Ο «κνιτισμός» (ως ασθένεια συνολικά) απαντάται σε όσους θήτευσαν στα μεγάλα σχολειά της Αριστεράς, αλλά όχι μόνο. Οσμώθηκε και διαπερνά ολόκληρο το πολιτικό φάσμα.
Το δυστύχημα είναι πως τα τελευταία χρόνια και ο χώρος της ανανεωτικής Αριστεράς (που στην μεταπολίτευση αντιστάθηκε στο λαϊκισμό της υπόλοιπης) άρχιζε να λαϊκίζει επικίνδυνα.
Tα τυχερά παίγνια είναι μια ακόμη ήττα του κράτους από την τεχνολογική επανάσταση.
Mέσα σ’ αυτά τα ηθικά αποκαΐδια, δεν μας προξενεί πλέον καμιά εντύπωση το γεγονός ότι ολόκληρες κοινωνίες (και όχι μόνο οι πολιτικοί) ανεχόταν τα φαινόμενα διαφθοράς όπως είναι ο παράνομος τζόγος.
Πως αποτιμάται λοιπόν συνολικά το φαινόμενο Tριανταφυλλόπουλος; Mια γενίκευση θα αδικούσε και τον εν λόγω δημοσιογράφο και την δημοσιογραφία.
Oι Έλληνες είναι καχύποπτοι απέναντι στους πολιτικούς, στους γιατρούς, στους δημοσιογράφους. Aκόμη και απέναντι στους υδραυλικούς. Kανείς πλέον δεν εμπιστεύεται κανένα
Γιατί έπρεπε πριν δέκα μήνες να γίνει όλο αυτό το νταβαντούρι, που κατ’ ευφημισμόν ονομάστηκε «αναθεώρηση του Συντάγματος;»
Kαλά είναι τα νομοθετήματα και οι ρυθμίσεις (να’ χουμε κάτι να συζητάμε βρε αδελφέ), μόνο που αντιμετωπίζουν τον πυρετό κι όχι την ασθένεια του συμπλέγματος MME – Πολιτικής.
Γιατί η συντεταγμένη Πολιτεία μπορεί να ρυθμίζει την Παιδεία, την Δημόσια Yγεία μέχρι και την λειτουργία των λαϊκών αγορών, αλλά η κοινωνία (και όχι μόνο οι δημοσιογράφοι) ενστικτωδώς σχεδόν αρνείται την ρύθμιση στα του Tύπου;
Το πολιτικό μας σύστημα συνολικά στρέφεται όλο και περισσότερο στο θεαθήναι παρά στην ουσία. Eνώ εμείς συζητάμε αν ήταν ευφυής η κίνηση στη σκακιέρα, τα προβλήματα διογκώνονται απαξιώνοντας συνολικά την πολιτική.
Το απόλυτο πρωθυπουργοκεντρικό σύστημα δεν αφήνει τη χώρα να προχωρήσει πέρα από τις δυνατότητες ενός ανθρώπου.
Το κεντρικό κράτος, που διακόσια χρόνια τώρα δεν κατάφερε να κάνει διοίκηση της προκοπής για τον εαυτό του, έχει άποψη για τις αυτοδιοικήσεις των άλλων.
Μπορεί οι βουλευτές της πλειοψηφίας να παλεύουν για το παντεσπάνι τους, τον υπουργικό θώκο, οι βουλευτές της μειοψηφίας τρέμουν για το ψωμί τους.
Οι «συμφωνίες κυρίων» μεταξύ κυβέρνησης-επιχειρηματιών είναι επί της ουσίας ομολογία ανυπαρξίας αγοράς.
Ωραίοι είναι οι χάρτες «Πρόβλεψης κινδύνου πυρκαγιάς», αλλά σε τι χρησιμεύουν, πέρα από το να εικονογραφούν τα δελτία ειδήσεων;
Η κυβέρνηση που αρνείται σθεναρώς την «ταξινόμηση των φόνων» με βάση το φύλο, ανακοίνωσε τις προάλλες την «ταξινόμηση των απατών» αναλόγως της ηλικίας.
Δεν χρειάζεται κανένας πρωθυπουργός για να διορθώνονται τα «σφάλματα» της επιστήμης ή των σχολικών βιβλίων.
Στην Ελλάδα για να παραμείνουν ή να διαγραφούν φοιτητές χρειάζεται νόμος και οι συναφείς υπουργικές αποφάσεις.
Και άλλα...
Money
Επρεπε να εμφανιστούν οι ρωγμές στις πολυκατοικίες, να προσφύγουν οι κάτοικοι στον Δήμο Αθηναίων και στη Δικαιοσύνη, για να ανακοινώσει η εταιρεία – δύο μήνες μετά! – το πρόβλημα.
Tech & Innovation
Πώς να προχωρήσει ο τόπος όταν όλα εξαρτώνται από τους υπουργούς, ενώ τους έχουμε δώσει και μια δεύτερη δουλειά, αυτήν του βουλευτή, που έξι μήνες πριν από τις εκλογές γίνεται η βασική τους έγνοια;
Editor's Picks
Δεν είναι κακό το μέτρο ο «Κουμπαράς της Νέας Γενιάς», αλλά δεν πρέπει να περιμένουμε πολλά.
Ζούμε στη χώρα όπου η παραβίαση του απορρήτου των επικοινωνιών θεωρείται συνήθης και από πολλούς αναγκαία.
«Τον Αύγουστο δεν υπάρχουν ειδήσεις», ίσως επειδή ξεσπούν πολλές και μεγάλες πυρκαγιές. Αυτές έχουν εντυπωσιακές εικόνες, αλλά λίγη πληροφορία.
Η καλή φωνή βλάπτει σοβαρά τη μακροζωία;
Είναι ευτύχημα που η πολιτική συγκυρία, ήτοι οι συσχετισμοί ισχύος, του 17ου αιώνα ήταν τέτοια που απελευθέρωσε τις εμπορικές οδούς από το copyright των θαλάσσιων χαρτογραφήσεων.
