Είχε δίκιο ο δικός μας Στέφανος Κασιμάτης, για όσα έγραψε χθες σχετικώς με τον κακό χαμό στην ψηφοφορία της Κεντρικής Ένωσης Δήμων Ελλάδας (ΚΕΔΕ). Ήταν μια αχρείαστη φασαρία που έγινε για ένα αδειανό πουκάμισο, για ένα ψήφισμα.
Η ένταση – κατά πως είναι το δημοσιογραφικό κλισέ – δημιουργήθηκε όταν ο δήμαρχος Αθηναίων Χάρης Δούκας ανέβηκε στο βήμα και είπε ότι υπάρχουν καταγγελίες για νοθεία κατά την καταμέτρηση, που γινόταν με ανάταση χειρός, και απαίτησε «ονομαστική τώρα!».
Σηκώθηκε ένας νταής νεοδημοκράτης, ο πρώην δήμαρχος Πύλου – Νέστορος και νυν γενικός γραμματέας της ΚΕΔΕ Δημήτρης Καφαντάρης, και τον έψεξε με χυδαίο τρόπο. «Φύγε από εδώ ρε, φύγε από εδώ. Δεν ντρέπεσαι λιγάκι; Ελα τώρα, νοθεία στην Αυτοδιοίκηση».
Ακολούθησε κι άλλη ένταση στην αίθουσα με αποδοκιμασίες εκατέρωθεν και η ψηφοφορία δι’ ανατάσεως συνεχίστηκε.
Προς τι τέτοια έξαρση του χουλιγκάνικου κομματισμού εκ μέρους του προεδρείου της ΚΕΔΕ; Ετσι κι αλλιώς θα κέρδιζε την ψηφοφορία. Θα μπορούσε, λοιπόν, κάλλιστα να γίνει η ονομαστική ψηφοφορία· αντί για 213-111, μπορεί να είχαμε 210-114. Και πάλι θα είχε δίκιο ο γαλάζιος πρόεδρος της ΚΕΔΕ Λάζαρος Κυρίζογλου που μίλησε για «πολιτική και προσωπική συντριβή» του Χάρη Δούκα. Αλλά αυτή τη φορά θα είχε δίκιο με χαρτί και καλαμάρι.
Μια εξήγηση αυτής της στάσης έδωσε ο Γιώργος Παπαχρήστος: «…Με κεντρική εντολή της Πειραιώς επιχειρήθηκε να περιοριστεί πολιτικά η ζημιά που έχει υποστεί το κόμμα της χαράς στην Τοπική Αυτοδιοίκηση. Η όλη προσπάθεια ήταν να μην καταγραφεί με νούμερα, ονόματα και διευθύνσεις η πραγματική ζημιά: ότι “γαλάζιοι” δήμαρχοι εγκαταλείπουν το κυβερνών κόμμα» («ΤΑ ΝΕΑ» 9.11.2026).
Μια δεύτερη εξήγηση είναι ψυχολογική. Οι γκριζομάλληδες πρωταγωνιστές νοστάλγησαν τα νιάτα τους και είπαν να μετατρέψουν το συνέδριο της ΚΕΔΕ σε φοιτητικό αμφιθέατρο.
Η τρίτη εξήγηση είναι πιο σατανική. Χωρίς τα «φύγε από δω ρε…» ουδείς θα αντιλαμβανόταν ότι έγινε συνέδριο της ΚΕΔΕ. Για τα ΜΜΕ, αν δεν υπάρχει «ένταση» δεν υπάρχει και είδηση. Δεν ασχολούνται ούτε καν με όσα εξωφρενικά υφίσταται η Τοπική Αυτοδιοίκηση.
Εδώ και πολύ καιρό οι δήμαρχοι καταγγέλλουν την κερδοσκοπία των εταιρειών ηλεκτρικής ενέργειας σε βάρος των δημοτών. Σήμερα «οι δήμοι επιβαρύνονται με ιδιαίτερα υψηλό ενεργειακό κόστος, καταβάλλοντας από 24 έως 32 λεπτά του ευρώ ανά κιλοβατώρα. Την ίδια στιγμή, οι αντίστοιχες χρεώσεις για τους επαγγελματίες κυμαίνονται από 11 έως 11,5 λεπτά, ενώ για τη βιομηχανία και τους μεγάλους καταναλωτές διαμορφώνονται σε σαφώς χαμηλότερα επίπεδα, μεταξύ 6 και 8 λεπτών ανά κιλοβατώρα» («ΤΟ ΒΗΜΑ» 10.11.2026). Ο Πρωθυπουργός, μιλώντας στο συνέδριο της ΚΕΔΕ, είπε ότι θα το… συζητήσει με τη ΔΕΗ. Μάλλον θα κάνει καμιά «συμφωνία κυρίων», για να πάει η κιλοβατώρα στα 0,20 ευρώ.
Το κυριότερο πρόβλημα βεβαίως είναι η επικείμενη χρεοκοπία των δήμων, αφού ακόμη και στο «γαλάζιο» ψήφισμα (που πέρασε μετά τη φασαρία στην ψηφοφορία) επισημαίνεται ότι οι δήμοι αντιμετωπίζουν «χρηματοδοτικό κενό των 2,5 δισ. ευρώ, που αφορά το λειτουργικό τους κόστος».
Η τραγική υποχρηματοδότηση των δήμων φαίνεται και από το ποσοστό των δημόσιων δαπανών που πάει στην Τοπική Αυτοδιοίκηση. Η Ελλάδα με ποσοστό 8,3% είναι τελευταία, αν εξαιρέσουμε την Κύπρο και τη Μάλτα, που ως μικρές κρατικές οντότητες είναι επί της ουσίας δύο κράτη – δήμοι.
Ετσι η κυβέρνηση φορτώνει τον μουτζούρη των αρμοδιοτήτων στους δήμους, για να παρουσιάζει πλεονάσματα, τα οποία μετά μοιράζει υπό μορφή επιδομάτων.
Οι μύθοι της διαφθοράς
Σε όλες τις έρευνες οι Έλληνες απαντούν ότι «κολιός με κολιό…»: το 92% πιστεύει ότι υπάρχει διαφθορά στο κεντρικό κράτος, 92% πιστεύει το ίδιο για τους δήμους (Ευρωβαρόμετρο 2023). Λογικό. Δεν είναι από έναν πλανήτη οι μεν και από άλλον οι δε.
Γιατί όμως όλοι λένε για μεγαλύτερη διαφθορά στην Τ.Α.; Πρώτον, διότι έγινε επαναλαμβανόμενο δόγμα. Δεύτερον και κυριότερο: οι δήμοι είναι πιο κοντά στον πολίτη, το ίδιο και η πιθανή διαφθορά τους.
Αν ένας δημοτικός υπάλληλος είναι διεφθαρμένος το μαθαίνουν όλοι αμέσως. Αυτό είναι το καλό των μικρών διοικητικών μονάδων.
Αν ένας κρατικός υπάλληλος είναι διεφθαρμένος θα χρειαστούν 8-10 χρόνια για να «πέσουμε από τα σύννεφα», όπως γίνεται με τις υποθέσεις που τώρα ελέγχονται.
Είναι παράλογο να πιστεύουμε ότι υπάρχει μεγαλύτερη διαφθορά σε όσους διαχειρίζονται το 8% του δημόσιου χρήματος, απ’ ό,τι στο κεντρικό κράτος που ξοδεύει το 92%. Εκτός αυτού, οι δήμοι έχουν πολλά περισσότερα φίλτρα ελέγχου, όπως η Υπηρεσία Γενικής Εποπτείας Νομιμότητας ΟΤΑ του υπουργείου Εσωτερικών και το Ελεγκτικό Συνέδριο.
Τέλος, αν ένας δήμαρχος πιαστεί με τη γίδα στην πλάτη πάει αμέσως σε δίκη και πιθανώς φυλακή. Αν ένας υπουργός κάνει κάτι, ισχύει το δόγμα Αδ. Γεωργιάδη: «δεν έχει δικαίωμα η Ευρωπαία Εισαγγελέας να μας πει αν θεωρεί ένοχο τον Βορίδη ή τον Αυγενάκη. Ξέρετε τι δικαίωμα έχει; Λέει: δείτε αν θέλετε να το ελέγξετε. Ποιος έχει στο Σύνταγμα την αρμοδιότητα να δει αν πρέπει να ελεγχθούν; Η Βουλή. Τι λέει η Βουλή, δηλαδή η πλειοψηφία της; Ποιος είναι η πλειοψηφία της; Η ΝΔ. Τι αποφάσισε η ΝΔ; Οτι δεν θέλει να ελεγχθούν. Τέλος» (Action24, 15.7.2025).
Δημοσιεύτηκε στην εφημερίδα «Τα Νέα» στις 27.8.2026
