Αν αν υπήρχε μια «one-night-συγκάλυψη» στο Μάτι, για λόγους «επικοινωνιακής αντιμετώπισης, αλλά ενδεχομένως, ναι, και συγκάλυψης ευθυνών», όπως έλεγε ο Κυρ. Μητσοτάκης, γιατί να μην υπάρχει και για τα Τέμπη;
Η Ελλάδα διαθέτει 4‰ από το Ταμείο Ανάκαμψης για τον σιδηρόδρομο, σε σχέση με τις υπόλοιπες ευρωπαϊκές χώρες που ο μέσος όρος είναι 10%…
Η υπερβάλλουσα επικοινωνία στο τέλος γίνεται μπούμερανγκ και επιστρέφει σαν θεωρίες συνωμοσίας.
Αναγνώστηκαν στην ολομέλεια οι δικογραφίες που δεν είχαν ποινικό ενδιαφέρον, εξ ου και δεν κινήθηκαν οι διαδικασίες, αλλά δεν κοινοποιήθηκαν τα συμπληρωματικά έγγραφα, που εμπεριείχαν ονόματα υπουργών και απαιτούν περαιτέρω ανάκριση.
Πριν λίγο καιρό κυριαρχούσε ο μπαμπούλας της συνεργασίας ΠΑΣΟΚ-ΣΥΡΙΖΑ. Τώρα το ερώτημα είναι «γιατί δεν συνεννοούνται;»
Νέα επίθεση εξαπολύει η κυβέρνηση σε ανεξάρτητους θεσμούς. Είδαμε τη χυδαία επίθεση κατά της Αρχής Διασφάλισης του Απορρήτου των Επικοινωνιών. Βλέπουμε τώρα την επίθεση στον Συνήγορο του Πολίτη.
Προκαλεί αλγεινή εντύπωση η ανακοίνωση του υπουργείου Ναυτιλίας ότι το πόρισμα του Συνηγόρου του Πολίτη σχετικώς με το ναυάγιο της Πύλου.
Ο αρμόδιος υφυπουργός Μεταφορών προανήγγειλε «τη συγκοινωνιακή αστυνομία, ένα σώμα ειδικών φρουρών, το οποίο θα έχει αρμοδιότητα σε συγκεκριμένα σημεία».
Πέρα από τη θεωρία περί απόκρυψης στοιχείων στα Τέμπη υπάρχει και μια πιο ρωμαίικη εξήγηση, που βασίζεται σε δύο ασθένειες της «επιτελικής κυβέρνησης».
Η κατηγορηματική φιλολογία πως «δεν υπήρχε τίποτα ύποπτο στην εμπορική αμαξοστοιχία» μπορεί να ωφέλησε πιθανούς λαθρεμπόρους εμπρηστικών υλών, αλλά δεν σκεφθήκαμε, δεν μελετήσαμε, δεν διορθώσαμε το σύστημα των εμπορευματικών μεταφορών.
Μπορεί οι βουλευτές της πλειοψηφίας να παλεύουν για το παντεσπάνι τους, τον υπουργικό θώκο, οι βουλευτές της μειοψηφίας τρέμουν για το ψωμί τους.
Φοροαπαλλαγές για πλούσιους και υψηλές αμυντικές δαπάνες είναι χαρακτηριστικό όλων των Ρεπουμπλικανών προέδρων. Συν διόγκωση του χρέους, παρά τα περί του αντιθέτου λεγόμενα.
Πόσους Δήμους χρειάζεται η χώρα; Οσους θέλουν οι δημότες, αρκεί να τους πληρώνουν.
Οι «συμφωνίες κυρίων» μεταξύ κυβέρνησης-επιχειρηματιών είναι επί της ουσίας ομολογία ανυπαρξίας αγοράς.
Ωραίοι είναι οι χάρτες «Πρόβλεψης κινδύνου πυρκαγιάς», αλλά σε τι χρησιμεύουν, πέρα από το να εικονογραφούν τα δελτία ειδήσεων;
Δεν χρειάζεται κανένας πρωθυπουργός για να διορθώνονται τα «σφάλματα» της επιστήμης ή των σχολικών βιβλίων.
Στην Ελλάδα για να παραμείνουν ή να διαγραφούν φοιτητές χρειάζεται νόμος και οι συναφείς υπουργικές αποφάσεις.
Τα μη ελεγχόμενα από το υπουργείο ΑΕΙ, για κάθε λεπτομέρεια της λειτουργίας τους, θα έχουν την ευελιξία να προσλάβουν καλύτερους καθηγητές, να προσελκύσουν καλύτερους φοιτητές, να δελεάσουν χορηγούς.
Και άλλα...
Money
Πώς να προχωρήσει ο τόπος όταν όλα εξαρτώνται από τους υπουργούς, ενώ τους έχουμε δώσει και μια δεύτερη δουλειά, αυτήν του βουλευτή, που έξι μήνες πριν από τις εκλογές γίνεται η βασική τους έγνοια;
Tech & Innovation
Από το «Μητσοτάκης ή χάος» περάσαμε στο «Μητσοτάκης ή πόλεμος».
Editor's Picks
Το απόλυτο πρωθυπουργοκεντρικό σύστημα δεν αφήνει τη χώρα να προχωρήσει πέρα από τις δυνατότητες ενός ανθρώπου.
Στις ΗΠΑ, ουδείς δήλωσε κουρασμένος από τη διαλεύκανση του σκανδάλου Γουότεργκεϊτ.
«Τον Αύγουστο δεν υπάρχουν ειδήσεις», ίσως επειδή ξεσπούν πολλές και μεγάλες πυρκαγιές. Αυτές έχουν εντυπωσιακές εικόνες, αλλά λίγη πληροφορία.
Είναι ευτύχημα που η πολιτική συγκυρία, ήτοι οι συσχετισμοί ισχύος, του 17ου αιώνα ήταν τέτοια που απελευθέρωσε τις εμπορικές οδούς από το copyright των θαλάσσιων χαρτογραφήσεων.
