Ενα σοβαρό κράτος πρώτα θα ξεκινούσε από τις υποδομές, δηλαδή το δίκτυο, και μετά θα μοίραζε λεφτά για φωτοβολταϊκά «στο χωράφι», «στις στέγες» και στα… δένδρα.
Στο Δημόσιο, ακόμη και τα πιο λογικά, όταν δεν προβλέπονται ρητώς, απαγορεύονται. Αυτό εξηγεί και την απεραντολογία των νομοσχεδίων και τις άπειρες τροπολογίες αυτών.
Η κυβέρνηση προχώρησε σε μία από τις συνήθεις «μεταρρυθμίσεις» της. Ιδρυσε μια κρατική δομή για να «βάλει τάξη στις μη κρατικές οργανώσεις», καταπώς έλεγε.
Τα γήπεδα ξανανοίγουν όπως ακριβώς έκλεισαν. Χωρίς κάμερες υψηλής ευκρίνειας και χωρίς συστήματα ταυτοπροσωπίας.
Βαθιά μέσα μας πιστεύουμε ότι ανάμεσα στα δικαιώματα ελεύθερης χρήσης ενός δημοσίου χώρου είναι και να μπορούμε να παρεμποδίζουμε άλλους να τον χρησιμοποιούν.
Σε όλο τον κόσμο –ή, τουλάχιστον, όπου επικρατεί η λογική– οι δυναμικές κινητοποιήσεις ξεκινούν όταν τελειώσει ο διάλογος και αν διαπιστωθεί αδιέξοδο.
Από τα λίγα που μαθαίνουμε για την Γάζα και τα φριχτά που ακούμε από τους ακροδεξιούς εταίρους του Νετανιάχου, όλοι οι δημοκρατικοί πολίτες οφείλουμε να είμαστε σε εγρήγορση.
Tο γεγονός αυτό καθαυτό ότι σήμερα μιλάμε ανοιχτά για τα δικαιώματα ανθρώπων που έχουν διαφορετικό σεξουαλικό προσανατολισμό υποδηλώνει τη ρήξη μιας αρρωστημένης «κανονικότητας».
Επιστροφή στην παράδοση, λοιπόν, που δεν βιάζει τη θέληση των ατόμων –και μάλιστα εξ απαλών ονύχων– να ασπαστούν κάποιο θρησκευτικό δόγμα, να καταλήγουν τελικώς τύποις χριστιανοί ορθόδοξοι.
Οι πρώτες καταλήψεις της ΠΑΘΕ τη δεκαετία του ’90 έγιναν για να αναδειχθούν τα προβλήματα των αγροτών. Το αίτημα για «συμβολική» συνέλευση επί του οδοστρώματος είχε να κάνει με την αναπαράσταση εκείνου του αγώνα.
Το κεντρικό κράτος, που διακόσια χρόνια τώρα δεν κατάφερε να κάνει διοίκηση της προκοπής για τον εαυτό του, έχει άποψη για τις αυτοδιοικήσεις των άλλων.
Μπορεί οι βουλευτές της πλειοψηφίας να παλεύουν για το παντεσπάνι τους, τον υπουργικό θώκο, οι βουλευτές της μειοψηφίας τρέμουν για το ψωμί τους.
Φοροαπαλλαγές για πλούσιους και υψηλές αμυντικές δαπάνες είναι χαρακτηριστικό όλων των Ρεπουμπλικανών προέδρων. Συν διόγκωση του χρέους, παρά τα περί του αντιθέτου λεγόμενα.
Οι «συμφωνίες κυρίων» μεταξύ κυβέρνησης-επιχειρηματιών είναι επί της ουσίας ομολογία ανυπαρξίας αγοράς.
Ωραίοι είναι οι χάρτες «Πρόβλεψης κινδύνου πυρκαγιάς», αλλά σε τι χρησιμεύουν, πέρα από το να εικονογραφούν τα δελτία ειδήσεων;
Δεν χρειάζεται κανένας πρωθυπουργός για να διορθώνονται τα «σφάλματα» της επιστήμης ή των σχολικών βιβλίων.
Στην Ελλάδα για να παραμείνουν ή να διαγραφούν φοιτητές χρειάζεται νόμος και οι συναφείς υπουργικές αποφάσεις.
Τα μη ελεγχόμενα από το υπουργείο ΑΕΙ, για κάθε λεπτομέρεια της λειτουργίας τους, θα έχουν την ευελιξία να προσλάβουν καλύτερους καθηγητές, να προσελκύσουν καλύτερους φοιτητές, να δελεάσουν χορηγούς.
Και άλλα...
Money
Πώς να προχωρήσει ο τόπος όταν όλα εξαρτώνται από τους υπουργούς, ενώ τους έχουμε δώσει και μια δεύτερη δουλειά, αυτήν του βουλευτή, που έξι μήνες πριν από τις εκλογές γίνεται η βασική τους έγνοια;
Tech & Innovation
Η Αλ Κάιντα νίκησε. Οχι επί του πεδίου, αλλά κατόρθωσε να κάνει τον δυτικό κόσμο… άλλο κόσμο.
Editor's Picks
Είναι απορίας άξιον γιατί κάνει κόμμα ο κ. Σαμαράς, αφού μπορεί να σύρει τη Νέα Δημοκρατία στον προηγούμενο αιώνα με μια απλή δήλωσή του.
Ζούμε στη χώρα όπου η παραβίαση του απορρήτου των επικοινωνιών θεωρείται συνήθης και από πολλούς αναγκαία.
«Τον Αύγουστο δεν υπάρχουν ειδήσεις», ίσως επειδή ξεσπούν πολλές και μεγάλες πυρκαγιές. Αυτές έχουν εντυπωσιακές εικόνες, αλλά λίγη πληροφορία.
Είναι ευτύχημα που η πολιτική συγκυρία, ήτοι οι συσχετισμοί ισχύος, του 17ου αιώνα ήταν τέτοια που απελευθέρωσε τις εμπορικές οδούς από το copyright των θαλάσσιων χαρτογραφήσεων.
