The austerity policies imposed on the South of Europe are not the product of a Protestant mind-set or a Northern desire to punish the South for having too much of a good time. They are merely common sense: Sooner or later consumption reaches the level…
Ο λαϊκισμός της καθολικής άρνησης δεν οφείλεται μόνο στα υπαρκτά ελλείμματα παιδείας που έχει η ηγεσία της νεόκοπης Αριστεράς.
Τα πράγματα δεν θα είναι εύκολα για την Κύπρο. Όμως οι Κύπριοι θα κάνουν πιο εύκολη την έξοδο από την κρίση, απ’ όσο την κάνουν οι Ελλαδίτες αδελφοί τους.
Ισως πάλι ο «διαδηλωτισμός» να είναι η μόνη συγκροτημένη οικονομική πρόταση του ΣΥΡΙΖΑ.
Μετά τις ιαχές «να πληρώσει το κεφάλαιο την κρίση» περάσαμε στην άρνηση της επιβάρυνσης του κεφαλαίου, ακόμη και αν αυτό είναι υπό τη μορφή ομολόγων, καταθέσεων, ακίνητης περιουσίας κ.λπ.
Δεν ηττήθηκε η Κύπρος στις διαπραγματεύσεις, όπως ισχυρίζονται κάποιοι. Ηττήθηκε η αντίληψη του τσάμπα τσαμπουκά, που πουλούσαν διάφοροι με το εκλογικό αζημίωτο.
Το θέμα των εικόνων, αλλά και των προσωπικών δεδομένων, ήταν ένα πεδίο τεράστιας αντιπαράθεσης, το οποίο όμως στην Ελλάδα είχε ένα ειδοποιό, σε σχέση με άλλες χώρες, χαρακτηριστικό. Ποτέ τα μέτωπα δεν ήταν καθορισμένα.
Ο παράγων αξιοπιστία δεν είναι το άλφα και το ωμέγα στις στις συναλλαγές και στις διεθνείς σχέσεις, αλλά είναι κρίσιμος.
Σε περιόδους κρίσης η πολιτική δεν μπορεί να γεννήσει λεφτά. Το μόνο που μπορεί να κάνει είναι να κατανείμει δικαίως ή αδίκως το βάρος της χρεοκοπίας.
Σάμπως υπάρχουν καλές προτάσεις σε μια χρεοκοπία; Αναγκαστικά στο τέλος κάποιος θα πληρώσει τον λογαριασμό.
Το κεντρικό κράτος, που διακόσια χρόνια τώρα δεν κατάφερε να κάνει διοίκηση της προκοπής για τον εαυτό του, έχει άποψη για τις αυτοδιοικήσεις των άλλων.
Μπορεί οι βουλευτές της πλειοψηφίας να παλεύουν για το παντεσπάνι τους, τον υπουργικό θώκο, οι βουλευτές της μειοψηφίας τρέμουν για το ψωμί τους.
Φοροαπαλλαγές για πλούσιους και υψηλές αμυντικές δαπάνες είναι χαρακτηριστικό όλων των Ρεπουμπλικανών προέδρων. Συν διόγκωση του χρέους, παρά τα περί του αντιθέτου λεγόμενα.
Οι «συμφωνίες κυρίων» μεταξύ κυβέρνησης-επιχειρηματιών είναι επί της ουσίας ομολογία ανυπαρξίας αγοράς.
Ωραίοι είναι οι χάρτες «Πρόβλεψης κινδύνου πυρκαγιάς», αλλά σε τι χρησιμεύουν, πέρα από το να εικονογραφούν τα δελτία ειδήσεων;
Δεν χρειάζεται κανένας πρωθυπουργός για να διορθώνονται τα «σφάλματα» της επιστήμης ή των σχολικών βιβλίων.
Στην Ελλάδα για να παραμείνουν ή να διαγραφούν φοιτητές χρειάζεται νόμος και οι συναφείς υπουργικές αποφάσεις.
Τα μη ελεγχόμενα από το υπουργείο ΑΕΙ, για κάθε λεπτομέρεια της λειτουργίας τους, θα έχουν την ευελιξία να προσλάβουν καλύτερους καθηγητές, να προσελκύσουν καλύτερους φοιτητές, να δελεάσουν χορηγούς.
Και άλλα...
Money
Πώς να προχωρήσει ο τόπος όταν όλα εξαρτώνται από τους υπουργούς, ενώ τους έχουμε δώσει και μια δεύτερη δουλειά, αυτήν του βουλευτή, που έξι μήνες πριν από τις εκλογές γίνεται η βασική τους έγνοια;
Tech & Innovation
Η Αλ Κάιντα νίκησε. Οχι επί του πεδίου, αλλά κατόρθωσε να κάνει τον δυτικό κόσμο… άλλο κόσμο.
Editor's Picks
Είναι απορίας άξιον γιατί κάνει κόμμα ο κ. Σαμαράς, αφού μπορεί να σύρει τη Νέα Δημοκρατία στον προηγούμενο αιώνα με μια απλή δήλωσή του.
Ζούμε στη χώρα όπου η παραβίαση του απορρήτου των επικοινωνιών θεωρείται συνήθης και από πολλούς αναγκαία.
«Τον Αύγουστο δεν υπάρχουν ειδήσεις», ίσως επειδή ξεσπούν πολλές και μεγάλες πυρκαγιές. Αυτές έχουν εντυπωσιακές εικόνες, αλλά λίγη πληροφορία.
Η καλή φωνή βλάπτει σοβαρά τη μακροζωία;
Είναι ευτύχημα που η πολιτική συγκυρία, ήτοι οι συσχετισμοί ισχύος, του 17ου αιώνα ήταν τέτοια που απελευθέρωσε τις εμπορικές οδούς από το copyright των θαλάσσιων χαρτογραφήσεων.
