Κυριακή, 30 Αυγούστου, 2026

Μπορούμε να προσάψουμε πολλά στον δικομματισμό. Δεν πρέπει, όμως να ξεχνάμε όμως ότι στα χρόνια του η Ελλάδα γνώρισε μια πρωτοφανή για την ιστορία της πολιτική σταθερότητα και οικονομική ανάπτυξη.

Η κυβέρνηση έπεσε θύμα της ρητορείας της. Πολλοί έβλεπαν τον πήχυ της προηγούμενης διαφθοράς (που αρκούσε να μην τον ξεπεράσουν) πάρα πολύ ψηλά.

Yπάρχει και πολιτική πέρα από την κρατική παρέμβαση. Εκείνη που απελευθερώνει τις επιχειρήσεις να παράγουν και τους πολίτες να δημιουργούν.

Το πολιτικό σύστημα μπήκε στην εποχή των μεγάλων αναταράξεων. Ο κρατικοδίαιτος δικομματισμός τελειώνει. Πρέπει να προετοιμαστούμε για μια περίοδο αστάθειας μέχρι να ξαναμοιραστεί η πολιτική τράπουλα.

Από τους πολιτικούς μας πρέπει να περιμένουμε πολλά. Πρώτα απ’ όλα την τήρηση των νόμων που οι ίδιοι ψηφίζουν. Σ’ αυτό η κοινωνία οφείλει να είναι άτεγκτη.

The previous government had an excuse – in its first four-year term, it was faced with the difficult job of getting the country into the Economic and Monetary Union (EMU). It needed the social security fund reserves to make up the numbers, with the result…

Παρά τα όσα, λοιπόν, διακηρύσσει η κυβέρνηση και αυτή η μεταρρύθμιση του ασφαλιστικού τελείωσε. Μέχρι να σωρευτεί απόθεμα εμπιστοσύνης στο πολιτικό σύστημα γενικότερα, τίποτε δεν μπορεί να προχωρήσει.

Με δεδομένο ότι η απειλή θεωρήθηκε υπαρκτή και ο πρόεδρος απομακρύνθηκε, η αχρείαστη απογείωση του αεροσκάφους σημαίνει ότι οι συνεργάτες του Τραμπ χρησιμοποιήθηκαν σαν δόλωμα για τους ιρανικούς πυραύλους.

Ο Ντόναλντ Τραμπ με μισές αλήθειες (ήτοι τη διαφοροποίηση των εκλογικών συστημάτων) και ολόκληρα ψέματα (όπως συνηθίζει) έφτιαξε τον «κινεζικό δράκο».

Στην Ελλάδα φοβόμαστε τη διαφθορά εκείνων που έχουν περισσότερες πιθανότητες να βρεθούν στη φυλακή, παρά τη διαφθορά των υπουργών, που έχουν χιλιάδες τερτίπια για να τη βγάλουν καθαρή.

Και άλλα...

Money

Tech & Innovation

Editor's Picks

Η ξεχασμένη αποπομπή του Στέφανου Μάνου και η επίπληξή του από τη Ν.Δ. το ’83 για μια ομιλία που αποδείχθηκε προφητική

Ο καλλιτέχνης ή οι κληρονόμοι του δεν έχουν λόγο για τη χρήση του έργου κι αυτό είναι πολύ λογικό. Ουδείς μπορεί εκ των προτέρων να κρίνει το καλλιτεχνικό αποτέλεσμα της επανάχρησης ενός έργου.