Εδώ έχουμε καταργήσει όλους τους νόμους, ακόμη και τις ωφέλειες του καταμερισμού της εργασίας.
Οι χοντροκοπιές έχουν γίνει επιδημία σε κάθε επίπεδο της κυβέρνησης.
Μιλούν καθόλου οι γεφυροποιοί με τα κυβερνητικά στελέχη για τα μέτρα που θεσπίζονται ή αποτελούν απλώς ντεκόρ στο πρότζεκτ «διάλογος χωρίς ηγεμονισμούς με την Κεντροαριστερά»;
«για μια απλή διαδικασία, την περισυλλογή αδέσποτων σκύλων, που σε όλες τις χώρες του κόσμου γίνεται αυτομάτως, ασχολούνται η πρυτανεία ενός ΤΕΙ, ένας δήμος», η Ελληνική Αστυνομία, η εισαγγελία (και το καλύτερο!) για να μη δοθεί τελικώς λύση.
Πώς μπορεί να γίνει συζήτηση για το φαινόμενο ΣΥΡΙΖΑ, χωρίς τον φόβο από το πάθος όσων έχουν κάνει στόχο της ζωής τους την αντιπολίτευση στον ΣΥΡΙΖΑ;
Το τετραπλό φονικό στην «Κ. Μαρούσης» το 1991 έσβησε από την συλλογική μνήμη επιτρέποντας να γίνει το τριπλό φονικό στην Marfin.
Το πανεπιστημιακό άσυλο στις εσχατιές του παραλογισμού: Γραφειοκρατία και μηνύσεις για την περισυλλογή αδέσποτων σκύλων σε ακαδημαϊκό χώρο.
Στην χώρα του υπαρκτού μεταμοντερνισμού η έννοια του αρχείου αποκτά άλλες διαστάσεις.
Μνημονεύουν κάθε θάνατο σε κάποιο χωριό της Αλαμπάμα κατά τη δεκαετία του ’60, αλλά δεν θυμούνται το τριπλό φονικό της Μαρφίν.
Οι δήμαρχοι που θα διαχειριστούν την καθημερινότητά μας δεν μπορούν να χαράξουν στρατηγική πριν από τις εκλογές και δεν θα μπορούν να διοικήσουν μετά τις εκλογές.
Μπορεί οι βουλευτές της πλειοψηφίας να παλεύουν για το παντεσπάνι τους, τον υπουργικό θώκο, οι βουλευτές της μειοψηφίας τρέμουν για το ψωμί τους.
Φοροαπαλλαγές για πλούσιους και υψηλές αμυντικές δαπάνες είναι χαρακτηριστικό όλων των Ρεπουμπλικανών προέδρων. Συν διόγκωση του χρέους, παρά τα περί του αντιθέτου λεγόμενα.
Πόσους Δήμους χρειάζεται η χώρα; Οσους θέλουν οι δημότες, αρκεί να τους πληρώνουν.
Οι «συμφωνίες κυρίων» μεταξύ κυβέρνησης-επιχειρηματιών είναι επί της ουσίας ομολογία ανυπαρξίας αγοράς.
Ωραίοι είναι οι χάρτες «Πρόβλεψης κινδύνου πυρκαγιάς», αλλά σε τι χρησιμεύουν, πέρα από το να εικονογραφούν τα δελτία ειδήσεων;
Δεν χρειάζεται κανένας πρωθυπουργός για να διορθώνονται τα «σφάλματα» της επιστήμης ή των σχολικών βιβλίων.
Στην Ελλάδα για να παραμείνουν ή να διαγραφούν φοιτητές χρειάζεται νόμος και οι συναφείς υπουργικές αποφάσεις.
Τα μη ελεγχόμενα από το υπουργείο ΑΕΙ, για κάθε λεπτομέρεια της λειτουργίας τους, θα έχουν την ευελιξία να προσλάβουν καλύτερους καθηγητές, να προσελκύσουν καλύτερους φοιτητές, να δελεάσουν χορηγούς.
Και άλλα...
Money
Πώς να προχωρήσει ο τόπος όταν όλα εξαρτώνται από τους υπουργούς, ενώ τους έχουμε δώσει και μια δεύτερη δουλειά, αυτήν του βουλευτή, που έξι μήνες πριν από τις εκλογές γίνεται η βασική τους έγνοια;
Tech & Innovation
Από το «Μητσοτάκης ή χάος» περάσαμε στο «Μητσοτάκης ή πόλεμος».
Editor's Picks
Το απόλυτο πρωθυπουργοκεντρικό σύστημα δεν αφήνει τη χώρα να προχωρήσει πέρα από τις δυνατότητες ενός ανθρώπου.
Στις ΗΠΑ, ουδείς δήλωσε κουρασμένος από τη διαλεύκανση του σκανδάλου Γουότεργκεϊτ.
«Τον Αύγουστο δεν υπάρχουν ειδήσεις», ίσως επειδή ξεσπούν πολλές και μεγάλες πυρκαγιές. Αυτές έχουν εντυπωσιακές εικόνες, αλλά λίγη πληροφορία.
Είναι ευτύχημα που η πολιτική συγκυρία, ήτοι οι συσχετισμοί ισχύος, του 17ου αιώνα ήταν τέτοια που απελευθέρωσε τις εμπορικές οδούς από το copyright των θαλάσσιων χαρτογραφήσεων.
