Δεν χρειάζονται ούτε πλαφόν, ούτε άλλα σοσιαλγραφειοκρατικού τύπου μέτρα στην Παιδεία. Αποκέντρωση χρειάζεται.
Όταν όλος ο κόσμος βοούσε για την εξαφάνιση Κεντέρη-Θάνου, και τα διεθνή ΜΜΕ άφηναν αιχμές ο ελληνικός Τύπος ολοφυρόταν για «ανθελληνικές συνομωσίες» και «διεθνείς ζήλιες» για τους «γιους» και τις «κόρες του ανέμου». Φυσικό κι επόμενο είναι να κατονομάζει τους δημοσιογράφους ως συνενόχους του στο…
Αν συνεχίσουμε στο ρυθμό της αθλητικής υπερβολής όλος ο κόσμος θα μιλάει για «πρότυπο Ολυμπιάδας» και η Ελλάδα για «αγώνες της ντροπής». Δεν μας αξίζει τέτοιο αυτομαστίγωμα. Όπως δεν μας πρέπει και η υπερβολή κάθε φορά που κάποιος της ελληνικής ομάδας κερδίζει μετάλλιο.
Η κυριαρχία της Αριστεράς απαξίωσε πολύ νωρίς και ιδεολογικά και κοινωνικά κάθε προσπάθεια διαχωρισμού των ανθρώπων με βάση τα χαρακτηριστικά τους. Μόνο που αυτή η απαξίωση του ρατσισμού είναι ρηχή. Σαν μόδα…
H συζήτηση περί έθνους, φυλής, ράτσας κ.λ.π. είναι ένα πολύ χρήσιμο εργαλείο των πολιτικών ανά τους αιώνες, ένα εξαιρετικό μέσο απασχόλησης των κοινωνιολόγων, μια φοβερά απλοποιητική διαδικασία που βολεύει όλους όσους δεν θέλουν να πολυσκοτίζονται με την πολυπλοκότητα της ανθρώπινης προσωπικότητας και των ανθρώπινων σχέσεων.
Ας σταματήσουμε λογαριάζουμε το μέγεθος της χώρας με τον αριθμό των μεταλλίων. Δεν κρίνεται η Ελλάδα από το μετάλλιο του κ. Λεωνίδα Σαμπάνη. Ούτε από το δείγμα των ούρων του.
Μπορεί η «2004 Α.Ε.» να μην έχει χιούμορ, εισάγει όμως νέα λογοκριτικά ήθη στον τόπο μας και συγκεκριμένα την «εμπορική λογοκρισία», που είναι κοινός τόπος στις ανεπτυγμένες καπιταλιστικές κοινωνίες
Ο δημόσιος χώρος έχει πνιγεί τα τελευταία χρόνια σε γενικόλογα φληναφήματα «περί διαρθρωτικών αλλαγών στην οικονομία». Έτσι ενώ όλοι βροντοφωνάζουν τις αγκυλώσεις και κανείς δεν ψιθυρίζει τα αυτονόητα. Πλην του νέου προέδρου του ΟΤΕ.
Η Ελλάδα δεν δείχνει να καίγεται για μετάλλια στα γράμματα και τις επιστήμες. Η ίδια κοινωνία που «ελληνοποιεί» στη συνείδησή της την κ. Μανιάνι, το αρνείται στον κ. Τσενάι. Το έλλειμμα πνευματικότητας παράγει περισσότερο έλλειμμα πνευματικότητας.
Πουθενά στον κόσμο η ήττα δεν είναι τόσο ορφανή, όπως και πουθενά στον κόσμο η επιτυχία δεν έχει το σύνολο του πληθυσμού της χώρας πατέρα.
Με δεδομένο ότι η απειλή θεωρήθηκε υπαρκτή και ο πρόεδρος απομακρύνθηκε, η αχρείαστη απογείωση του αεροσκάφους σημαίνει ότι οι συνεργάτες του Τραμπ χρησιμοποιήθηκαν σαν δόλωμα για τους ιρανικούς πυραύλους.
Το πρώτο που κοιτάει ένα πρόγραμμα πρόληψης των πυρκαγιών είναι ο έλεγχος των δικτύων, απ’ όπου ξεκινούν οι πυρκαγιές.
Ο Ντόναλντ Τραμπ με μισές αλήθειες (ήτοι τη διαφοροποίηση των εκλογικών συστημάτων) και ολόκληρα ψέματα (όπως συνηθίζει) έφτιαξε τον «κινεζικό δράκο».
Η κυβέρνηση δεν συζητάει τη μείωση των συντελεστών του ΦΠΑ, έστω στα επίπεδα που ήταν πριν από την κρίση πλην των νεόδμητων ακινήτων που μηδένισε τον ΦΠΑ.
Εχει τύχει σε όλους μας να μην εξυπηρετηθούμε από το τηλεφωνικό κέντρο κάποιας τράπεζας ή εταιρείας…
Στην Ελλάδα για να παραμείνουν ή να διαγραφούν φοιτητές χρειάζεται νόμος και οι συναφείς υπουργικές αποφάσεις.
Τα μη ελεγχόμενα από το υπουργείο ΑΕΙ, για κάθε λεπτομέρεια της λειτουργίας τους, θα έχουν την ευελιξία να προσλάβουν καλύτερους καθηγητές, να προσελκύσουν καλύτερους φοιτητές, να δελεάσουν χορηγούς.
Στην Ελλάδα φοβόμαστε τη διαφθορά εκείνων που έχουν περισσότερες πιθανότητες να βρεθούν στη φυλακή, παρά τη διαφθορά των υπουργών, που έχουν χιλιάδες τερτίπια για να τη βγάλουν καθαρή.
Και άλλα...
Money
Στην Περιφέρεια Αττικής ζουν 3.814.064 άνθρωποι, δηλαδή το 36,38% του πληθυσμού της Ελλάδας.
Tech & Innovation
Υπάρχει διάχυτη μια αίσθηση απελπισίας των πολιτών για έναν κόσμο που αλλάζει ταχύτατα και πάντα εις βάρος τους.
Editor's Picks
Οι αλγόριθμοι των εταιρειών, που εθίζουν τα νέα παιδιά σε διάφορες τοξικότητες, παραμένουν για λόγους πνευματικής ιδιοκτησίας «μαύρο κουτί» για όλους τους μηχανισμούς επιβολής των νόμων.
Στις ΗΠΑ, ουδείς δήλωσε κουρασμένος από τη διαλεύκανση του σκανδάλου Γουότεργκεϊτ.
Ο καλλιτέχνης ή οι κληρονόμοι του δεν έχουν λόγο για τη χρήση του έργου κι αυτό είναι πολύ λογικό. Ουδείς μπορεί εκ των προτέρων να κρίνει το καλλιτεχνικό αποτέλεσμα της επανάχρησης ενός έργου.
