Δευτέρα, 27 Ιουλίου, 2026

Δεν ήταν οι «τελετές με σημαίες, και να γιορτές στο Στάδιο, και να αναφορές στην Αρχαία Ελλάδα και στον πολιτισμό της…» που χαλύβδωσαν το εθνικό φρόνημα το 1940.

Για να έχουμε μια καλύτερη εικόνα, από τη χονδροειδή απεικόνιση της προεδρικής εκλογής, πρέπει να μελετηθούν οι 146 προτάσεις που τέθηκαν σε δημοψήφισμα την 5η Νοεμβρίου, σε 41 πολιτείες των ΗΠΑ.

Ο Ντόναλντ Τραμπ θα είναι ο 47ος πρόεδρος ή ο 45ος, όπως ήταν την περίοδο 2017-2021 – κάτι δηλαδή σαν «45ος εις την δευτέρα»;

Το σώμα που αποφασίζει ποιος θα είναι ο επόμενος πρόεδρος της Αμερικής είναι ένας ακόμη θεσμός της αντιπροσωπευτικής δημοκρατίας, κάτι σαν «Βουλή της μιας βραδιάς», που δίνει τρόπον τινά «ψήφο εμπιστοσύνης» σε κάποιον υποψήφιο.

Η εμπιστοσύνη προς το Μέγαρο Μαξίμου έχει διαρραγεί και οι θεσμικοί φορείς, με πρώτη τη Δικαιοσύνη, δεν κάνουν τίποτε για να θεραπεύσουν την πληγή.

Νίκη του Τραμπ θα σημάνει διόγκωση των προβλημάτων που ήδη έχει η οικονομία και αν δεν συμβεί κάτι πολύ άσχημο, θα κληθούν οι Δημοκρατικοί να αντιμετωπίσουν τη βαθιά κρίση.

Στην Ελλάδα δεν μπορούμε να εφαρμόσουμε τους νόμους. Το δαιδαλώδες, προχειρογραμμένο και ασυλλόγιστα ψηφισμένο νομοθετικό πλαίσιο είναι πολλάκις αντιφατικό.

Οι Ελληνες έχουν καταψηφίσει ένα σκασμό κυβερνήσεις, που υποσχέθηκαν ότι θα βάλουν τέλος στη διαφθορά, αλλά τελικώς είτε δεν το κατάφεραν είτε τη διόγκωσαν.

Η προφυλάκιση επιτρέπεται μόνο υπό αυστηρές προϋποθέσεις. Αυτό πρέπει να ισχύει για όλους τους πολίτες, πρέπει να παρέχεται όμως με φειδώ για τους κατέχοντες εξουσία.

Ο «Ρουβίκωνας» θέλει να διώξει από τη Θεσσαλονίκη τους Ισραηλινούς, είτε αυτοί συμφωνούν με όσα κάνει η κυβέρνηση Νετανιάχου είτε αντιδρούν για τα εγκλήματα πολέμου.

Τέσσερα εκατομμύρια άνθρωποι δεν χωρούν στο λεκανοπέδιο της Αττικής, με όλα τα παραφερνάλια του σύγχρονου βίου.

Money

Tech & Innovation

Editor's Picks

Προς τι τόση αδιαφορία για την διαφθορά στο ποδόσφαιρο και τα αμαρτήματα στην κορωνίδα των διοργανώσεών του;

Ο καλλιτέχνης ή οι κληρονόμοι του δεν έχουν λόγο για τη χρήση του έργου κι αυτό είναι πολύ λογικό. Ουδείς μπορεί εκ των προτέρων να κρίνει το καλλιτεχνικό αποτέλεσμα της επανάχρησης ενός έργου.