Και αυτή η κυβέρνηση μοιάζει πρόθυμη να περικόψει τους μισθούς και τις συντάξεις πραγματικών ανθρώπων, παρά να περικόψει τις δαπάνες συντήρησης διάφορων δομών.
Αντί να συζητάμε τους όρους των αλλαγών, αρνούμαστε την πραγματικότητα μέχρι αυτή να εκδικηθεί.
Διαβάζοντας το βιβλίο του καλού δημοσιογράφου κ. Γιώργου Ρωμαίου «Η Ελλάδα των δανείων και των χρεοκοπιών».
H συντριπτική πλειονότητα της ελληνικής αστικής τάξης είναι εσωστρεφής.
Ας υποθέσουμε ότι είχαμε ένα εθνικό σχέδιο για την κρίση. Τι θα το κάναμε;
Ολα τα προηγούμενα χρόνια οι κυβερνήσεις δεν έλυναν προβλήματα· τα επιδοτούσαν με τη λογική τού «ασ’ το γι’ αργότερα» και γι’ άλλους.
Δεν ξέρουμε αν περιποιεί ιδιαίτερη τιμή στον κ. Ευάγγελο Βενιζέλο να συνομολογεί με τους εταίρους ένα πρόγραμμα εξόδου από την κρίση και μετά να αποφαίνεται ότι «δεν βγαίνει».
Αυτό που κάνει και τούτη η κυβέρνηση είναι να διατηρεί το σύστημα ανέπαφο, αλλά σε όλο και χαμηλότερα επίπεδα.
Στο χάος των τοπικών δεσποτειών, δουκάτων, κομητειών κ.λπ. στη φεουδαλική Ευρώπη ανάμεσα στον 10ο και τον 16ο αιώνα, αναφύονται θεσμοί που σιγά σιγά φτιάχνουν το κράτος όπως το ξέρουμε σήμερα.
Στην χώρα των αυθαιρέτων τα παράλογα δεν προξενούν πλέον εντύπωση. Ούτε καν γέλιο.
Το κεντρικό κράτος, που διακόσια χρόνια τώρα δεν κατάφερε να κάνει διοίκηση της προκοπής για τον εαυτό του, έχει άποψη για τις αυτοδιοικήσεις των άλλων.
Μπορεί οι βουλευτές της πλειοψηφίας να παλεύουν για το παντεσπάνι τους, τον υπουργικό θώκο, οι βουλευτές της μειοψηφίας τρέμουν για το ψωμί τους.
Φοροαπαλλαγές για πλούσιους και υψηλές αμυντικές δαπάνες είναι χαρακτηριστικό όλων των Ρεπουμπλικανών προέδρων. Συν διόγκωση του χρέους, παρά τα περί του αντιθέτου λεγόμενα.
Οι «συμφωνίες κυρίων» μεταξύ κυβέρνησης-επιχειρηματιών είναι επί της ουσίας ομολογία ανυπαρξίας αγοράς.
Ωραίοι είναι οι χάρτες «Πρόβλεψης κινδύνου πυρκαγιάς», αλλά σε τι χρησιμεύουν, πέρα από το να εικονογραφούν τα δελτία ειδήσεων;
Δεν χρειάζεται κανένας πρωθυπουργός για να διορθώνονται τα «σφάλματα» της επιστήμης ή των σχολικών βιβλίων.
Στην Ελλάδα για να παραμείνουν ή να διαγραφούν φοιτητές χρειάζεται νόμος και οι συναφείς υπουργικές αποφάσεις.
Τα μη ελεγχόμενα από το υπουργείο ΑΕΙ, για κάθε λεπτομέρεια της λειτουργίας τους, θα έχουν την ευελιξία να προσλάβουν καλύτερους καθηγητές, να προσελκύσουν καλύτερους φοιτητές, να δελεάσουν χορηγούς.
Και άλλα...
Money
Πώς να προχωρήσει ο τόπος όταν όλα εξαρτώνται από τους υπουργούς, ενώ τους έχουμε δώσει και μια δεύτερη δουλειά, αυτήν του βουλευτή, που έξι μήνες πριν από τις εκλογές γίνεται η βασική τους έγνοια;
Tech & Innovation
Η Αλ Κάιντα νίκησε. Οχι επί του πεδίου, αλλά κατόρθωσε να κάνει τον δυτικό κόσμο… άλλο κόσμο.
Editor's Picks
Είναι απορίας άξιον γιατί κάνει κόμμα ο κ. Σαμαράς, αφού μπορεί να σύρει τη Νέα Δημοκρατία στον προηγούμενο αιώνα με μια απλή δήλωσή του.
Ζούμε στη χώρα όπου η παραβίαση του απορρήτου των επικοινωνιών θεωρείται συνήθης και από πολλούς αναγκαία.
«Τον Αύγουστο δεν υπάρχουν ειδήσεις», ίσως επειδή ξεσπούν πολλές και μεγάλες πυρκαγιές. Αυτές έχουν εντυπωσιακές εικόνες, αλλά λίγη πληροφορία.
Είναι ευτύχημα που η πολιτική συγκυρία, ήτοι οι συσχετισμοί ισχύος, του 17ου αιώνα ήταν τέτοια που απελευθέρωσε τις εμπορικές οδούς από το copyright των θαλάσσιων χαρτογραφήσεων.
