O Πόλεμος στο Iράκ ξεκίνησε μια μεγάλη συζήτηση περί αντικειμενικότητας και πατριωτισμού των MME. Tα ζητήματα τίθενται -πολλές φορές με υπερβολές- αλλά συζητιόνται. Σε όλο τον κόσμο, πλην Eλλάδος.
Μπόνο: «H βοήθεια που προσφέρουμε στην Aφρική είναι μηδαμινή. Eλάχιστοι σώζονται από τα λίγα φάρμακα που στέλνουμε. Oι περισσότεροι πεθαίνουν αβοήθητοι.
Oυδείς από τους διαδόχους του Γεωργίου Παπαδόπουλου -στη νυν EYΠ- δύναται να «μας δέσει». Mπορούν όμως τρώσουν την Δημοκρατία.
Eλάχιστοι απολαμβάνουν την αναγνώριση που έχει για το φιλοσοφικό του έργο ένας έλληνας τραπεζίτης ο κ. Σπύρος Λάτσης
Δεν μπορεί να γίνει λόγος για «ισχυρή», ούτε για «φτωχή Ελλάδα». Η χώρα μας βρίσκεται σε μια λεπτή μεταβατική φάση, όπου αποτινάσσει τις παλιές αντιπαραγωγικές δομές για να γεννήσει ένα πιο ορθολογικό οικονομικό σύστημα.
Οι παροχές στο κίνημα της αντιπαγκοσμιοποίησης όμως είναι μια πολιτική επιλογή και παρ’ όλο που ελλοχεύει ο κίνδυνος μιας ιδιότυπης κρατικοποίησης των κινημάτων διαμαρτυρίας, ο ελληνικός λαός θα υπομείνει το κόστος της.
Τριανταδύο άνθρωποι των γραμμάτων, δημοσιογράφοι, οικονομολόγοι, δικηγόροι ακτιβιστές κ.λ.π. υπέγραψα από κοινού ένα κείμενο διαμαρτυρίας για τους όρους με τους οποίους διαμορφώνεται η κοινή γνώμη στην Ελλάδα.
Το θλιβερό είναι ότι και δημοσιογράφοι χρησιμοποιούν την τακτική των αγωγών. Έτσι, διαβάζουμε στην εφημερίδα «Ποντίκι» ότι η κ. Άννα Παναγιωταρέα έκανε αγωγή εναντίον της εφημερίδας «Ο Κόσμος του Επενδυτή», ζητώντας μάλιστα το ποσό των 100 εκατ. δρχ.!
Έβαλε τα ρούχα αλλιώς λοιπόν ο «Συνασπισμός της Αριστεράς και της Προόδου». Από τούδε και στο εξής θα ονομάζεται ο «Συνασπισμός της Αριστεράς της Οικολογίας και των Κινημάτων».
Το περίεργο στη χώρα μας είναι ότι όσο φουντώνει η συζήτηση για τη διαπλοκή, τόσο πιο έντονό γίνεται το αίτημα για περισσότερο κράτος.
Το απόλυτο πρωθυπουργοκεντρικό σύστημα δεν αφήνει τη χώρα να προχωρήσει πέρα από τις δυνατότητες ενός ανθρώπου.
Το κεντρικό κράτος, που διακόσια χρόνια τώρα δεν κατάφερε να κάνει διοίκηση της προκοπής για τον εαυτό του, έχει άποψη για τις αυτοδιοικήσεις των άλλων.
Μπορεί οι βουλευτές της πλειοψηφίας να παλεύουν για το παντεσπάνι τους, τον υπουργικό θώκο, οι βουλευτές της μειοψηφίας τρέμουν για το ψωμί τους.
Οι «συμφωνίες κυρίων» μεταξύ κυβέρνησης-επιχειρηματιών είναι επί της ουσίας ομολογία ανυπαρξίας αγοράς.
Ωραίοι είναι οι χάρτες «Πρόβλεψης κινδύνου πυρκαγιάς», αλλά σε τι χρησιμεύουν, πέρα από το να εικονογραφούν τα δελτία ειδήσεων;
Η κυβέρνηση που αρνείται σθεναρώς την «ταξινόμηση των φόνων» με βάση το φύλο, ανακοίνωσε τις προάλλες την «ταξινόμηση των απατών» αναλόγως της ηλικίας.
Δεν χρειάζεται κανένας πρωθυπουργός για να διορθώνονται τα «σφάλματα» της επιστήμης ή των σχολικών βιβλίων.
Στην Ελλάδα για να παραμείνουν ή να διαγραφούν φοιτητές χρειάζεται νόμος και οι συναφείς υπουργικές αποφάσεις.
Και άλλα...
Money
Επρεπε να εμφανιστούν οι ρωγμές στις πολυκατοικίες, να προσφύγουν οι κάτοικοι στον Δήμο Αθηναίων και στη Δικαιοσύνη, για να ανακοινώσει η εταιρεία – δύο μήνες μετά! – το πρόβλημα.
Tech & Innovation
Πώς να προχωρήσει ο τόπος όταν όλα εξαρτώνται από τους υπουργούς, ενώ τους έχουμε δώσει και μια δεύτερη δουλειά, αυτήν του βουλευτή, που έξι μήνες πριν από τις εκλογές γίνεται η βασική τους έγνοια;
Editor's Picks
Δεν είναι κακό το μέτρο ο «Κουμπαράς της Νέας Γενιάς», αλλά δεν πρέπει να περιμένουμε πολλά.
Ζούμε στη χώρα όπου η παραβίαση του απορρήτου των επικοινωνιών θεωρείται συνήθης και από πολλούς αναγκαία.
«Τον Αύγουστο δεν υπάρχουν ειδήσεις», ίσως επειδή ξεσπούν πολλές και μεγάλες πυρκαγιές. Αυτές έχουν εντυπωσιακές εικόνες, αλλά λίγη πληροφορία.
Είναι ευτύχημα που η πολιτική συγκυρία, ήτοι οι συσχετισμοί ισχύος, του 17ου αιώνα ήταν τέτοια που απελευθέρωσε τις εμπορικές οδούς από το copyright των θαλάσσιων χαρτογραφήσεων.
