Παρασκευή, 31 Ιουλίου, 2026

Αυτό που οι υπουργοί αφήνουν ως αίσθηση να πλανάται, ότι καταλογίζονται πρόστιμα τη μία ημέρα και καταβάλλονται την επομένη, εμπεριέχει μικρές αλήθειες για να φτιάξουν μια ψευδή πραγματικότητα.

Τα πρόστιμα στις πολυεθνικές, για τα οποία καμαρώνει η κυβέρνηση, δεν είναι καινούργιο φρούτο. Το καινούργιο θα είναι αν αυτά πληρώνονται και δεν χάνονται (βολικώς για κάποιους) στους λαβυρίνθους της γραφειοκρατίας.

Τέτοια µπερδέµατα έχουμε να δούμε από το 1952, τότε που ο Γεώργιος Παπανδρέου ήταν υποψήφιος βουλευτής με τον Ελληνικό Συναγερμό του στρατάρχη Αλέξανδρου Παπάγου.

Δημιουργήθηκε εσχάτως μια παράδοση λογοκρισίας στα αμερικανικά πανεπιστήμια. Δεν είναι λογοκρισία άνωθεν. Είναι λογοκρισία από τα κάτω και από τα πλάγια. Δεν είναι κρατική, αλλά ιδιωτική.

Σε μια χώρα όπου οι περισσότεροι πίστευαν ότι οι Εβραίοι έκαναν μόνο εγκλήματα στην Παλαιστίνη, τώρα αποσιωπούν τα πραγματικά εγκλήματα της κυβέρνησης Νετανιάχου στη Γάζα και των εποίκων στη Δυτική Οχθη, σε συνεργασία με τον ισραηλινό στρατό.

Ζήτησε κανείς συγγνώμη από τους προηγούμενους κατηγορουμένους για την Μarfin; Αυτοί δεν εκλήθησαν απλώς να δώσουν εξηγήσεις, όπως οι βουλευτές της Ν.Δ, αλλά προφυλακίστηκαν.

O Κυριάκος Μητσοτάκης υποσχέθηκε (δεύτερη φορά) να χτίσει ένα νοσοκομείο στην Κω, που θα προστεθεί στα 128 που υπάρχουν σε όλες τις περιφέρειες της χώρας.

Οι Ελληνες έχουν καταψηφίσει ένα σκασμό κυβερνήσεις, που υποσχέθηκαν ότι θα βάλουν τέλος στη διαφθορά, αλλά τελικώς είτε δεν το κατάφεραν είτε τη διόγκωσαν.

Η προφυλάκιση επιτρέπεται μόνο υπό αυστηρές προϋποθέσεις. Αυτό πρέπει να ισχύει για όλους τους πολίτες, πρέπει να παρέχεται όμως με φειδώ για τους κατέχοντες εξουσία.

Ο «Ρουβίκωνας» θέλει να διώξει από τη Θεσσαλονίκη τους Ισραηλινούς, είτε αυτοί συμφωνούν με όσα κάνει η κυβέρνηση Νετανιάχου είτε αντιδρούν για τα εγκλήματα πολέμου.

Money

Tech & Innovation

Editor's Picks

Σιγά μην εμποδίσει το Σύνταγμα το επιτελικό κράτος να κάνει τη δουλειά του, η οποία συνίσταται πρωτίστως στη θέσπιση «αυστηροποιήσεων» και την παραγωγή μητρώων.

Ο καλλιτέχνης ή οι κληρονόμοι του δεν έχουν λόγο για τη χρήση του έργου κι αυτό είναι πολύ λογικό. Ουδείς μπορεί εκ των προτέρων να κρίνει το καλλιτεχνικό αποτέλεσμα της επανάχρησης ενός έργου.