Η απελευθέρωση της οικονομίας, η θέσπιση διαρθρωτικών μεταρρυθμίσεων δεν θα βοηθήσουν μόνο την ανάκαμψη. Θα ενισχύσουν και τη διαπραγμάτευση που έχουμε μπροστά μας.

Απαιτείται ένα νέο θεωρητικό μοντέλο, αλλά αυτό δεν μπορεί να βγει από το χρονοντούλαπο της ιστορίας.

H Δανία δεν θα γίνει Ελλάδα του Βορρά παρά τα γενναιόδωρα κοινωνικά επιδόματα, επειδή ακριβώς συζητούν τις μακροχρόνιες τάσεις (της οικονομίας τους γενικά) πριν βρεθούν μπροστά στον γκρεμό.

Οι συνεταιριστικές τράπεζες μπορούν να γίνουν φύτρα ανάπτυξης για τις τοπικές κοινωνίες.

Αν δεν σώσουμε εμείς την οικονομίας μας, κανείς δεν πρόκειται να την σώσει.

Το κράτος έχει ρόλο στην ευημερία, αλλά δευτερογενώς. Αν δεν υπάρχουν επιχειρήσεις τύπου Ε.Ι. Παπαδόπουλος, το μόνο που μπορεί να διανείμει το κράτος είναι οι ζημιές και όχι η ευημερία.

Μιας κρατικής επιβολής μύριες στρεβλώσεις έπονται.

Όταν αναδύεται μια νέα δεσπόζουσα δύναμη, δανείζει στις κυρίαρχες δυνάμεις προτού τις αντικαταστήσει.

Το αποκορύφωμα της φαυλότητας: ψηφίζουμε ένα νόμο, φτιάχνουμε μια Αρχή για τα μάτια της τρόικας και μετά περνάμε μια τροπολογία που να ακυρώνει την Αρχή.

Η Γ.Γ. Εσόδων είναι το πιο φανερό παράδειγμα για το πώς εφαρμόζουμε τα Μνημόνια. Φτιάχνουμε θεσμούς-κελύφη για τα μάτια της τρόικα, τους αφήνουμε ανενεργούς, ώστε το πολιτικό σύστημα να πορεύεται κατά τα προηγούμενα.

Η πολιτική της Ευρώπης πρέπει να στοχεύει να γινουν πλεονασματικές οι χώρες του Νότου κι όχι ελλειμματικές οι χώρες του Βορά.

Τα πράγματα δεν θα είναι εύκολα για την Κύπρο. Όμως οι Κύπριοι θα κάνουν πιο εύκολη την έξοδο από την κρίση, απ’ όσο την κάνουν οι Ελλαδίτες αδελφοί τους.

Μετά τις ιαχές «να πληρώσει το κεφάλαιο την κρίση» περάσαμε στην άρνηση της επιβάρυνσης του κεφαλαίου, ακόμη και αν αυτό είναι υπό τη μορφή ομολόγων, καταθέσεων, ακίνητης περιουσίας κ.λπ.

Ο παράγων αξιοπιστία δεν είναι το άλφα και το ωμέγα στις στις συναλλαγές και στις διεθνείς σχέσεις, αλλά είναι κρίσιμος.

Σε περιόδους κρίσης η πολιτική δεν μπορεί να γεννήσει λεφτά. Το μόνο που μπορεί να κάνει είναι να κατανείμει δικαίως ή αδίκως το βάρος της χρεοκοπίας.

Σάμπως υπάρχουν καλές προτάσεις σε μια χρεοκοπία; Αναγκαστικά στο τέλος κάποιος θα πληρώσει τον λογαριασμό.

Το σύστημα κάθεται όλο και πιο χαμηλά προκειμένου να μείνει ανέπαφο στις δομές του.

Κάθε σοβαρός επενδυτής θα προτιμήσει τη Γερμανία να φτιάξει το εργοστάσιό του αντί της Ελλάδος ή της Βουλγαρίας. Θα πληρώσει κάτι παραπάνω σε φόρους, αλλά θα μπορέσει να δουλέψει και να κερδίσει.

Οι γενιές της βολής και της αριστεροδεξιάς συντήρησης έφτιαξαν ένα σύστημα που αντί να εξάγει προϊόντα εξάγει παραγωγούς.

Σε ένα κόσμο που η τεχνολογία κάνει περισσότερο διασυνδεδεμένο, οι χώρες πρέπει να επιτυγχάνουν τα βέλτιστα παραγωγικά αποτελέσματα.