Κυριακή, 6 Σεπτεμβρίου, 2026

Το μόνο ανησυχητικό που αναδεικνύει η ήττα της Ν.Δ. είναι το «μοτίβο του μη σχεδιασμού» της κυβέρνησης για την επόμενη μέρα.

Αυτό που βλέπουμε σήμερα είναι το κεντρικό κράτος να μοιράζει λεφτά, κάποιοι τοπικοί άρχοντες να νιώθουν ότι μπορούν να τα σκορπίσουν, ενώ οι τοπικές κοινωνίες να μην πολυσκοτίζονται αφού είναι «τα λεφτά των άλλων».

Κάποιοι πιστεύουν ότι δύο χώροι που δεν συνεργάστηκαν τις «καλές» (έστω σε επίπεδο λυκοφιλίας) εποχές, θα συνεργαστούν τώρα μετά τις ιαχές περί «γερμανοτσολιάδων», «Πινοσέτ» και «ελλειμματικών Ελλήνων».

Για έναν συμβολικό «γαλάζιο χάρτη» η κυβέρνηση υπέστη μια ήττα. Δεν της χρειαζόταν και χαντάκωσε υποψηφίους που είχαν ακόμη σημαντικό έργο να κάνουν.

Το πρώτο καθήκον των δημοσιογράφων είναι η αποτύπωση της πραγματικότητας, χωρίς αυτή να θολώνει από άλλους «ευγενείς» σκοπούς.

H κρίσιμη πληροφορία για την τιμή των προϊόντων και ένα σημαντικό όπλο κατά της ακρίβειας κρύβεται κάτω από γραμματάκια που χρειάζεται μεγεθυντικός φακός για να διαβαστούν.

Με δεδομένο ότι η απειλή θεωρήθηκε υπαρκτή και ο πρόεδρος απομακρύνθηκε, η αχρείαστη απογείωση του αεροσκάφους σημαίνει ότι οι συνεργάτες του Τραμπ χρησιμοποιήθηκαν σαν δόλωμα για τους ιρανικούς πυραύλους.

Ο Ντόναλντ Τραμπ με μισές αλήθειες (ήτοι τη διαφοροποίηση των εκλογικών συστημάτων) και ολόκληρα ψέματα (όπως συνηθίζει) έφτιαξε τον «κινεζικό δράκο».

Η κυβέρνηση δεν συζητάει τη μείωση των συντελεστών του ΦΠΑ, έστω στα επίπεδα που ήταν πριν από την κρίση πλην των νεόδμητων ακινήτων που μηδένισε τον ΦΠΑ.

Τα μη ελεγχόμενα από το υπουργείο ΑΕΙ, για κάθε λεπτομέρεια της λειτουργίας τους, θα έχουν την ευελιξία να προσλάβουν καλύτερους καθηγητές, να προσελκύσουν καλύτερους φοιτητές, να δελεάσουν χορηγούς.

Στην Ελλάδα φοβόμαστε τη διαφθορά εκείνων που έχουν περισσότερες πιθανότητες να βρεθούν στη φυλακή, παρά τη διαφθορά των υπουργών, που έχουν χιλιάδες τερτίπια για να τη βγάλουν καθαρή.

Και άλλα...

Money

Tech & Innovation

Editor's Picks

Οι αλγόριθμοι των εταιρειών, που εθίζουν τα νέα παιδιά σε διάφορες τοξικότητες, παραμένουν για λόγους πνευματικής ιδιοκτησίας «μαύρο κουτί» για όλους τους μηχανισμούς επιβολής των νόμων.

Ο καλλιτέχνης ή οι κληρονόμοι του δεν έχουν λόγο για τη χρήση του έργου κι αυτό είναι πολύ λογικό. Ουδείς μπορεί εκ των προτέρων να κρίνει το καλλιτεχνικό αποτέλεσμα της επανάχρησης ενός έργου.