Σάββατο, 5 Σεπτεμβρίου, 2026

Η πολιτικολογία ξαναμπήκε στα καφενεία και στις γιορτινές συνάξεις. Όχι βέβαια για την ουσία της πολιτικής, ούτε για τα προγράμματα (αυτά πολλοί τα επικαλούνται κι ελάχιστοι ασχολούνται) αλλά για την παραπολιτική.

Όταν όλη η κοινωνία στρέφεται σε πιο φιλελεύθερες απόψεις, είναι απορίας άξιον γιατί η Ν.Δ. δεν περιφρουρεί το τέρμα της. Ο φιλελεύθερος χώρος είναι δικός της. Γιατί τον χαρίζει στους αντιπάλους;

Αν όλα σ’ αυτόν τον τόπο γίνονται από τους Αμερικανούς γιατί να πει στον κόπο να ψηφίσει κάποιος; Γιατί να παλέψει για κάτι; Δεν θα αρκούσε μια απλή αίτηση στο Στέιτ Ντιπάρτμεντ;

Για να απαντηθεί το ερώτημα «που πάνε οι Έλληνες;» πρέπει πρώτα να σκεφθούμε που ήταν οι Έλληνες. Zούσαμε σε μια φιλελεύθερη κοινωνία που ξαφνικά πήρε ανάποδες;

Όταν η τηλεόραση ανακαλύπτει την ύπαιθρο το ρεπορτάζ είναι συγκεκριμένο. Βαθιά φωνή, γεμάτη συγκίνηση, στερεότυπα και κινδυνολογία. Κι ένα μόνιμο ερώτημα: «τι κάνει το κράτος;»

Η ακαδημαϊκή κοινότητα δεν φοβάται τα ιδιωτικά πανεπιστήμια. Τη σύγκρισή τρέμει. Τη βολή τους δεν θέλουν να χάσουν οι πανεπιστημιακοί και γι’ αυτό πολεμούν τα μη κρατικά ΑΕΙ.

Για μια ακόμη φορά το τεράστιο θέμα των δηλώσεων Θεοδωράκη συζητείται αποκλειστικά εντός της Αριστεράς. Κι αυτό μπορεί να εξηγεί την ιδεολογική της κυριαρχία στον τόπο…

Φτάνουμε στο εξής παράδοξο: να υβρίζουν οι πολιτικοί τις εφημερίδες -καλυπτόμενοι από την βουλευτική ασυλία- και να μην μπορούν να απαντήσουν οι δημοσιογράφοι.

Με δεδομένο ότι η απειλή θεωρήθηκε υπαρκτή και ο πρόεδρος απομακρύνθηκε, η αχρείαστη απογείωση του αεροσκάφους σημαίνει ότι οι συνεργάτες του Τραμπ χρησιμοποιήθηκαν σαν δόλωμα για τους ιρανικούς πυραύλους.

Ο Ντόναλντ Τραμπ με μισές αλήθειες (ήτοι τη διαφοροποίηση των εκλογικών συστημάτων) και ολόκληρα ψέματα (όπως συνηθίζει) έφτιαξε τον «κινεζικό δράκο».

Η κυβέρνηση δεν συζητάει τη μείωση των συντελεστών του ΦΠΑ, έστω στα επίπεδα που ήταν πριν από την κρίση πλην των νεόδμητων ακινήτων που μηδένισε τον ΦΠΑ.

Τα μη ελεγχόμενα από το υπουργείο ΑΕΙ, για κάθε λεπτομέρεια της λειτουργίας τους, θα έχουν την ευελιξία να προσλάβουν καλύτερους καθηγητές, να προσελκύσουν καλύτερους φοιτητές, να δελεάσουν χορηγούς.

Στην Ελλάδα φοβόμαστε τη διαφθορά εκείνων που έχουν περισσότερες πιθανότητες να βρεθούν στη φυλακή, παρά τη διαφθορά των υπουργών, που έχουν χιλιάδες τερτίπια για να τη βγάλουν καθαρή.

Και άλλα...

Money

Tech & Innovation

Editor's Picks

Οι αλγόριθμοι των εταιρειών, που εθίζουν τα νέα παιδιά σε διάφορες τοξικότητες, παραμένουν για λόγους πνευματικής ιδιοκτησίας «μαύρο κουτί» για όλους τους μηχανισμούς επιβολής των νόμων.

Ο καλλιτέχνης ή οι κληρονόμοι του δεν έχουν λόγο για τη χρήση του έργου κι αυτό είναι πολύ λογικό. Ουδείς μπορεί εκ των προτέρων να κρίνει το καλλιτεχνικό αποτέλεσμα της επανάχρησης ενός έργου.