Δεν ξέρουμε ποιος κάνει τι στον δημόσιο βίο· υπάρχουν άνθρωποι που το πρωί είναι βουλευτές και το βράδυ λένε τον καιρό στα κανάλια.

Δεν υπάρχει κάποια συστηματική μελέτη που να δείχνει πόσα κρούσματα διαφθοράς εμφανίζονται κατ’ έτος στο κεντρικό κράτος και πόσα στην Αυτοδιοίκηση.

Ο ΕΟΔΑΣΑΑΜ δεν απαξιώνεται από την αντιπολίτευση που τον καταψήφισε διότι τον ήθελε ανεξάρτητη από την κυβέρνηση Αρχή, αλλά από την ίδια την κυβέρνηση που τον έστησε και τον στελέχωσε.

Μία από τις «ψευδοαλήθειες» που κυκλοφορούν, είναι η δήλωση του κ. Νίκου Ανδρουλάκη «δεν έχω εμπιστοσύνη στη Δικαιοσύνη».

Η κυβέρνηση δεν εφαρμόζει ακόμη και τα μέτρα διαφάνειας που θέσπισε η ίδια.

Αυτοί που γκρινιάζουν περισσότερο για την δίωξη της Μαρί Λεπέν είναι συνήθως οι ακροδεξιοί «αντισυστημικοί», αυτοί που φωνασκούν περισσότερο για την ατιμωρησία των (δικών μας) πολιτικών.

«Ενώ οι δήμοι καλούνται να υλοποιήσουν το 80% του σχεδίου της κυβέρνησης για την αντιπυρική προστασία, η Τοπική Αυτοδιοίκηση –που έχει και μια βιωματική σχέση με αυτά τα προβλήματα– δεν εκλήθη ποτέ να εκφράσει έστω άποψη».

Ποια θα ήταν η εναλλακτική για την Λεπέν; Να αθωωθεί επειδή είναι πολιτικός; Να πέσει στα μαλακά λόγω πρότερου ακροδεξιού βίου;

Δεν αρκεί πλέον να καθαρίσει ο πολίτης το οικόπεδό του, όπως απαιτούν η λογική και ο προηγούμενος νόμος. Πρέπει και να το δηλώσει.

Από πότε πρέπει να λαμβάνεται υπόψη η «γενική κοινωνική απαίτηση» για οποιαδήποτε έκφραση γνώμης;