Κάποτε στην Ελλάδα, όλα ήταν προσωπικά δεδομένα. Τώρα όλα εμπίπτουν στο δημοσιογραφικό απόρρητο.
Το πρόβλημα της κυβέρνησης δεν είναι ότι αντιμετωπίζει κρίσεις. Είναι ότι δεν έμαθε από αυτές. Τις αντιμετωπίζει με τον ίδιο ακριβώς τρόπο που αντιμετώπισε παρελθούσες κρίσεις: επικοινωνιακά μέχρι να κάτσει ο κουρνιαχτός.
Από ένα επίπεδο ευημερίας και μετά οι κοινωνίες και τα άτομα έχουν πολλά να κερδίσουν ζώντας και πολλά να χάσουν πολεμώντας.
Πού οφείλεται το γεγονός ότι ο παλιός καιρός φαντάζει καλός;
H μεγαλύτερη πολιτική ευθύνη τούτης της κυβέρνησης είναι ότι ενώ εξελέγη με την σημαία της διαφάνειας, όχι μόνο δεν θεσμοθέτησε κανόνες για την καταπολέμηση της ασθένειας, αλλά αντιθέτως βολεύτηκε μ’ αυτή και την διόγκωσε.
Η αγορά παρουσιάζεται ως μια συνωμοσία όπου συνασπισμένοι οι αγγουροπαραγωγοί έχουν αποφασίσει να αλλάξουν τα φώτα του πτωχού πλην άβουλου καταναλωτή.
Ετσι που έμπλεξε το κουβάρι των ροζ DVD, των εκβιασμών, των απειλών, των υπονοούμενων και των συναλλαγών μόνο η Δικαιοσύνη μπορεί να ρίξει το αναγκαίο για τον τόπο φως.
Μεγαλύτερο πρόβλημα για την δικαιοσύνη είναι η σιωπηρή αμφισβήτησή της, το γεγονός ότι όλοι την προσπερνούν.
Eλλάς – Γαλλία συμμαχία και στην παρακμή…
Η Δικαιοσύνη στην Ελλάδα έχει πρόβλημα. Οχι γιατί πήρε την α’ ή τη β’ απόφαση, αλλά γιατί διαχρονικά όλες οι αποφάσεις της αμφισβητήθηκαν από όλα τα πολιτικά κόμματα.
Το κεντρικό κράτος, που διακόσια χρόνια τώρα δεν κατάφερε να κάνει διοίκηση της προκοπής για τον εαυτό του, έχει άποψη για τις αυτοδιοικήσεις των άλλων.
Μπορεί οι βουλευτές της πλειοψηφίας να παλεύουν για το παντεσπάνι τους, τον υπουργικό θώκο, οι βουλευτές της μειοψηφίας τρέμουν για το ψωμί τους.
Φοροαπαλλαγές για πλούσιους και υψηλές αμυντικές δαπάνες είναι χαρακτηριστικό όλων των Ρεπουμπλικανών προέδρων. Συν διόγκωση του χρέους, παρά τα περί του αντιθέτου λεγόμενα.
Οι «συμφωνίες κυρίων» μεταξύ κυβέρνησης-επιχειρηματιών είναι επί της ουσίας ομολογία ανυπαρξίας αγοράς.
Ωραίοι είναι οι χάρτες «Πρόβλεψης κινδύνου πυρκαγιάς», αλλά σε τι χρησιμεύουν, πέρα από το να εικονογραφούν τα δελτία ειδήσεων;
Δεν χρειάζεται κανένας πρωθυπουργός για να διορθώνονται τα «σφάλματα» της επιστήμης ή των σχολικών βιβλίων.
Στην Ελλάδα για να παραμείνουν ή να διαγραφούν φοιτητές χρειάζεται νόμος και οι συναφείς υπουργικές αποφάσεις.
Τα μη ελεγχόμενα από το υπουργείο ΑΕΙ, για κάθε λεπτομέρεια της λειτουργίας τους, θα έχουν την ευελιξία να προσλάβουν καλύτερους καθηγητές, να προσελκύσουν καλύτερους φοιτητές, να δελεάσουν χορηγούς.
Και άλλα...
Money
Πώς να προχωρήσει ο τόπος όταν όλα εξαρτώνται από τους υπουργούς, ενώ τους έχουμε δώσει και μια δεύτερη δουλειά, αυτήν του βουλευτή, που έξι μήνες πριν από τις εκλογές γίνεται η βασική τους έγνοια;
Tech & Innovation
Η Αλ Κάιντα νίκησε. Οχι επί του πεδίου, αλλά κατόρθωσε να κάνει τον δυτικό κόσμο… άλλο κόσμο.
Editor's Picks
Είναι απορίας άξιον γιατί κάνει κόμμα ο κ. Σαμαράς, αφού μπορεί να σύρει τη Νέα Δημοκρατία στον προηγούμενο αιώνα με μια απλή δήλωσή του.
Ζούμε στη χώρα όπου η παραβίαση του απορρήτου των επικοινωνιών θεωρείται συνήθης και από πολλούς αναγκαία.
«Τον Αύγουστο δεν υπάρχουν ειδήσεις», ίσως επειδή ξεσπούν πολλές και μεγάλες πυρκαγιές. Αυτές έχουν εντυπωσιακές εικόνες, αλλά λίγη πληροφορία.
Είναι ευτύχημα που η πολιτική συγκυρία, ήτοι οι συσχετισμοί ισχύος, του 17ου αιώνα ήταν τέτοια που απελευθέρωσε τις εμπορικές οδούς από το copyright των θαλάσσιων χαρτογραφήσεων.
