Η πρόταση για βουλευτές λίστας ανά περιφέρεια είναι ορθή. Μπορεί να βάλει στο πολιτικό παιγνίδι ζωντανές δυνάμεις κάθε τοπικής κοινωνίας.

Ο τζόγος ενός μετατράπηκε σε καθολική έκπτωση δικαιώματος  

Για κάθε πολίτη, συνεπώς και για τον πολιτικό, στις ποινικές ευθύνες ισχύει το τεκμήριο αθωότητας. Σε ότι αφορά όμως τις πολιτικές ευθύνες υπάρχει «τεκμήριο ενοχής»

Η σύγχρονη πολιτική ιστορία της Ελλάδος έχει φαρδιά πλατιά και πάνω-πάνω τις υπογραφές του Κωνσταντίνου Καραμανλή και του Ανδρέα Παπανδρέου.

Ο τριτογενής τομέας της πολιτικής, αυτός που παράγει συμβουλευτικές υπηρεσίες πάει μια χαρά. Το πρόβλημα είναι ότι δεν προχωρά ο πρωτογενής τομέας παραγωγής έργου.

Αν είναι να μας ενώνει ο αθλητισμός και να μην μας χωρίζει η πολιτική γιατί δε καλούμε και τον κ. Αουγκούστο Πινοσέτ στους Ολυμπιακούς Αγώνες;

Πρέπει να πληρώνουμε για τις υπηρεσίες που μας προσφέρουν τα Κέντρα Εξυπηρέτησης Πολιτών (ΚΕΠ);

O συντηρητισμός στην Eλλάδα είναι μια κρυφή πραγματικότητα. Kάποιες φορές είναι χρήσιμος. Tις περισσότερες φορές όμως είναι άκαμπτος και γι’ αυτό επιζήμιος.

Ο διάλογος για το εκλογικό σύστημα γίνεται. Απλώς η Νέα Δημοκρατία πρέπει να επιχειρήσει να τον μετατρέψει σε σοβαρό διάλογο…

Τα νεοελληνικά παραμύθια ανακυκλώθηκαν τόσο πολύ που έγιναν σκληρά δόγματα. O ελληνικός ανορθολογισμός έγινε κυρίαρχη ιδεολογία. Τώρα τελειώνουν. Οδυνηρά…

Ένα από τα κλασικά επέκεινα κάθε ανασχηματισμού είναι η γεωγραφική αποτίμηση της αξίας του…

Οι πολιτικοί έχουν δημιουργήσει πλέον τέτοια αντισώματα σε κάθε είδους εκσυγχρονισμό, που έφτασε ο καιρός να φεύγουν οι παλιοί μπας και δούμε προκοπή από τίποτε νέους…

Τόσους πολλούς νόμους που έχουν τις καλύτερες προθέσεις στοχεύοντας σε λάθος κατευθύνσεις, δεν έχουμε ματαδεί.

Σε τι χρειάζονται οι υπουργοί; Μόνο για να κάνουν παχιές δηλώσεις πόσο τέλεια είναι τα πράγματα και μετά να κάνουν παχιά αυτοκριτική για το πόσο άσχημα ήταν και πόσο καλά θα διορθωθούν;

Πολλοί απ’ όσους είχαν σε εκτίμηση τον κ. Βενιζέλο αναρωτήθηκαν πώς ένα τέτοιο λαμπερό νομικό μυαλό κατάφερε να κάνει ένα τόσο χάλια Σύνταγμα.

Ωρυόμενος ο πρόεδρος του δημοκρατικού (πάντα) ΔΗΚΚΙ κ. Δημήτρης Τσοβόλας καταγγέλλει τις αρχές του αεροδρομίου «Ελευθέριος Βενιζέλος» για τον ευτελισμό που υπέστη η Δημοκρατία (Παρένθεση: έχετε προσέξει ότι οι πολιτικοί δεν ξευτελίζονται ποτέ; Πάντα η Δημοκρατία την πληρώνει!)

Το πρόβλημα είναι ο ίδιος ο πρωθυπουργός και η τυφλή εμπιστοσύνη που δείχνει σε ανθρώπους που δεν διστάζουν να χρησιμοποιήσουν τη θέση τους για να προωθήσουν διάφορες «εξυπηρετήσεις σε φίλους».

Ο κ. Πανταγιάς έλυνε κι έδενε εντός Μαξίμου επειδή η τυφλή εμπιστοσύνη που του είχε ο πρωθυπουργός του το επέτρεψε. Εξ ου και η οργή του τελευταίου…

Τελικά μόνο ο πρωθυπουργός και ο αρχηγός αξιωματικής αντιπολίτευσης έμειναν εντός του θέματος στη χθεσινή συζήτηση στη Βουλή. Η συζήτηση αφορούσε τη διαφθορά, αλλά η Αριστερά βρήκε βήμα για να (ξανα)πει τον πόνο της.

Με το «έπος του ασυμβίβαστου» διαπιστώθηκε ότι οι βουλευτές μας δεν ξέρουν τι ψηφίζουν. Με την ασυλία μάλλον δεν ξέρουν και γιατί ψηφίζουν, αυτό που ψηφίζουν…