Τρίτη, 8 Σεπτεμβρίου, 2026

Oι εμμονές της Aριστεράς έδωσαν και πάλι τον τόνο για τα ιδεολογικά ερείσματα της τρομοκρατίας. Ανασύρθηκε όλο το παλιό σταλινικό οπλοστάσιο για να σταματήσει η αναγκαία για τον τόπο συζήτηση.

Mέγα θέμα για τα όρια της ελευθερολογίας εγείρουν οι ποινικές διώξεις που άσκησε ο Εισαγγελέας Γεώργιος Γεράκης κατά των υπευθύνων τριών εφημερίδων («Το Βήμα», «Ελευθεροτυπία» και «Τα Νέα») για πρόκληση φυλετικού μίσους και διακρίσεων με δημοσιεύματά τους.

Οι δύο φερόμενοι ως αρχιτρομοκράτες, ορκιζόταν στον δικέφαλο αετό και μέχρι σήμερα τουλάχιστον, δεν εκδόθηκε ούτε μία ανακοίνωση της ΠAE AEK που να καταγγέλλει ότι επιχειρείται ενοχοποίηση του κιτρινόμαυρου φίλαθλου κόσμου!

Kάθε συνεργασία ενός πολίτη με τις αρχές που δημοκρατικά ελέγχει θεωρείται εκ προοιμίου «ρουφιανιλίκι», λες κι ότι καλείται να συνεργαστεί με αρχές κατοχής.

Όλο το σύστημα πληροφόρησης σχετικά με την τρομοκρατία και τη “17 Νοέμβρη” μέχρι σήμερα από μέρους των Αρχών στηρίχθηκε σε δύο πυλώνες: 1. Διαρροές χωρίς ευθύνη 2. Διαγγέλματα.

Με δεδομένο ότι η απειλή θεωρήθηκε υπαρκτή και ο πρόεδρος απομακρύνθηκε, η αχρείαστη απογείωση του αεροσκάφους σημαίνει ότι οι συνεργάτες του Τραμπ χρησιμοποιήθηκαν σαν δόλωμα για τους ιρανικούς πυραύλους.

Ο Ντόναλντ Τραμπ με μισές αλήθειες (ήτοι τη διαφοροποίηση των εκλογικών συστημάτων) και ολόκληρα ψέματα (όπως συνηθίζει) έφτιαξε τον «κινεζικό δράκο».

Η κυβέρνηση δεν συζητάει τη μείωση των συντελεστών του ΦΠΑ, έστω στα επίπεδα που ήταν πριν από την κρίση πλην των νεόδμητων ακινήτων που μηδένισε τον ΦΠΑ.

Τα μη ελεγχόμενα από το υπουργείο ΑΕΙ, για κάθε λεπτομέρεια της λειτουργίας τους, θα έχουν την ευελιξία να προσλάβουν καλύτερους καθηγητές, να προσελκύσουν καλύτερους φοιτητές, να δελεάσουν χορηγούς.

Στην Ελλάδα φοβόμαστε τη διαφθορά εκείνων που έχουν περισσότερες πιθανότητες να βρεθούν στη φυλακή, παρά τη διαφθορά των υπουργών, που έχουν χιλιάδες τερτίπια για να τη βγάλουν καθαρή.

Money

Tech & Innovation

Editor's Picks

Οι αλγόριθμοι των εταιρειών, που εθίζουν τα νέα παιδιά σε διάφορες τοξικότητες, παραμένουν για λόγους πνευματικής ιδιοκτησίας «μαύρο κουτί» για όλους τους μηχανισμούς επιβολής των νόμων.

Ο καλλιτέχνης ή οι κληρονόμοι του δεν έχουν λόγο για τη χρήση του έργου κι αυτό είναι πολύ λογικό. Ουδείς μπορεί εκ των προτέρων να κρίνει το καλλιτεχνικό αποτέλεσμα της επανάχρησης ενός έργου.