Ανεβάζοντας η κυβέρνηση το σόου περί διαπραγματεύσεων, έβαλε τον εαυτό της στη γωνία και χτυπάει το κεφάλι της. Και στους δύο τοίχους…

    Από το 1943 και μετά τα επιτελεία των μετέπειτα αντιμαχόμενων του εμφυλίου ασχολούνταν περισσότερο με την επόμενη μέρα του πολέμου, παρά με τους Γερμανούς κατακτητές.

  Από την πρόταση της ΝΔ για το Σύνταγμα απουσιάζουν προτάσεις ενίσχυσης των δικαιωμάτων των πολιτών.

      Διαπραγμάτευση με την τρόικα στην Ελλάδα είναι η διαρκής ανταλλαγή email για να την πληρώσουν στο τέλος οι πιο αδύναμοι.

    Η κυβέρνηση τα κοσκινίζει όλα μόνο από «πολιτική» άποψη, άσχετα αν δικαιολογείται ότι τα κοιτάζει από θρησκευτική, κοινωνική, ΣΥΡΙΖΑϊκή κ.λπ.

    Η Πολιτεία δεν μπορεί να δώσει «ανάσες ελευθερίας» σε κάποιον που δεν έχει ακόμη σωφρονιστεί, αν δεν εξασφαλίσει ότι αυτός δεν θα τις χρησιμοποιήσει εναντίον της.

    Η παρακολούθηση δημοσιογράφων από την εταιρία Uber θέτει εκ νέου το ζήτημα πόσα ξέρουν οι επιχειρήσεις για την ιδιωτική ζωή των ανθρώπων.

    Νομοθετικές παρεμβάσεις προκαταβολικής αμνήστευσης πιθανών αδικημάτων από κρατικούς λειτουργούς.

    Το ελληνικό πολιτικό σύστημα (συμπεριλαμβανομένων των ΜΜΕ, συνδικαλιστών κ.λπ.) έχει σχέδιο για την επόμενη μέρα και αυτό είναι η αναπαραγωγή του.

  Πώς φτάσαμε από το «δόξα τω Θεώ του success story» στο «βόηθα Παναγιά των Παρισίων»;