Το «Κέντρο Σάιμον Βίζενταλ» ζητά να λογοκριθεί μια έκθεση «τέχνης». Αυτό δεν αντιτίθεται μόνο στις παραδόσεις του Διαφωτισμού, αλλά και του ίδιου του Εβραϊσμού.
Η κωμωδία του Λαγονησίου εκθέτει ανεπανόρθωτα την Ελληνική Δικαιοσύνη της οποίας οι τελεσίδικες αποφάσεις δεν γίνονται σεβαστές. Ερωτήματα για το ΓΕΝ και την ΚΕΔ.
Η μόνη σοβαρή απάντηση στα ερωτήματα περί «αθωότητας ή ενοχής» των κατηγορουμένων σε μια δίκη είναι ότι η «πίστη» δεν μετράει, αλλά τα στοιχεία…
Αφού λαός είμαστε όλοι μας και δεν μας περιορίζει κανένας θεσμός, άρα «δημοκρατία, έχουμε ότι θέλει ο καθένας κάνει».
Το πρόβλημα της Κεντροδεξιάς στην Ελλάδα είναι ότι θα κληθεί να χειριστεί μια μεγάλη κρίση του συστήματος, σε πολλές περιπτώσεις ενάντια και στην εκλογική της βάση.
Το πρόβλημα της πολιτικής δεν είναι πρόβλημα λόγου. Αυτό είναι το σύμπτωμα. Η ασθένεια προέρχεται από την έλλειψη περιεχομένου.
Εννιά Βιετναμέζοι χάθηκαν σε δύο εργατικά ατυχήματα. Είναι θύματα του καπιταλισμού;
Όταν κάποιος, νιώθει ισότιμος πολίτης σε μια χώρα, έχει το σπίτι του, το αυτοκίνητό του το τελευταίο που τον απασχολεί είναι να μετάσχει σε παιχνιδάκια κάποιων ανεγκέφαλων της Aγκυρας.
Όσο τα ΑΕΙ έχουν απλωμένο το χέρι στον υπουργό Παιδείας, δεν μπορούν να είναι ανεξάρτητα. Όταν κάποιος σου πληρώνει το νοίκι έχει πάντα πάτημα να παρεμβαίνει.
Η εξιδανίκευση του «ιδεαλιστικού χθες» και η δαιμονοποίηση του «υλιστικού σήμερα» αποσιωπούν τα μύρια προβλήματα του παρελθόντος και τις μύριες κατακτήσεις του παρόντος.
Το απόλυτο πρωθυπουργοκεντρικό σύστημα δεν αφήνει τη χώρα να προχωρήσει πέρα από τις δυνατότητες ενός ανθρώπου.
Το κεντρικό κράτος, που διακόσια χρόνια τώρα δεν κατάφερε να κάνει διοίκηση της προκοπής για τον εαυτό του, έχει άποψη για τις αυτοδιοικήσεις των άλλων.
Μπορεί οι βουλευτές της πλειοψηφίας να παλεύουν για το παντεσπάνι τους, τον υπουργικό θώκο, οι βουλευτές της μειοψηφίας τρέμουν για το ψωμί τους.
Οι «συμφωνίες κυρίων» μεταξύ κυβέρνησης-επιχειρηματιών είναι επί της ουσίας ομολογία ανυπαρξίας αγοράς.
Ωραίοι είναι οι χάρτες «Πρόβλεψης κινδύνου πυρκαγιάς», αλλά σε τι χρησιμεύουν, πέρα από το να εικονογραφούν τα δελτία ειδήσεων;
Η κυβέρνηση που αρνείται σθεναρώς την «ταξινόμηση των φόνων» με βάση το φύλο, ανακοίνωσε τις προάλλες την «ταξινόμηση των απατών» αναλόγως της ηλικίας.
Δεν χρειάζεται κανένας πρωθυπουργός για να διορθώνονται τα «σφάλματα» της επιστήμης ή των σχολικών βιβλίων.
Στην Ελλάδα για να παραμείνουν ή να διαγραφούν φοιτητές χρειάζεται νόμος και οι συναφείς υπουργικές αποφάσεις.
Και άλλα...
Money
Επρεπε να εμφανιστούν οι ρωγμές στις πολυκατοικίες, να προσφύγουν οι κάτοικοι στον Δήμο Αθηναίων και στη Δικαιοσύνη, για να ανακοινώσει η εταιρεία – δύο μήνες μετά! – το πρόβλημα.
Tech & Innovation
Πώς να προχωρήσει ο τόπος όταν όλα εξαρτώνται από τους υπουργούς, ενώ τους έχουμε δώσει και μια δεύτερη δουλειά, αυτήν του βουλευτή, που έξι μήνες πριν από τις εκλογές γίνεται η βασική τους έγνοια;
Editor's Picks
Δεν είναι κακό το μέτρο ο «Κουμπαράς της Νέας Γενιάς», αλλά δεν πρέπει να περιμένουμε πολλά.
Ζούμε στη χώρα όπου η παραβίαση του απορρήτου των επικοινωνιών θεωρείται συνήθης και από πολλούς αναγκαία.
«Τον Αύγουστο δεν υπάρχουν ειδήσεις», ίσως επειδή ξεσπούν πολλές και μεγάλες πυρκαγιές. Αυτές έχουν εντυπωσιακές εικόνες, αλλά λίγη πληροφορία.
Είναι ευτύχημα που η πολιτική συγκυρία, ήτοι οι συσχετισμοί ισχύος, του 17ου αιώνα ήταν τέτοια που απελευθέρωσε τις εμπορικές οδούς από το copyright των θαλάσσιων χαρτογραφήσεων.
