Παρασκευή, 31 Ιουλίου, 2026

Οι δολοφονίες κάποιων νέων ανθρώπων από αστυνομικά όργανα είναι απλώς η θρυαλλίδα που οδηγεί στην καταστροφή, όταν οι κοινωνίες νιώθουν πως δεν έχουν πολιτικό διέξοδο.

Πρέπει να ξαναδούμε το ακροδεξιό φαινόμενο στην Ελλάδα και να μην το κρύψουμε κάτω από βολικές εξηγήσεις του στυλ «συμβαίνει και στην Ευρώπη».

Για πρώτη φορά μετά το 1974 τα δεξιά κόμματα συγκέντρωσαν άνω του 50%· την Κυριακή έφτασαν το 55%.

Μήπως πρέπει να κοιτάξουμε και στην απέναντι πλευρά της γνωστής παροιμίας, δηλαδή του γιαλού που αρμενίζουμε, για να εξηγήσουμε την άλλη «μεγάλη παραίτηση» από το διάβασμα, τη γνώση, την ενημέρωση;

Το πρόβλημα δεν είναι αν η ΝΔ θα έχει 155 ή 170 βουλευτές, αλλά τι κάνουν αυτοί. Νομοθετούν και ελέγχουν την εκτελεστική εξουσία, κατά το συνταγματικό τους καθήκον, ή είναι απλώς ο «ευρύτερος κύκλος του βασιλιά»;

Αν πρέπει να σιωπήσει η αντιπολίτευση διότι «η Τουρκία, τα τουρκικά ΜΜΕ μπήξε, δείξε…» τότε τι θα κάνουν οι υφιστάμενοι του κ. Μητσοτάκη;

Ενας άλλος Ελληνας της διασποράς που ταλαιπωρείται δεκατρία χρόνια τώρα από «το ελληνικό κράτος και το κομματικό σύστημα που κάθε φορά το ιδιοποιείται».

Ζήτησε κανείς συγγνώμη από τους προηγούμενους κατηγορουμένους για την Μarfin; Αυτοί δεν εκλήθησαν απλώς να δώσουν εξηγήσεις, όπως οι βουλευτές της Ν.Δ, αλλά προφυλακίστηκαν.

Καλό είναι να διυλίσουμε τον κώνωπα των 35 εκατ. που προτείνει το ΠΑΣΟΚ, αλλά ταυτοχρόνως να ψάξουμε και να αξιολογήσουμε την κάμηλο των 1.514 εκατ. στις συμβουλευτικές εταιρείες.

O Κυριάκος Μητσοτάκης υποσχέθηκε (δεύτερη φορά) να χτίσει ένα νοσοκομείο στην Κω, που θα προστεθεί στα 128 που υπάρχουν σε όλες τις περιφέρειες της χώρας.

Η προφυλάκιση επιτρέπεται μόνο υπό αυστηρές προϋποθέσεις. Αυτό πρέπει να ισχύει για όλους τους πολίτες, πρέπει να παρέχεται όμως με φειδώ για τους κατέχοντες εξουσία.

Ο «Ρουβίκωνας» θέλει να διώξει από τη Θεσσαλονίκη τους Ισραηλινούς, είτε αυτοί συμφωνούν με όσα κάνει η κυβέρνηση Νετανιάχου είτε αντιδρούν για τα εγκλήματα πολέμου.

Money

Tech & Innovation

Editor's Picks

Ο καλλιτέχνης ή οι κληρονόμοι του δεν έχουν λόγο για τη χρήση του έργου κι αυτό είναι πολύ λογικό. Ουδείς μπορεί εκ των προτέρων να κρίνει το καλλιτεχνικό αποτέλεσμα της επανάχρησης ενός έργου.