβέρνηση έπεσε θύμα της ατράνταχτης επικοινωνιακής επιτυχίας της. Οταν αυστηροποιεί τα πάντα οι πολίτες περιμένουν να είναι αυστηρότερη με τον εαυτό της.
