Εμείς οι πολίτες μπορούμε να τελειώσουμε με την τρομοκρατία. Μόλις τελειώσει το παραμύθι της «επαναστατικής πρωτοπορίας», που γνωρίζει το ρου της Ιστορίας και θέλει να τον επιταχύνει…
Aς δούμε λίγο ψύχραιμα την υπόθεση της συνέντευξης του κ. Aλέκου Παπαδόπουλου με τις γνωστές δηλώσεις περί αποχώρησης.
Όποιο και αν είναι το πολιτικό κόστος των αποφάσεων που παίρνουν οι «Ανεξάρτητες Αρχές», οι υπουργοί οφείλουν να βγάζουν το σκασμό, μιας και οι αρχές είναι ανεξάρτητες και λόγος δεν τους πέφτει.
Η οργάνωση «17 Νοέμβρη» άλλαξε αρχηγό και ενδύθηκε πολιτικό μανδύα.
«Έγιναν εκλογές, έχασε το ΠΑΣΟΚ κι εγώ δεν πήρα χαμπάρι τίποτε», σκέφτηκε ακούγοντας τον κ. Λαλιώτη να κατακεραυνώνει την κυβέρνηση για παραλείψεις και ολιγωρία στην υπόθεση του Κηφισού.
Αυτή η χώρα έχει «μυστικά αυτοκίνητα» της αστυνομίας που μόνο μυστικά δεν είναι. Έχει όργανα της τάξεως που πιάνουν ανθρώπους να οδηγούν χωρίς δίπλωμα και άδεια, αυτοκίνητα χωρίς πινακίδες! Κι αντί να σημάνει συναγερμός, τους αφήνουν ελεύθερους! Και μετά κάποιοι αναρωτιούνται πώς μακροημέρευσε η τρομοκρατία…
Έχουν περάσει δύο μήνες από τότε που ξεκίνησε να ξετυλίγεται το κουβάρι της τρομοκρατίας και τα ερωτήματα έγιναν περισσότερα από τις απαντήσεις.
Οι αιρετοί τοπικοί άρχοντες καλούνται πλέον να διαχειριστούν πολλά. Γι’ αυτό και η επιλογή τους πρέπει να γίνει με σωφροσύνη.
Το πρόβλημα της Αριστεράς είναι σε φαντασιακό επίπεδο. Πολλοί που θήτευσαν εκεί στα νιάτα τους, κάποτε θεώρησαν πως το κράτος στο οποίο ζούσαν έχει φτιαχτεί για «να υπηρετεί τα αφεντικά και να καταπιέζει τους εργάτες».
Πικρά διδάγματα από μια ταραγμένη τριετία (1964-1967) που έστρωσε το δρόμο στη δικτατορία…
Από το «Μητσοτάκης ή χάος» περάσαμε στο «Μητσοτάκης ή πόλεμος».
Είναι απορίας άξιον γιατί κάνει κόμμα ο κ. Σαμαράς, αφού μπορεί να σύρει τη Νέα Δημοκρατία στον προηγούμενο αιώνα με μια απλή δήλωσή του.
Το απόλυτο πρωθυπουργοκεντρικό σύστημα δεν αφήνει τη χώρα να προχωρήσει πέρα από τις δυνατότητες ενός ανθρώπου.
Η υπόσχεση της εντιμότητας δεν είναι πολιτική πρόταση. Δεν είναι καν μεταφυσική.
Η ορθή πολιτική για την απομείωση του χρέους συνοδεύεται από χονδροειδή αιτιολόγησή της, καθώς έχουμε δύο κυβερνητικά αφηγήματα που αλληλογρονθοκοπούνται.
Η ανασφάλεια και η δυσθυμία των δυτικών κοινωνιών δημιουργούν δύο φαινομενικώς αντίθετες πολιτικές στάσεις.
Αν ο Νετανιάχου ήταν αριστερός, αντιαμερικανός, «αντιιμπεριαλιστής» (ή ό,τι άλλο κουβαλά το φαντασιακό της Αριστεράς), θα διαδήλωνε κανείς εναντίον των εγκλημάτων της κυβέρνησής του;
Η κυβέρνηση που αρνείται σθεναρώς την «ταξινόμηση των φόνων» με βάση το φύλο, ανακοίνωσε τις προάλλες την «ταξινόμηση των απατών» αναλόγως της ηλικίας.
Και άλλα...
Money
Το κράτος δεν μπορεί να έχει έναν «αθλητικό επίτροπο» σε κάθε αγώνα ή έναν χωροφύλακα σε κάθε λογιστήριο. Οφείλει όμως να ψάχνει αμέσως και ενδελεχώς οποιαδήποτε καταγγελία, ακόμη και προφορική.
Tech & Innovation
Η κυβέρνηση, διά στόματος του εκπροσώπου της, είναι σε φάση «μη μιλάς, μη γελάς, κινδυνεύει η Ελλάς» για το τουρκολιβυκό μνημόνιο, ένα θέμα που και κατά την ίδια δεν είναι σοβαρό.
Editor's Picks
Η διαδρομή του στην κορυφή της λίστας του «Forbes» κρύβει πολλά ταχυδακτυλουργικά κόλπα, τέτοια που, αν τα έκανε ένας απλός άνθρωπος, θα τα λέγαμε απάτες.
Ζούμε στη χώρα όπου η παραβίαση του απορρήτου των επικοινωνιών θεωρείται συνήθης και από πολλούς αναγκαία.
«Τον Αύγουστο δεν υπάρχουν ειδήσεις», ίσως επειδή ξεσπούν πολλές και μεγάλες πυρκαγιές. Αυτές έχουν εντυπωσιακές εικόνες, αλλά λίγη πληροφορία.
Ακόμη και η επιστήμη –το βασικό συστατικό του δυτικού θαύματος– μπήκε στις μυλόπετρες του παραλόγου, που ανθεί στα κοινωνικά δίκτυα.
Είναι ευτύχημα που η πολιτική συγκυρία, ήτοι οι συσχετισμοί ισχύος, του 17ου αιώνα ήταν τέτοια που απελευθέρωσε τις εμπορικές οδούς από το copyright των θαλάσσιων χαρτογραφήσεων.
