Είναι πολλοί οι ιεράρχες και ιερείς, που διακονούν την ζώσα Ορθοδοξία, εκείνη που δεν φοβάται το μέλλον, αλλά το συνδιαμορφώνει.
O Δήμος της Aθήνας κατά την προσφιλή έκφραση του απερχόμενου δημάρχου είναι πράγματι «ένα μικρό κράτος», το οποίο όμως κουβαλά όλες τις ασθένειες του μεγάλου ελληνικού κράτους: γραφειοκρατία, αναποτελεσματικότητα, δυσαρεστημένους πελάτες – πολίτες.
O Έλληνας πολίτης νιώθει ότι τον κοροϊδεύουν. Δεν εμπιστεύεται πλέον συλλογικές διαδικασίες, επειδή ξέρει, το έχει δει, ότι αφορούν κυρίως τη νομή εξουσίας με κερασάκι τα προβλήματά του.
Κουτσά – στραβά, Αγώνες θα κάνουμε, αλλά ξεχνάμε την επόμενη μέρα…
Kάθε χρόνο τέτοια εποχή γιορτάζουμε μια άτυπη επέτειο. Θα μπορούσαμε αν την ονομάσουμε «H Hμέρα της Διαφθοράς». Tο Σώμα Eλεγκτών Δημόσιας Διοίκησης βγάζει την ετήσια έκθεσή του κι όλοι με περισσή υποκρισία αναφωνούμε: Πω, πω! πόσο διεφθαρμένος είναι ο δημόσιος τομέας!
H σύγχρονη κοινωνία αντιλαμβάνεται την ποινή ως διαδικασία σωφρονισμού ενός μέλους της κι όχι ως τιμωρία για το έγκλημα…
Tο μεγάλο πρόβλημα της πολιτικής σήμερα είναι η διαρκής επιτάχυνση των κοινωνικών διεργασιών και η διαχείριση των επιπτώσεων της παγκοσμιότητας.
O μακρυμάλλης κύριος Λουκ Φερί είναι άγνωστος στην Eλλάδα. Kι όμως ο νέος υπουργός Παιδείας της Γαλλίας είναι συγγραφέας δεκατριών βιβλίων κι ένας από τους πλέον συζητημένους φιλοσόφους παγκοσμίως.
Μια ιδιότυπη κοινωνική ανοχή προς την παρανομία η οποία μπορεί να δικαιολογήσει τα πάντα: από το παράνομο παρκάρισμα μέχρι την ανθρωποκτονία, κι από τη μούντζα στο δρόμο μέχρι τον ξυλοδαρμό ενός διαιτητή.
Aυτή τη στιγμή παίζεται χοντρό πολιτικό παιγνίδι με το διορισμό του νέου Eθνικού Pαδιοτηλεοπτικού Συμβουλίου.
Το απόλυτο πρωθυπουργοκεντρικό σύστημα δεν αφήνει τη χώρα να προχωρήσει πέρα από τις δυνατότητες ενός ανθρώπου.
Το κεντρικό κράτος, που διακόσια χρόνια τώρα δεν κατάφερε να κάνει διοίκηση της προκοπής για τον εαυτό του, έχει άποψη για τις αυτοδιοικήσεις των άλλων.
Μπορεί οι βουλευτές της πλειοψηφίας να παλεύουν για το παντεσπάνι τους, τον υπουργικό θώκο, οι βουλευτές της μειοψηφίας τρέμουν για το ψωμί τους.
Οι «συμφωνίες κυρίων» μεταξύ κυβέρνησης-επιχειρηματιών είναι επί της ουσίας ομολογία ανυπαρξίας αγοράς.
Ωραίοι είναι οι χάρτες «Πρόβλεψης κινδύνου πυρκαγιάς», αλλά σε τι χρησιμεύουν, πέρα από το να εικονογραφούν τα δελτία ειδήσεων;
Η κυβέρνηση που αρνείται σθεναρώς την «ταξινόμηση των φόνων» με βάση το φύλο, ανακοίνωσε τις προάλλες την «ταξινόμηση των απατών» αναλόγως της ηλικίας.
Δεν χρειάζεται κανένας πρωθυπουργός για να διορθώνονται τα «σφάλματα» της επιστήμης ή των σχολικών βιβλίων.
Στην Ελλάδα για να παραμείνουν ή να διαγραφούν φοιτητές χρειάζεται νόμος και οι συναφείς υπουργικές αποφάσεις.
Και άλλα...
Money
Επρεπε να εμφανιστούν οι ρωγμές στις πολυκατοικίες, να προσφύγουν οι κάτοικοι στον Δήμο Αθηναίων και στη Δικαιοσύνη, για να ανακοινώσει η εταιρεία – δύο μήνες μετά! – το πρόβλημα.
Tech & Innovation
Πώς να προχωρήσει ο τόπος όταν όλα εξαρτώνται από τους υπουργούς, ενώ τους έχουμε δώσει και μια δεύτερη δουλειά, αυτήν του βουλευτή, που έξι μήνες πριν από τις εκλογές γίνεται η βασική τους έγνοια;
Editor's Picks
Δεν είναι κακό το μέτρο ο «Κουμπαράς της Νέας Γενιάς», αλλά δεν πρέπει να περιμένουμε πολλά.
Ζούμε στη χώρα όπου η παραβίαση του απορρήτου των επικοινωνιών θεωρείται συνήθης και από πολλούς αναγκαία.
«Τον Αύγουστο δεν υπάρχουν ειδήσεις», ίσως επειδή ξεσπούν πολλές και μεγάλες πυρκαγιές. Αυτές έχουν εντυπωσιακές εικόνες, αλλά λίγη πληροφορία.
Είναι ευτύχημα που η πολιτική συγκυρία, ήτοι οι συσχετισμοί ισχύος, του 17ου αιώνα ήταν τέτοια που απελευθέρωσε τις εμπορικές οδούς από το copyright των θαλάσσιων χαρτογραφήσεων.
