Πόση αγορά υπάρχει στην Ελλάδα για να συντηρεί περίπου 30 δημοσκοπικές εταιρίες;
Το δόγμα της κυβέρνησης Τραμπ είναι «αν όλα πάνε στραβά, ρίξε το φταίξιμο στον Τύπο».
Είναι λεπτό το ζήτημα των σχέσεων που έχουν οι πολιτικοί με τους δημοσιογράφους.
Η απομυθοποίηση είναι ένα από τα πολλά ωφελήματα που προκύπτουν όταν πέφτει φως στην Ιστορία και αυτό μας επαναφέρει πίσω στη συζήτηση για το πρέπον ή μη της εμφάνισης σε ντοκιμαντέρ ενός ανθρώπου που καταδικάστηκε για δολοφονίες κατά συρροήν.
Πέρασαν τέσσερις αναθεωρήσεις, πάμε για την πέμπτη και μπορεί στην εκατοστή να ξυπνήσουν οι δημοσιογραφικές ενώσεις για να ζητήσουν την αναθεώρησή του.
Τα προβλήματα με το επικείμενο ντοκιμαντέρ του Αλέξη Παπαχελά για τα «50 χρόνια τρομοκρατίας στην Ελλάδα».
Η νομότυπη λογοκρισία που υφίστανται τα ΜΜΕ και αφορά μια κρατική δραστηριότητα, που είναι η σύλληψη και η παραπομπή σε δίκη κάποιων πολιτών.
Οι πληροφορίες για το περιεχόμενό του βιβλίου του κ. Τσίπρα, η χρήση κάποιων λίγων αποσπασμάτων και ο –έστω αρνητικός– σχολιασμός τους είναι μέρος του δημόσιου διαλόγου που πρέπει να γίνει.
Στιβ Μπάνον: για να αντιμετωπίσουμε την κριτική των ΜΜΕ «είναι να πλημμυρίσουμε τον δημόσιο διάλογο με σκατ…» («flood the zone with shit») ήτοι με εντυπωσιακό και παραπλανητικό περιεχόμενο, ώστε η αλήθεια και η λογοδοσία να θαφτούν.
Είναι άλλο οι ιδιωτικές «επιχειρήσεις ακύρωσης» που γίνονταν στο παρελθόν και άλλο να επιχειρείται το ίδιο από μια κυβέρνηση, και δη του πιο ισχυρού κράτους στον κόσμο.
Οι «αστυνομικοί αναλυτές» επειδή δεν μπορούν να εισφέρουν δεδομένα στη συζήτηση, καταφεύγουν σε αστήρικτους ισχυρισμούς εις βάρος φυσικά των πλέον ευάλωτων κάθε υπόθεσης, δηλαδή των κατηγορουμένων.
Πέντε νόμους έχουμε που απαγορεύουν την πώληση καπνού και αλκοόλ σε ανήλικους. Ουδείς εφαρμόζεται, όμως η κυβέρνηση θα ψηφίσει ακόμη έναν, αλλά πιο… αυστηρό.
Τα ηλεκτρονίκητα ταξί γιατί εξαιρούνται της απαγόρευσης στους λεωφορειόδρομους; Είναι άυλα και δεν εμποδίζουν τα Μέσα Μαζικής Μεταφοράς;
Πολλοί από εκείνους που πίστεψαν κάποιο κυβερνητικό αφήγημα, ότι με ένα νόμο συν πολιτική βούληση λύνονται όλα, απογοητεύθηκαν.
Δεν γράφτηκαν άρθρα, ούτε ακούσαμε «ωιμέ» στα τηλεπαραθύρια, όταν ομάδα ατόμων επιτέθηκε στον χαράκτη κ. Χριστόφορο Κατσαδιώτη όταν εκείνος εκλήθη να μιλήσει σε σεμινάριο.
Στην εποχή του υπερβάλλοντος τηλεοπτικού χρόνου χρειάζεται να ειπωθεί κάτι εξωφρενικό για να έχει ελπίδες στο γυαλί. Τώρα υπάρχει και άπειρος σοσιαλμιντιακός χρόνος…
Η λογοκρισία είναι πολύ μεγάλο πράγμα και ασκείται κατά κανόνα από το κράτος, που έχει το μονοπώλιο της βίας.
Από πότε πρέπει να λαμβάνεται υπόψη η «γενική κοινωνική απαίτηση» για οποιαδήποτε έκφραση γνώμης;
Πριν λίγο καιρό κυριαρχούσε ο μπαμπούλας της συνεργασίας ΠΑΣΟΚ-ΣΥΡΙΖΑ. Τώρα το ερώτημα είναι «γιατί δεν συνεννοούνται;»
Δεν ξέρουμε τι είπε η Αλέιδα Γκεβάρα στο σχολείο της Βέροιας. Το πρόβλημα είναι οι προγραφές για το ποιοι έχουν δικαίωμα λόγου στα σχολεία. Ο μακαρθισμός, ως γνωστόν, δεν έχει χρώμα…
