Θα πρέπει να αισθανόμαστε ευτυχείς που τελείωσαν οι Ολυμπιακοί Αγώνες, γιατί έτσι θα κλείσει ένα μεγάλο κεφάλαιο συνωμοσίας κατά του σύμπαντος ελληνισμού από τους «διακοσάρηδες των λαών, Αμερικάνους».
Στο δεύτερο κομμάτι του πολυθεάματος αποτυπώθηκε πιστά η σύγχρονη Ελλάδα. Το πανηγύρι και το «σκυλάδικο». Καλώς, ως προς τις προθέσεις. Μόνο που έλειψε το «συν» του καλλιτέχνη. Αυτό που απομυζά τη χυδαιότητα και την κάνει τέχνη.
Η μεγαλύτερη κληρονομιά αυτών των αγώνων είναι πως η συντριπτική πλειοψηφία τους ελληνικού λαού κατάλαβε πως η χώρα δεν είναι ούτε μόνη, ούτε κατατρεγμένη σ’ αυτόν τον κόσμο.
Ο αμερικανός υπουργός Εξωτερικών είδε τις θερμές ελληνικές εκδηλώσεις στο στάδιο «υπέρ Κέντερη» και κατά των Αμερικανών αθλητών και αποφάσισε να μην διακινδυνεύσει ένα γιουχάισμα σε απευθείας τηλεοπτική μετάδοση προς όλο τον κόσμο.
Εδώ που τα λέμε, τυχεροί ήμασταν προχθές. Διότι αυτοί που φώναζαν «Κεντέρης- Κεντέρης» στο ΟΑΚΚΑ θα μπορούσαν κάλλιστα να φωνάζουν «Τζέκος- Τζέκος». Κακά τα ψέματα: ο κ. Χρήστος Τζέκος είναι το ιδεατό ελληνικό όνειρο. Αμφίβολη επιχειρηματικότητα και ανοιχτά γραφεία των υπουργών.
«Είπαμε να κάνει κάποιο δωράκι στον εαυτό του, αλλά όχι και 500 εκατομμύρια (δραχμές)» είχε πει κάποτε ο ιδρυτής του ΠΑΣΟΚ. Ποτέ δεν διευκρινίσθηκε το αποδεκτό ύψος του «δώρου». Τουλάχιστον με την ιστορία Τζέκου μας λύθηκε μια απορία: Το κατώφλι ηθικής του ΠΑΣΟΚ βρίσκεται στα…
Αυτή τη στιγμή αντιπαλεύουν δύο Ελλάδες. Η Ελλάδα που προκόβει και η «Ελλάδα των Λιάνη-Τζέκου-Κεντέρη-Θάνου». Δεν μας αξίζει η δεύτερη, ούτε η παράγκα των αδιαφανών χρηματοδοτήσεων στον λόφο Σκουζέ.
Ο χρωματισμός μιας κατά τεκμήριο κακής είδησης από τους δημοσιογράφους, ανάλογα με τις «εθνικο-αθλητικές» σκοπιμότητες, μαρτυρεί πολλά για το πώς είναι το φίλαθλο πνεύμα στη χώρα μας…
Ο πρωταθλητισμός υποτίθεται ότι χρηματοδοτείται από την Πολιτεία διότι πιστεύουμε (αφελέστατα απ’ ότι έδειξαν οι τελευταίες αποκαλύψεις) ότι οι σταρ των σταδίων θα αποτελέσουν θετικό παράδειγμα για τη νέα γενιά.
Δεν χρειάζονται ούτε πλαφόν, ούτε άλλα σοσιαλγραφειοκρατικού τύπου μέτρα στην Παιδεία. Αποκέντρωση χρειάζεται.
Με δεδομένο ότι η απειλή θεωρήθηκε υπαρκτή και ο πρόεδρος απομακρύνθηκε, η αχρείαστη απογείωση του αεροσκάφους σημαίνει ότι οι συνεργάτες του Τραμπ χρησιμοποιήθηκαν σαν δόλωμα για τους ιρανικούς πυραύλους.
Το πρώτο που κοιτάει ένα πρόγραμμα πρόληψης των πυρκαγιών είναι ο έλεγχος των δικτύων, απ’ όπου ξεκινούν οι πυρκαγιές.
Ο Ντόναλντ Τραμπ με μισές αλήθειες (ήτοι τη διαφοροποίηση των εκλογικών συστημάτων) και ολόκληρα ψέματα (όπως συνηθίζει) έφτιαξε τον «κινεζικό δράκο».
Η κυβέρνηση δεν συζητάει τη μείωση των συντελεστών του ΦΠΑ, έστω στα επίπεδα που ήταν πριν από την κρίση πλην των νεόδμητων ακινήτων που μηδένισε τον ΦΠΑ.
Εχει τύχει σε όλους μας να μην εξυπηρετηθούμε από το τηλεφωνικό κέντρο κάποιας τράπεζας ή εταιρείας…
Στην Ελλάδα για να παραμείνουν ή να διαγραφούν φοιτητές χρειάζεται νόμος και οι συναφείς υπουργικές αποφάσεις.
Τα μη ελεγχόμενα από το υπουργείο ΑΕΙ, για κάθε λεπτομέρεια της λειτουργίας τους, θα έχουν την ευελιξία να προσλάβουν καλύτερους καθηγητές, να προσελκύσουν καλύτερους φοιτητές, να δελεάσουν χορηγούς.
Στην Ελλάδα φοβόμαστε τη διαφθορά εκείνων που έχουν περισσότερες πιθανότητες να βρεθούν στη φυλακή, παρά τη διαφθορά των υπουργών, που έχουν χιλιάδες τερτίπια για να τη βγάλουν καθαρή.
Και άλλα...
Money
Στην Περιφέρεια Αττικής ζουν 3.814.064 άνθρωποι, δηλαδή το 36,38% του πληθυσμού της Ελλάδας.
Tech & Innovation
Υπάρχει διάχυτη μια αίσθηση απελπισίας των πολιτών για έναν κόσμο που αλλάζει ταχύτατα και πάντα εις βάρος τους.
Editor's Picks
Οι αλγόριθμοι των εταιρειών, που εθίζουν τα νέα παιδιά σε διάφορες τοξικότητες, παραμένουν για λόγους πνευματικής ιδιοκτησίας «μαύρο κουτί» για όλους τους μηχανισμούς επιβολής των νόμων.
Στις ΗΠΑ, ουδείς δήλωσε κουρασμένος από τη διαλεύκανση του σκανδάλου Γουότεργκεϊτ.
Πόση αγορά υπάρχει στην Ελλάδα για να συντηρεί περίπου 30 δημοσκοπικές εταιρίες;
Η καλή φωνή βλάπτει σοβαρά τη μακροζωία;
Ο καλλιτέχνης ή οι κληρονόμοι του δεν έχουν λόγο για τη χρήση του έργου κι αυτό είναι πολύ λογικό. Ουδείς μπορεί εκ των προτέρων να κρίνει το καλλιτεχνικό αποτέλεσμα της επανάχρησης ενός έργου.
