Είναι λυπηρό ότι εν μέσω της διεθνούς χρηματοπιστωτικής κρίσης, να ασχολείται η χώρα με ένα ακόμη σκάνδαλο, αλλά θα είναι τραγικό αν τον επόμενο Ιούνιο παραγραφούν οι πιθανές ευθύνες υπουργών για ακόμη ένα σκάνδαλο.
Τι ακριβώς προβλέπει το Σύνταγμα για την ευθύνη των υπουργών…
Το ζήτημα με τη δικαιοσύνη είναι αντίστοιχο με τη «γυναίκα του Καίσαρα». Δεν αρκεί να είναι ανεξάρτητη, πρέπει και να το δείχνει.
H Κοινωνία της Πληροφορίας στις οθόνες του Μετρό…
Ο νόμος περί ευθύνης υπουργών είναι ένας κακός νόμος. Ο τρόπος με τον οποίο εφαρμόζεται τον κάνει χειρότερο.
Το σκάνδαλο της παρέμβασης στο έργο των δικαστών είχε προηγούμενες πολιτικές αποφάσεις. Κι αυτές φέρουν την υπογραφή της κυβέρνησης.
Διαψευσμένες οικονομικές προβλέψεις…
«Εχουμε την χρηματοπιστωτική κρίση, την ενεργειακή κρίση και την οικολογική κρίση και η μία τροφοδοτεί την άλλη δημιουργώντας την τέλεια θύελλα.» (Συνέντευξη με τον Τζέρεμι Ρίφκιν)
H κρίση θα αφήσει μεγάλα σημάδια στις οικονομίες του κόσμου. Οχι διότι θα χαθούν τράπεζες που δεν γνωρίζαμε ότι υπήρχαν, αλλά διότι από τον αεριτζίδικο καπιταλισμό περνάμε στον σπεκουλαδόρικο νεοπαρεμβατισμό. Κάποιοι που έχουν τα μέσα και την επιρροή στο πολιτικό σύστημα ληστεύουν διά νόμου τους φορολογούμενους.
Η αγορά χρεοκόπησε τη «Λίμαν Μπράδερς», αλλά είναι οι πολιτικές αποφάσεις των νέων συντηρητικών που μας οδηγούν στην ύφεση.
Πέρα από τις επικοινωνιακές ωραιοποιήσεις υπάρχει και η πραγματική οικονομία, η οποία εκδικείται. Αλλά δυστυχώς εμάς τους φορολογουμένους.
Οι πρόωρες εκλογές είναι αυτοκτονία για την κυβέρνηση. Μόνη της επιλογή είναι να κάνει όσα υποσχέθηκε και για τα οποία εκλέχθηκε.
Οι βουλευτές δεν πρέπει να είναι στρατιωτάκια ακούνητα, αμίλητα πειθαρχημένα. Ψηφίζονται απευθείας από τον λαό και βουλεύονται για το έθνος.
Η συμμετοχή στην αγορά είναι εθελοντική Στους «άλλους (τους εκτός αγοράς) κόσμους» η συμμετοχή ήταν καταναγκαστική.
Εν μέσω μιας χρηματοοικονομικής θύελλας, στην Ελλάδα δεν μας απασχολεί τι θα κάνουμε τα απόνερα των τραπεζικών χρεοκοπιών. Το ερώτημα που κυριαρχεί είναι αν θα γίνουν εκλογές.
Η εσωστρέφεια σε ένα κόμμα δεν τελειώνει ούτε με εντολές ούτε με κραυγές. Τελειώνει μόνο με πολιτικές που την υπερβαίνουν.
Tο ανακοινωθέν της Διπλής Συνάξεως στην Αθωνική Πολιτεία γεννάει ερωτήματα. Πόθεν τέτοια τεράστια περιουσία και γιατί τόσοι ακτήμονες που τη χρειάζονταν;
Το πρόβλημα της Νέας Δημοκρατίας (και κατά συνέπεια του τόπου) δεν είναι τι λένε οι βουλευτές της, αλλά τι κάνουν οι υπουργοί της.
Η κυβέρνηση δυστυχώς αποφάσισε να αντιμετωπίσει και το θέμα της διαφθοράς στο επίπεδο μόνο της επικοινωνίας.
Η λύση δεν είναι να ψηφιστεί γρήγορα η ρύθμιση που θα κάνει τα πτυχία των Πολυτεχνείων «μάστερ», αλλά να μη χρειάζονται τα Πολυτεχνεία πολιτική απόφαση για να πράξουν το αυτονόητο.
