Κάθε αντιπολίτευση να υπονοεί ότι σε κάποιες παραγράφους και αστερίσκους του νομοθετικού μας δαιδάλου υπάρχει το θρυλικό «λεφτόδενδρο».

Δεν είναι νατοϊκές οι πολυκατοικίες που βομβαρδίζει ο Βλαδίμηρος Πούτιν. Δεν πεθαίνουν νατοϊκοί στρατιώτες· γυναικόπαιδα βλέπουμε σκεπασμένα σε ματωμένες κουβέρτες.

Μετά την «καπιταλιστική παλινόρθωση», όπως βάφτισε το ΚΚΕ την κατάρρευση των κομμουνιστικών δικτατοριών, ποιος ο λόγος στήριξης του αιματοβαμμένου καθεστώτος Πούτιν, έστω διά της πλαγίας;

Η προπαγάνδα δεν έχει πάτο και οι σχέσεις των ακροδεξιών συνωμοσιολόγων στις ΗΠΑ με τους προπαγανδιστές του Πούτιν είναι γνωστές και από καιρό τεκμηριωμένες.

Ακόμη και την εποχή του ασύλου οι φύλακες υπό την αποκλειστική εποπτεία των πρυτάνεων δεν προστάτευσαν καθηγητές από ξυλοδαρμούς, φοιτητές από προπηλακισμούς.

Τα πολλά «μεμονωμένα περιστατικά» –πυροβολισμοί κατά αλλοδαπών στη Μανωλάδα, δολοφονίες Πακιστανών στο κέντρο της Αθήνας κ.λπ.– πρέπει να τα προσέξουμε.

Στη Ρωσία «κάθε άτομο που διαδίδει τις “ψευδείς ειδήσεις” γνωρίζει ότι είναι ψευδείς και ότι δημιουργούν κοινωνικά επικίνδυνες συνέπειες, τιμωρείται με 15 χρόνια φυλάκιση». Θυμίζει κάτι;

Πως απαντά διαχρονικώς ο καλλιτεχνικός κόσμος της χώρας μας; Αν εισβάλουν σε μια χώρα οι Αμερικανοί, είναι κατά των Αμερικανών, αν εισβάλουν οι Ρώσοι, είναι υπέρ της ειρήνης.

What’s wrong with Russian diplomacy? Why the bitterness, in particular over Greece?

Τι έχει πάθει η ρωσική διπλωματία; Γιατί τόση πικρία, ειδικώς για την Ελλάδα;