Σάββατο, 5 Σεπτεμβρίου, 2026

Το «Κέντρο Σάιμον Βίζενταλ» ζητά να λογοκριθεί μια έκθεση «τέχνης». Αυτό δεν αντιτίθεται μόνο στις παραδόσεις του Διαφωτισμού, αλλά και του ίδιου του Εβραϊσμού.

Η κωμωδία του Λαγονησίου εκθέτει ανεπανόρθωτα την Ελληνική Δικαιοσύνη της οποίας οι τελεσίδικες αποφάσεις δεν γίνονται σεβαστές. Ερωτήματα για το ΓΕΝ και την ΚΕΔ.

Η μόνη σοβαρή απάντηση στα ερωτήματα περί «αθωότητας ή ενοχής» των κατηγορουμένων σε μια δίκη είναι ότι η «πίστη» δεν μετράει, αλλά τα στοιχεία…

Αφού λαός είμαστε όλοι μας και δεν μας περιορίζει κανένας θεσμός, άρα «δημοκρατία, έχουμε ότι θέλει ο καθένας κάνει».

Το πρόβλημα της Κεντροδεξιάς στην Ελλάδα είναι ότι θα κληθεί να χειριστεί μια μεγάλη κρίση του συστήματος, σε πολλές περιπτώσεις ενάντια και στην εκλογική της βάση.

Όταν κάποιος, νιώθει ισότιμος πολίτης σε μια χώρα, έχει το σπίτι του, το αυτοκίνητό του το τελευταίο που τον απασχολεί είναι να μετάσχει σε παιχνιδάκια κάποιων ανεγκέφαλων της Aγκυρας.

Όσο τα ΑΕΙ έχουν απλωμένο το χέρι στον υπουργό Παιδείας, δεν μπορούν να είναι ανεξάρτητα. Όταν κάποιος σου πληρώνει το νοίκι έχει πάντα πάτημα να παρεμβαίνει.

Η εξιδανίκευση του «ιδεαλιστικού χθες» και η δαιμονοποίηση του «υλιστικού σήμερα» αποσιωπούν τα μύρια προβλήματα του παρελθόντος και τις μύριες κατακτήσεις του παρόντος.

Ο Ντόναλντ Τραμπ με μισές αλήθειες (ήτοι τη διαφοροποίηση των εκλογικών συστημάτων) και ολόκληρα ψέματα (όπως συνηθίζει) έφτιαξε τον «κινεζικό δράκο».

Η κυβέρνηση δεν συζητάει τη μείωση των συντελεστών του ΦΠΑ, έστω στα επίπεδα που ήταν πριν από την κρίση πλην των νεόδμητων ακινήτων που μηδένισε τον ΦΠΑ.

Τα μη ελεγχόμενα από το υπουργείο ΑΕΙ, για κάθε λεπτομέρεια της λειτουργίας τους, θα έχουν την ευελιξία να προσλάβουν καλύτερους καθηγητές, να προσελκύσουν καλύτερους φοιτητές, να δελεάσουν χορηγούς.

Στην Ελλάδα φοβόμαστε τη διαφθορά εκείνων που έχουν περισσότερες πιθανότητες να βρεθούν στη φυλακή, παρά τη διαφθορά των υπουργών, που έχουν χιλιάδες τερτίπια για να τη βγάλουν καθαρή.

Money

Tech & Innovation

Editor's Picks

Οι αλγόριθμοι των εταιρειών, που εθίζουν τα νέα παιδιά σε διάφορες τοξικότητες, παραμένουν για λόγους πνευματικής ιδιοκτησίας «μαύρο κουτί» για όλους τους μηχανισμούς επιβολής των νόμων.

Ο καλλιτέχνης ή οι κληρονόμοι του δεν έχουν λόγο για τη χρήση του έργου κι αυτό είναι πολύ λογικό. Ουδείς μπορεί εκ των προτέρων να κρίνει το καλλιτεχνικό αποτέλεσμα της επανάχρησης ενός έργου.