Ας πάρει όποιος θέλει την «Ολυμπιακή». (Aλήθεια! Οι εργαζόμενοι που βλέπουν τόσες προοπτικές για την εταιρεία τους γιατί δεν τη θέλουν;) Aρκεί να μην επιβαρύνεται ο Έλληνας φορολογούμενος. Ούτε άμεσα. Ούτε έμμεσα.
Έχει στηθεί μια ολόκληρη παραφιλολογία περί την «Ο.Α.», που εμπεριέχει λίγο συναισθηματισμό, πολλά παρελθόντα νούμερα και περισσότερες λογικές ακροβασίες.
Yποτίθεται ότι o δημόσιος διάλογος γίνεται για να κατατεθούν κάποιες απόψεις και προτάσεις, ώστε συντιθέμενες να βρεθεί η βέλτιστη λύση στο πρόβλημα. Mε την ακύρωση δια της συνωμοσιολογίας αυτού του εργαλείου μονίμως οδηγούμαστε σε χείριστες λύσεις.
Aν «διατηρηθεί ο δημόσιος χαρακτήρας της O.A. το πρώτο ερώτημα είναι: τι μας εξασφαλίζει ότι και οι επόμενοι ή οι μεθεπόμενοι δεν θα είναι κακοδιαχειριστές; H καλή τους ψυχή; H Aριστερή τους συνείδηση;
Όλοι αυτοί που σηκώνουν τις σημαίες του «εθνικού» για την «Oλυμπιακή» περιμένουν με τον ένα ή τον άλλον τρόπο να πληρωθούν γι’ αυτό. Eίτε σε ψήφους, αν είναι πολιτικοί, είτε σε αργομισθίες αν είναι συνδικαλιστές.
Αν δεν υπήρχε το Κολέγιο των Επιτρόπων της Ε.Ε., θα έπρεπε να το εφεύρουμε. Κάποιος επιτέλους έπρεπε να προστατεύσει την τσέπη μας, αφού οι δικοί μας πολιτικοί υπολόγισαν πρώτα το πολιτικό κόστος.
Όταν οι φιλελεύθεροι προειδοποιούσαν για το κλείσιμο της «Ολυμπιακής» τους χαρακτήριζαν «Κασσάνδρες». Τώρα που η Ο.Α. κλείνει τους βρίζουν ως «ανάλγητους».
Η φτώχεια, όση υπάρχει στην Ελλάδα, δεν αντιμετωπίζεται με τις λιγωμένες από πόνο φωνές των ρεπόρτερ. Αντιμετωπίζεται με την παρουσίαση του προβλήματος στις σωστές του διαστάσεις και τη στοχευμένη παρέμβαση του κράτους.
Δεν ήταν επικίνδυνες οι απόψεις που εκστόμισε ο κ. Aνθιμος από του βήματος που είχε στηθεί αποκλειστικά για τον κ. Kαραμανλή. Πιο σοβαρό και επικίνδυνο για τη Δημοκρατία είναι η έλλειψη σεβασμού της θρησκευτικής αρχής προς το πρόσωπο του πρωθυπουργού.
Ας εξαγγέλλει ο πρωθυπουργός ό,τι θέλει περί πληροφορικής κοινωνίας στην Ελλάδα. Το παιγνίδι δεν παίζεται στο Βελλίδιο. Παίζεται στη Λεωφόρο Κηφισίας κι αν κάποιος δεν τραβήξει αυτιά εκεί, και αυτές οι εξαγγελίες θα πάνε όπου και οι προηγούμενες των προηγούμενων.
Είναι απορίας άξιον γιατί κάνει κόμμα ο κ. Σαμαράς, αφού μπορεί να σύρει τη Νέα Δημοκρατία στον προηγούμενο αιώνα με μια απλή δήλωσή του.
Το απόλυτο πρωθυπουργοκεντρικό σύστημα δεν αφήνει τη χώρα να προχωρήσει πέρα από τις δυνατότητες ενός ανθρώπου.
Το κεντρικό κράτος, που διακόσια χρόνια τώρα δεν κατάφερε να κάνει διοίκηση της προκοπής για τον εαυτό του, έχει άποψη για τις αυτοδιοικήσεις των άλλων.
Δεν μπορεί να ασκείται σοβαρή διεθνής διπλωματία σήμερα με όρους της Εποχής του Χαλκού ή του Σιδήρου.
Η κυβέρνηση υπόσχεται την υπογειοποίηση όλου του δικτύου ηλεκτρικού ρεύματος για να αποφεύγονται καταστροφές. Το ιδιωτικό δίκτυο, από το οποίο ξεκίνησε η μεγάλη πυρκαγιά, άρχισε να λειτουργεί το 2026 και είχε και ένα εναέριο κομμάτι.
Η ανασφάλεια και η δυσθυμία των δυτικών κοινωνιών δημιουργούν δύο φαινομενικώς αντίθετες πολιτικές στάσεις.
Αν ο Νετανιάχου ήταν αριστερός, αντιαμερικανός, «αντιιμπεριαλιστής» (ή ό,τι άλλο κουβαλά το φαντασιακό της Αριστεράς), θα διαδήλωνε κανείς εναντίον των εγκλημάτων της κυβέρνησής του;
Η κυβέρνηση που αρνείται σθεναρώς την «ταξινόμηση των φόνων» με βάση το φύλο, ανακοίνωσε τις προάλλες την «ταξινόμηση των απατών» αναλόγως της ηλικίας.
Και άλλα...
Money
Οι δημοσιογράφοι έχουν τις απόψεις τους, αλλά δεν μπορούν να είναι ενταγμένοι σε κόμματα, ούτε καν σε οργανώσεις προώθησης οποιουδήποτε ζητήματος, ακόμη και του πιο αγαθού.
Tech & Innovation
Η διαδρομή του στην κορυφή της λίστας του «Forbes» κρύβει πολλά ταχυδακτυλουργικά κόλπα, τέτοια που, αν τα έκανε ένας απλός άνθρωπος, θα τα λέγαμε απάτες.
Editor's Picks
Το πρόβλημα της ομιλίας δεν ήταν μόνο η MAGA αποφορά της. Ηταν ότι συρρίκνωσε το ελληνικό θαύμα σε μια πολεμική περιπέτεια ή – χειρότερα – το παρομοίασε με την τραμπική λαίλαπα.
Ζούμε στη χώρα όπου η παραβίαση του απορρήτου των επικοινωνιών θεωρείται συνήθης και από πολλούς αναγκαία.
«Τον Αύγουστο δεν υπάρχουν ειδήσεις», ίσως επειδή ξεσπούν πολλές και μεγάλες πυρκαγιές. Αυτές έχουν εντυπωσιακές εικόνες, αλλά λίγη πληροφορία.
Είναι ευτύχημα που η πολιτική συγκυρία, ήτοι οι συσχετισμοί ισχύος, του 17ου αιώνα ήταν τέτοια που απελευθέρωσε τις εμπορικές οδούς από το copyright των θαλάσσιων χαρτογραφήσεων.
