Αυτόν τον καιρό υπάρχει μεγάλη ρευστότητα παγκοσμίως που κάνει τα κρατικά ομόλογα πιο ελκυστικά.
Από τον ρωμαίικο παλαιοκομματισμό ακόμη και με τη μορφή του politeftis-gov η κυβέρνηση δοκιμάζει ξανά το opengov.
Ο κ. Άρης Σπηλιωτόπουλος, ταΐζει τον λαϊκισμό με ανεδαφικά δημοψηφίσματα.
Ποιος θυμάται τα μπλόκα στη Βουλή το καλοκαίρι του 2011 για να μην ψηφιστεί το μεσοπρόθεσμο, αυτό που έφερε και το «ισχύον 1,5%»;
Από πότε η συζήτηση ενός δημόσιου λειτουργού με βουλευτή, σε δημόσιο χώρο, για θέμα δημοσίου ενδιαφέροντος είναι ιδιωτική τους υπόθεση;
Υπάρχουν πολλά κρούσματα λογοκρισίας και γι’ αυτό όλος ο δημοκρατικός κόσμος (με πρώτους του δημοσιογράφους) πρέπει να κινητοποιηθεί…
Γιατί να μην δοθούν οι μετοχές των κρατικών τραπεζών σε ESM μειώνοντας ισόποσα το χρέος;
Οι ΗΠΑ «πήραν φωτιά» από την ιδέα ενός 14χρονου για το πως θα μειωθεί το κόστος μελάνης που ξοδεύει το κράτος. Στην Ελλάδα «πήραν φωτιά» τα φωτοαντιγραφικά της Βουλής για τις 240.000 σελίδες του πολυνομοσχεδίου.
Στον δυτικό κόσμο υπάρχει δικαίωμα λόγου. Στην Ελλάδα η υποχρέωση στον σκασμό.
Το πράγμα είναι εξαιρετικά σοβαρό αν σκεφτούμε την ώσμωση του υποκόσμου με την κορυφή της εκτελεστικής εξουσίας.
Η αλαζονεία ήταν αποτυπωμένη και στο βίντεο που παρανόμως κατέγραψε ο κ. Κασιδιάρης.
Μπορούμε να ελπίζουμε όμως ότι θα εκμεταλλευθούμε τις αλκυονίδες μέρες της παγκόσμιας οικονομίας, έτσι ώστε η Ελλάδα να γίνει παραγωγική, να μην είναι φτερό στον άνεμο και πρώτο θύμα της παγκόσμιας κρίσης.
Ακόμη και ο χείριστος ιδιώτης δεν θα έβαζε 24,5 δισ. για να πάρει πίσω 15 ή 20 δισ. πριν κλείσει χρόνος!
Οι σοσιαλιστικές διδαχές ότι υπάρχει ένας «κρατικο-μαγικός» τρόπος που θα λύσει όλα τα οικονομικά προβλήματα και θα καταλαγιάσει τις ανασφάλειες των πολιτών, στρώνει τον δρόμο προς τον φασισμό.
Εξι χρόνια τώρα η χώρα βυθίζεται στην ύφεση επειδή ακριβώς κατεστημένα συμφέροντα με πολιτικές πλάτες δεν επιτρέπουν σε νέους ανθρώπους να δοκιμάσουν νέες λύσεις στην αγορά.
Ο,τι είναι δικαίωμα στους άλλους Ευρωπαίους πολίτες για τους Ελληνες είναι υποχρέωση.
Ο αριστερός παραλογισμός στα καλύτερά του: στα πλαίσια της «συλλογικότητας» δεν πειράζει «να ρίχνουμε μια ματιά στην κόλα του διπλανού μας».
Όπως το συμφέρον των λίγων ιδιοκτητών σουβλατζίδικων και βενζινάδικων της Λαμίας υποχρεώνει πάνω από 10.000 οδηγούς ημερησίως να κάνουν 45-70 χλμ. περισσότερα, έτσι και το συμφέρον (όχι των 3.000 αγελαδοτρόφων, όπως μας παραμυθιάζουν) των μεγάλων βιομηχανιών γάλακτος θα υποχρεώνει εκατομμύρια οικογένειες να δίνουν ημερησίως 50-10 λεπτά παραπάνω για το γάλα.
Αν ο δικομματισμός (παλιός και νέος) έκανε το Σύνταγμα σαν τα μούτρα του, ποιον καημό έχει η ΔΗΜΑΡ να συμμετάσχει σ’ αυτό το παιχνίδι;
Η φιλολογία περί πρωτογενούς πλεονάσματος ξύπνησε τα αρχέγονα ένστικτα του πολιτικού συστήματος για προεκλογικές παροχές.
