Τετάρτη, 29 Ιουλίου, 2026

Ο υπερβάλλων ζήλος κάποιων του κυβερνητικού προπαγανδιστικού μηχανισμού για τη διακίνηση άχρηστων για την κυβέρνηση fake news…

Στη σημερινή εποχή των εξαιρετικώς σύνθετων προβλημάτων πρέπει να μπουν όσο το δυνατόν περισσότεροι στο παιγνίδι των αποφάσεων, να αποκεντρωθεί η εξουσία και οι συνακόλουθες ευθύνες της.

Το πιο εντυπωσιακό και σε αυτήν την καταστροφή είναι η επικοινωνιακή της διαχείριση από την κυβέρνηση.

Το σχέδιο επέτυχε, η Ανατολική Αττική απεβίωσε, κάτι που –εκτός από μαυρίλα, στο τοπίο και στη διάθεσή μας– δημιουργεί κάποια ερωτήματα.

Ο αντιπρόεδρος της Νέας Δημοκρατίας, υπουργός Υγείας και άτυπος πορτ παρόλ της κυβέρνησης κ. Αδωνις Γεωργιάδης δηλώνει (δημοσίως!) ότι κουράστηκε από το θέμα των υποκλοπών.

Αν και έχουν αλλάξει δραματικώς οι συνθήκες –έχουμε ενιαία αγορά και συνεπώς αμνοερίφια πάνε κι έρχονται–, δεν έχουν αλλάξει στο παραμικρό οι δομές παραγωγής.

Χρειάστηκαν πολλά χρόνια για να απονομιμοποιηθεί η ακροαριστερή τρομοκρατία. Φοβόμαστε ότι θα χρειαστεί περισσότερος για την απονομιμοποίηση της Ακροδεξιάς.

Δεν ξέρουμε τα κίνητρα του δράστη του τριπλού φονικού στη Βρετανία. Μπορούμε όμως να είμαστε βέβαιοι πως δεν ξεκινάνε από την «ταυτότητά του», η οποία έτσι κι αλλιώς είναι ένα σύνθετο και διαρκώς μεταβαλλόμενο πράγμα.

Οι Ελληνες έχουν καταψηφίσει ένα σκασμό κυβερνήσεις, που υποσχέθηκαν ότι θα βάλουν τέλος στη διαφθορά, αλλά τελικώς είτε δεν το κατάφεραν είτε τη διόγκωσαν.

Η προφυλάκιση επιτρέπεται μόνο υπό αυστηρές προϋποθέσεις. Αυτό πρέπει να ισχύει για όλους τους πολίτες, πρέπει να παρέχεται όμως με φειδώ για τους κατέχοντες εξουσία.

Ο «Ρουβίκωνας» θέλει να διώξει από τη Θεσσαλονίκη τους Ισραηλινούς, είτε αυτοί συμφωνούν με όσα κάνει η κυβέρνηση Νετανιάχου είτε αντιδρούν για τα εγκλήματα πολέμου.

Τέσσερα εκατομμύρια άνθρωποι δεν χωρούν στο λεκανοπέδιο της Αττικής, με όλα τα παραφερνάλια του σύγχρονου βίου.

Money

Tech & Innovation

Editor's Picks

Προς τι τόση αδιαφορία για την διαφθορά στο ποδόσφαιρο και τα αμαρτήματα στην κορωνίδα των διοργανώσεών του;

Ο καλλιτέχνης ή οι κληρονόμοι του δεν έχουν λόγο για τη χρήση του έργου κι αυτό είναι πολύ λογικό. Ουδείς μπορεί εκ των προτέρων να κρίνει το καλλιτεχνικό αποτέλεσμα της επανάχρησης ενός έργου.