Πώς να προχωρήσει ο τόπος όταν όλα εξαρτώνται από τους υπουργούς, ενώ τους έχουμε δώσει και μια δεύτερη δουλειά, αυτήν του βουλευτή, που έξι μήνες πριν από τις εκλογές γίνεται η βασική τους έγνοια;

Η Αλ Κάιντα νίκησε. Οχι επί του πεδίου, αλλά κατόρθωσε να κάνει τον δυτικό κόσμο… άλλο κόσμο.

Από το «Μητσοτάκης ή χάος» περάσαμε στο «Μητσοτάκης ή πόλεμος».

Είναι απορίας άξιον γιατί κάνει κόμμα ο κ. Σαμαράς, αφού μπορεί να σύρει τη Νέα Δημοκρατία στον προηγούμενο αιώνα με μια απλή δήλωσή του.

Το απόλυτο πρωθυπουργοκεντρικό σύστημα δεν αφήνει τη χώρα να προχωρήσει πέρα από τις δυνατότητες ενός ανθρώπου.

Το κεντρικό κράτος, που διακόσια χρόνια τώρα δεν κατάφερε να κάνει διοίκηση της προκοπής για τον εαυτό του, έχει άποψη για τις αυτοδιοικήσεις των άλλων.

Μπορεί οι βουλευτές της πλειοψηφίας να παλεύουν για το παντεσπάνι τους, τον υπουργικό θώκο, οι βουλευτές της μειοψηφίας τρέμουν για το ψωμί τους.

Φοροαπαλλαγές για πλούσιους και υψηλές αμυντικές δαπάνες είναι χαρακτηριστικό όλων των Ρεπουμπλικανών προέδρων. Συν διόγκωση του χρέους, παρά τα περί του αντιθέτου λεγόμενα.

Πόσους Δήμους χρειάζεται η χώρα; Οσους θέλουν οι δημότες, αρκεί να τους πληρώνουν.

Ο σχεδιασμός του αυτοδιοικητικού χάρτη αποτελεί προνόμιο των «σοφών του κεντρικού κράτους».

Με δεδομένο ότι η απειλή θεωρήθηκε υπαρκτή και ο πρόεδρος απομακρύνθηκε, η αχρείαστη απογείωση του αεροσκάφους σημαίνει ότι οι συνεργάτες του Τραμπ χρησιμοποιήθηκαν σαν δόλωμα για τους ιρανικούς πυραύλους.

Το πρώτο που κοιτάει ένα πρόγραμμα πρόληψης των πυρκαγιών είναι ο έλεγχος των δικτύων, απ’ όπου ξεκινούν οι πυρκαγιές.

Ο Ντόναλντ Τραμπ με μισές αλήθειες (ήτοι τη διαφοροποίηση των εκλογικών συστημάτων) και ολόκληρα ψέματα (όπως συνηθίζει) έφτιαξε τον «κινεζικό δράκο».

Τίποτε δεν μας εκπλήσσει από αυτόν τον πρόεδρο. Ούτε το γεγονός ότι παρουσιάζει τη χώρα του ως τριτοκοσμική, στην οποία νοθεύονται οι εκλογές.

Δεν γίνεται έλεγχος και δεν λαμβάνονται μέτρα ακόμη και όταν υπάρχουν πρόδρομα σημάδια καταστροφής.

Τα λαϊκιστικά συστήματα δεν λύνουν προβλήματα, ανακαλύπτουν «ενόχους».

Τα «άδηλα», σκοτεινά και πάντα δόλια συμφέροντα, που ουδέποτε κατονομάζονται, είναι συστατικό στοιχείο μιας θεωρίας συνωμοσίας. Το ίδιο και οι αντιφάσεις της.

Στους φράχτες που έχει η Ισπανία σε αφρικανικές περιοχές έσκασαν τα κύματα των μεταναστών, τα οποία φούντωσαν από παραπληροφόρηση στα κοινωνικά δίκτυα.

Θεμέλιο της κοινωνικής συνοχής είναι η συμπερίληψη όλων των ατόμων, ακόμη κι εκείνων που δεν αρέσουν σε κάποιους.

Η τωρινή αναθεώρηση –αυτή που η κυβέρνηση και οι προπαγανδιστές της ζητούν να γίνει με 180 ψήφους στην τωρινή προτείνουσα Βουλή– έχει πολλές λακκούβες.