Η κυβέρνηση τα πέρασε αβρόχοις ποσίν όσα έγιναν στην Επιτροπή για τις υποκλοπές, γι’ αυτό επιβράβευσε τον πρόεδρό της κάνοντάς τον πρόεδρο στη δεύτερη «δύσκολη» επιτροπή για τα Τέμπη.

Το νομοσχέδιο για τις αλλαγές στον Ποινικό Κώδικα, η αιτιολογική του έκθεση, δεν εμπεριέχει περιγραφή του προβλήματος που θέλει να επιλύσει.

Οι κινητοποιήσεις ως όπλο διαπραγμάτευσης.

Η μισή Κύπρος, αυτή που βρίσκεται πάνω από τη ματωμένη γραμμή του «Αττίλα», τι είναι; Κονγκολέζικη;

Μήπως όλα τα ζευγάρια των ετερόφυλων, όλοι οι καλοί χριστιανοί, ζουν σε λαγούμια και δεν στέλνουν τα παιδιά τους στο σχολείο;

Ο «μεταρρυθμισμός» της κυβέρνησης ορίζεται από το «δόγμα Τσιάρα». Ο,τι ακούγεται στα καφενεία (πρωτίστως τα τηλεοπτικά) γίνεται αμέσως ποινικός κώδικας.

Αν το πρόβλημα είναι η πιθανότητα εμπορευματοποίησης της μητρότητας, τότε το ΚΚΕ έπρεπε να ζητήσει την απαγόρευση των υιοθεσιών εν γένει.

Η ελληνική πραγματικότητα μετά το δέμα-βόμβα που «μυστηριωδώς» εμφανίστηκε στο Εφετείο Θεσσαλονίκης και, ευτυχώς, έγινε αντιληπτή πριν σκάσει.

Η κυβέρνηση καλλιέργησε την άποψη –επιτυχώς όπως κάνει σε όλα τα επικοινωνιακά της εγχειρήματα– ότι κάπου λεφτά υπάρχουν.

Με τόσα βήματα που έχουμε κάνει, σε τόσους τομείς, πού ακριβώς βρισκόμαστε;