Οι μόνες επενδύσεις που θεωρούνται οικολογικά αποδεκτές και εργασιακά ανεκτές είναι η δημιουργία νέων κρατικών οργανισμών.

Οι κεϊνσιανές πολιτικές που κατά καιρούς διατυπώνονται ακούγονται πολύ ευχάριστα, μόνο που κάποιος πρέπει να τις πληρώνει.

Η ανάπτυξη δεν θα έρθει ταΐζοντας τις παλιές αντιπαραγωγικές δομές. Χρειάζονται νέες, αυτές που οι βολεμένοι του συστήματος (επιχειρηματίες, συντεχνίες, πολιτικοί κ.λπ.) δεν αφήνουν να δημιουργηθούν.

«Το λάθος, αγαπητέ μου Βρούτε, δεν είναι στ’ αστέρια ούτε στους πολλαπλασιαστές, αλλά μέσα μας, στις δομές της ελληνικής οικονομίας».

Αν συνεχίσουμε έτσι μετά τρία χρόνια θα διαπιστώσουμε εμπειρικά ότι ο πολλαπλασιαστής δεν θα είναι καν 1,7.

Υπάρχουν δύο τρόποι καταπολέμησης της διαφθοράς. Η πρόληψη και η καταστολή. Χρειάζονται και οι δύο, αλλά το μείγμα σε κάθε χώρα διαφέρει.

Της αντιπαραγωγικής οικονομίας, οι πολλαπλασιαστές της φταίνε…

Προς τι η λυσσαλέα αντίδραση των συνδικαλιστών του εμπορίου για το προαιρετικό άνοιγμα των καταστημάτων μέχρι 250 τ.μ. και τις Κυριακές;

Αν οι ξένοι επενδυτές δεν ξέρουν τι τους περιμένει τον επόμενο χρόνο στα φορολογικά, οι απλοί ιθαγενείς δεν ξέρουν καν τι τους ξημέρωσε.

Το νέφος πάνω από τις πόλεις που εμφανίστηκε φέτος είναι παράγωγο της βίαιης προσαρμογής, όχι μόνο των εισοδημάτων των Ελλήνων, αλλά και των στρεβλώσεων που υπήρχαν στην ενεργειακή κατανάλωση.

Αυτό που δεν κατάφερε να κάνει το κράτος το έκαναν πολύ πιο αποτελεσματικά οι δήμοι, η εκκλησία, συλλογικότητες, Μη Κυβερνητικές Οργανώσεις και ιδιωτικές επιχειρήσεις.

Έχουμε την λίστα Λαγκάρντ, και δι’ αυτής ελπίζουμε ότι θα καταπολεμήσουμε την φοροδιαφυγής, χάρη στην … κ. Λαγκάρντ.

Από προτάσεις δαπανών χωρίς το συμπλήρωμα των εξοικονομήσεων χορτάσαμε.

Η κυβέρνηση δεν έχει κανένα λόγο να πανηγυρίζει για μια δόση που καθυστέρησε για να γίνει κυβέρνηση. Η αντιπολίτευση δεν έχει κανένα λόγο να στενοχωριέται που την εισπράττουμε.

Το σημερινό ωράριο βολεύει τους πάντες πλην των καταναλωτών.

Η Ελλάδα έχει μόνο ένα δρόμο για να βγει από την κρίση, τον δύσκολο.

H τρικομματική κοπτορραπτική στο νέο φορολογικό νομοσχέδιο κατάφερε να παράγει και πάλι μια κουρελού χωρίς σχέδιο και έρμα.

Η μόνη Ελλάδα που μπορεί να σωθεί είναι η παραγωγική. Αυτή που κρατικοδίαιτοι και τραπεζοδίαιτοι επιχειρηματίες δεν αφήνουν να πάρει ανάσα.

Αυτό που κάνουν τα δάνεια είναι να κρατούν τη χώρα όρθια. Αν θα περπατήσει είναι δικός μας λογαριασμός.

Θα δεχόταν το περήφανο συνδικαλιστικό κίνημα να αξιολογηθούν δομές και υπάλληλοι, όπως γίνεται σε ολόκληρο τον κόσμο;