Το άδειο μαιευτήριο και η αιμόφυρτη κάλυψη ενός πολέμου! Τελικά, υπάρχουν και «κορμοράνοι» ελληνικής κοπής…
Η ελληνική οικονομία έχει δομικές δυσλειτουργίες. Είναι μια οικονομία μη παραγωγική.
Ο «Controller Editorial Policy» Στέφεν Γουίτλ εξέδωσε μια πεντασέλιδη ντιρεκτίβα για το πώς πρέπει να καλύψουν οι δημοσιογράφοι του BBC τον επικείμενο πόλεμο στο Ιράκ.
Η Αριστερά από την προστασία των ανθρώπων πρέπει να ορίζεται. Από τις δολοφονίες ανθρώπων μόνο οι συμμορίες δολοφόνων πρέπει να ορίζονται.
Φυσικά και θα μπορούσε να γίνει καλύτερος χειρισμός του θέματος της τρομοκρατίας από τους δημοσιογράφους. Το ποτήρι όμως δεν είναι μισοάδειο, άσχετα αν κάποιοι το προβάλλουν έτσι.
Πιθανόν να είναι ελληνική πατέντα, αλλά οι Αμερικανοί το πήραν στα σοβαρά. Φυσικά μιλάμε για το μποϊκοτάζ προϊόντων για εθνικούς λόγους.
Η συζήτηση περί δημοσιότητας πνίγεται μέσα σε ασάφειες και πολλά συνθήματα.
Τόσους πολλούς νόμους που έχουν τις καλύτερες προθέσεις στοχεύοντας σε λάθος κατευθύνσεις, δεν έχουμε ματαδεί.
Μπορεί όμως η ηλιθιότητα να εξηγεί αυτό που με πολιτικά ορθούς όρους στην Ελλάδα ονομάζουμε «υπερβάλλοντα ζήλο των αρχών», τα αποτελέσματά της όμως είναι πραγματικά κι επικίνδυνα.
Ο όρος «πολιτικό έγκλημα» έχει μια ιστορική και μια νομική φόρτιση στην Ελλάδα, γεγονός που θολώνει κατά πολύ την δημόσια συζήτηση. Από την άλλη έχει ένα σαφή χαρακτήρα στο εξωτερικό κάτι που επιτρέπει πολλές νοηματικές ακροβασίες.
Το απόλυτο πρωθυπουργοκεντρικό σύστημα δεν αφήνει τη χώρα να προχωρήσει πέρα από τις δυνατότητες ενός ανθρώπου.
Το κεντρικό κράτος, που διακόσια χρόνια τώρα δεν κατάφερε να κάνει διοίκηση της προκοπής για τον εαυτό του, έχει άποψη για τις αυτοδιοικήσεις των άλλων.
Μπορεί οι βουλευτές της πλειοψηφίας να παλεύουν για το παντεσπάνι τους, τον υπουργικό θώκο, οι βουλευτές της μειοψηφίας τρέμουν για το ψωμί τους.
Οι «συμφωνίες κυρίων» μεταξύ κυβέρνησης-επιχειρηματιών είναι επί της ουσίας ομολογία ανυπαρξίας αγοράς.
Ωραίοι είναι οι χάρτες «Πρόβλεψης κινδύνου πυρκαγιάς», αλλά σε τι χρησιμεύουν, πέρα από το να εικονογραφούν τα δελτία ειδήσεων;
Η κυβέρνηση που αρνείται σθεναρώς την «ταξινόμηση των φόνων» με βάση το φύλο, ανακοίνωσε τις προάλλες την «ταξινόμηση των απατών» αναλόγως της ηλικίας.
Δεν χρειάζεται κανένας πρωθυπουργός για να διορθώνονται τα «σφάλματα» της επιστήμης ή των σχολικών βιβλίων.
Στην Ελλάδα για να παραμείνουν ή να διαγραφούν φοιτητές χρειάζεται νόμος και οι συναφείς υπουργικές αποφάσεις.
Και άλλα...
Money
Επρεπε να εμφανιστούν οι ρωγμές στις πολυκατοικίες, να προσφύγουν οι κάτοικοι στον Δήμο Αθηναίων και στη Δικαιοσύνη, για να ανακοινώσει η εταιρεία – δύο μήνες μετά! – το πρόβλημα.
Tech & Innovation
Πώς να προχωρήσει ο τόπος όταν όλα εξαρτώνται από τους υπουργούς, ενώ τους έχουμε δώσει και μια δεύτερη δουλειά, αυτήν του βουλευτή, που έξι μήνες πριν από τις εκλογές γίνεται η βασική τους έγνοια;
Editor's Picks
Δεν είναι κακό το μέτρο ο «Κουμπαράς της Νέας Γενιάς», αλλά δεν πρέπει να περιμένουμε πολλά.
Ζούμε στη χώρα όπου η παραβίαση του απορρήτου των επικοινωνιών θεωρείται συνήθης και από πολλούς αναγκαία.
«Τον Αύγουστο δεν υπάρχουν ειδήσεις», ίσως επειδή ξεσπούν πολλές και μεγάλες πυρκαγιές. Αυτές έχουν εντυπωσιακές εικόνες, αλλά λίγη πληροφορία.
Είναι ευτύχημα που η πολιτική συγκυρία, ήτοι οι συσχετισμοί ισχύος, του 17ου αιώνα ήταν τέτοια που απελευθέρωσε τις εμπορικές οδούς από το copyright των θαλάσσιων χαρτογραφήσεων.
