Δεν γνωρίζουμε αν υπήρξε σκάνδαλο Ζαχόπουλου στο υπουργείο Πολιτισμού, αλλά τώρα σίγουρα στήνεται σκάνδαλο συγκάλυψης με τη διαχείριση της υπόθεσης.
Το θέμα δεν είναι τι κάνει ο Θεός της Ελλάδος. Το ζήτημα είναι τι δεν κάνουν οι άνθρωποί της.
Μνήμη Πάνου Α. Τσιανάκα (1962-2008)
Μπορούμε να προσάψουμε πολλά στον δικομματισμό. Δεν πρέπει, όμως να ξεχνάμε όμως ότι στα χρόνια του η Ελλάδα γνώρισε μια πρωτοφανή για την ιστορία της πολιτική σταθερότητα και οικονομική ανάπτυξη.
Σε μια περίοδο διάχυτης αναξιοπιστίας των θεσμών, η υπόθεση Ζαχόπουλου εμπεδώνει την καχυποψία για όλους τους πυλώνες της δημοκρατίας.
Η κυβέρνηση έπεσε θύμα της ρητορείας της. Πολλοί έβλεπαν τον πήχυ της προηγούμενης διαφθοράς (που αρκούσε να μην τον ξεπεράσουν) πάρα πολύ ψηλά.
Yπάρχει και πολιτική πέρα από την κρατική παρέμβαση. Εκείνη που απελευθερώνει τις επιχειρήσεις να παράγουν και τους πολίτες να δημιουργούν.
Το βασικό επιχείρημα των «αιρετικών» είναι ότι το κλίμα πάντα άλλαζε και χωρίς την ανθρώπινη παρέμβαση.
Το πρόβλημα με ένα μεγάλο μέρος του οικολογικού κινήματος είναι ότι δεν απαντά στις άμεσες ανάγκες του κόσμου. Γίνεται με τον καιρό μισάνθρωπο.
Το πολιτικό σύστημα μπήκε στην εποχή των μεγάλων αναταράξεων. Ο κρατικοδίαιτος δικομματισμός τελειώνει. Πρέπει να προετοιμαστούμε για μια περίοδο αστάθειας μέχρι να ξαναμοιραστεί η πολιτική τράπουλα.
Το κεντρικό κράτος, που διακόσια χρόνια τώρα δεν κατάφερε να κάνει διοίκηση της προκοπής για τον εαυτό του, έχει άποψη για τις αυτοδιοικήσεις των άλλων.
Μπορεί οι βουλευτές της πλειοψηφίας να παλεύουν για το παντεσπάνι τους, τον υπουργικό θώκο, οι βουλευτές της μειοψηφίας τρέμουν για το ψωμί τους.
Φοροαπαλλαγές για πλούσιους και υψηλές αμυντικές δαπάνες είναι χαρακτηριστικό όλων των Ρεπουμπλικανών προέδρων. Συν διόγκωση του χρέους, παρά τα περί του αντιθέτου λεγόμενα.
Οι «συμφωνίες κυρίων» μεταξύ κυβέρνησης-επιχειρηματιών είναι επί της ουσίας ομολογία ανυπαρξίας αγοράς.
Ωραίοι είναι οι χάρτες «Πρόβλεψης κινδύνου πυρκαγιάς», αλλά σε τι χρησιμεύουν, πέρα από το να εικονογραφούν τα δελτία ειδήσεων;
Δεν χρειάζεται κανένας πρωθυπουργός για να διορθώνονται τα «σφάλματα» της επιστήμης ή των σχολικών βιβλίων.
Στην Ελλάδα για να παραμείνουν ή να διαγραφούν φοιτητές χρειάζεται νόμος και οι συναφείς υπουργικές αποφάσεις.
Τα μη ελεγχόμενα από το υπουργείο ΑΕΙ, για κάθε λεπτομέρεια της λειτουργίας τους, θα έχουν την ευελιξία να προσλάβουν καλύτερους καθηγητές, να προσελκύσουν καλύτερους φοιτητές, να δελεάσουν χορηγούς.
Και άλλα...
Money
Πώς να προχωρήσει ο τόπος όταν όλα εξαρτώνται από τους υπουργούς, ενώ τους έχουμε δώσει και μια δεύτερη δουλειά, αυτήν του βουλευτή, που έξι μήνες πριν από τις εκλογές γίνεται η βασική τους έγνοια;
Tech & Innovation
Η Αλ Κάιντα νίκησε. Οχι επί του πεδίου, αλλά κατόρθωσε να κάνει τον δυτικό κόσμο… άλλο κόσμο.
Editor's Picks
Είναι απορίας άξιον γιατί κάνει κόμμα ο κ. Σαμαράς, αφού μπορεί να σύρει τη Νέα Δημοκρατία στον προηγούμενο αιώνα με μια απλή δήλωσή του.
Ζούμε στη χώρα όπου η παραβίαση του απορρήτου των επικοινωνιών θεωρείται συνήθης και από πολλούς αναγκαία.
«Τον Αύγουστο δεν υπάρχουν ειδήσεις», ίσως επειδή ξεσπούν πολλές και μεγάλες πυρκαγιές. Αυτές έχουν εντυπωσιακές εικόνες, αλλά λίγη πληροφορία.
Είναι ευτύχημα που η πολιτική συγκυρία, ήτοι οι συσχετισμοί ισχύος, του 17ου αιώνα ήταν τέτοια που απελευθέρωσε τις εμπορικές οδούς από το copyright των θαλάσσιων χαρτογραφήσεων.
