Τα μέτρα που πρόκριναν οι υπουργοί Δημόσιας Τάξης των «25» μπορεί βραχυχρόνια να καθησυχάζουν τις κοινωνίες που επλήγησαν από τα τρομοκρατικά χτυπήματα, έχουν όμως σοβαρό μακροχρόνιο κόστος στις ελευθερίες μας.

Δεν θα ήταν προτιμότερο να είχαμε προχωρήσει την Εθνική Οδό σε συνεργασία με τον ιδιωτικό τομέα, ώστε να τελείωναν τα έργα μια ώρα αρχύτερα και να μην θρηνούσαμε άδικα τόσες ζωές;

Κανείς δεν εξετάζει – έστω ως θεωρητική άσκηση, βρε αδελφέ!- ποια θα ήταν τα οφέλη στην εθνική οικονομία αν μειωνόταν αντί να αυξηθούν οι φόροι.

Ο πόλεμος που κήρυξαν οι ισλαμιστές στη Δύση δεν έχει πολιτική λογική κι αδίκως πασχίζουν να τον μασκαρέψουν διάφοροι στη χώρα μας. Είναι θρησκευτικός πόλεμος και γι’ αυτό δεν χωράει στο νου ανθρώπου.

Σε εποχές μεγάλης δημοσιονομικής στενότητας η πρόσληψη 10.000 αγροφυλάκων φαντάζει περιττή πολυτέλεια.

Η Αριστερά βίωσε το σοκ της ήττας και γι’ αυτό άρχισε να ετεροπροσδιορίζεται. H Παλιά Αριστερά οριζόταν από την αγάπη για το σοσιαλισμό. Η Νέα Αριστερά από το μίσος για τον καπιταλισμό…

Πολιτική λύση στο πρόβλημα κάποιων τύπων που ανατινάζονται για να βρεθούν αυτομάτως στην παρέα 72 παρθένων δεν μπορεί να υπάρξει.

Κάποτε υπήρχαν εκείνοι «που έκαναν τα στοιχειά στιχάκια», όπως είπε ο Μπέρτολ Mπρεχτ . Σήμερα τα ΜΜΕ «κάνουν τις στιχομυθίες στοιχειά».

Η πραγματική οικονομία έχει, δυστυχώς, μόνο αριθμούς: Έσοδα και έξοδα. Και οι αριθμοί δεν είναι δίκαιοι, ούτε καν άδικοι. Αποτυπώνουν απλώς την πραγματικότητα στη βάση της οποίας πρέπει, επιτέλους, ν’ αρχίσουμε να συζητάμε.

Ένα χρόνο μετά τους Ολυμπιακούς, το βιβλίο του κ. Ηλία Κανέλλη μας βοηθά να δούμε και τις καλές και τις άσχημες πλευρές του «ελληνικού καλοκαιριού»