Πέμπτη, 20 Αυγούστου, 2026

    «Η μνήμη δεν είναι ένας στατικός αποθηκευτικός χώρος από τον οποίο ανασύρουμε αυτούσια βιωμένες εμπειρίες του παρελθόντος αλλά μια ενεργή διαδικασία δημιουργίας νοημάτων».

    Το πρόβλημα όμως των υποκλοπών, παρά το γεγονός ότι χρησιμοποιούνται διαρκώς νέα και πιο εξελιγμένα εργαλεία, δεν είναι νέο.

    Πίσω από την επαναστατική ρητορεία δεν υπάρχει προοδευτική πολιτική, η οποία αφενός σέβεται την τεράστια συμβολή της Ορθοδοξίας στη διαμόρφωση του νεοελληνικού πολιτισμού και αφετέρου ξεκαθαρίζει ότι «τα του Καίσαρος τω Καίσαρι και τα του Θεού τω Θεώ».

    Στο Επιχειρησιακό Πρό­γραμμα «Αττική» χωράνε πολλά, ακόμη και μία όπερα από έναν οργανισμό που δεν έχει σχέση με την όπερα.

      We don’t know if history repeats itself as farce, but the tough question for Greece today is what the farce of the asterisks in regards to EU policy will mean for the country in the long run.

    Τα ονόματα των δρόμων, τα τμήματα του ΑΠΘ, η εξωτερική πολιτική είναι αρμοδιότητες όσων δημοκρατικά εκλέγονται από τον ελληνικό λαό, κι όχι κάποιου μητροπολίτη.

Τα «άδηλα», σκοτεινά και πάντα δόλια συμφέροντα, που ουδέποτε κατονομάζονται, είναι συστατικό στοιχείο μιας θεωρίας συνωμοσίας. Το ίδιο και οι αντιφάσεις της.

Στους φράχτες που έχει η Ισπανία σε αφρικανικές περιοχές έσκασαν τα κύματα των μεταναστών, τα οποία φούντωσαν από παραπληροφόρηση στα κοινωνικά δίκτυα.

Καλό είναι να διυλίσουμε τον κώνωπα των 35 εκατ. που προτείνει το ΠΑΣΟΚ, αλλά ταυτοχρόνως να ψάξουμε και να αξιολογήσουμε την κάμηλο των 1.514 εκατ. στις συμβουλευτικές εταιρείες.

Η προφυλάκιση επιτρέπεται μόνο υπό αυστηρές προϋποθέσεις. Αυτό πρέπει να ισχύει για όλους τους πολίτες, πρέπει να παρέχεται όμως με φειδώ για τους κατέχοντες εξουσία.

Και άλλα...

Money

Tech & Innovation

Editor's Picks

Ο Ντόναλντ Τραμπ με μισές αλήθειες (ήτοι τη διαφοροποίηση των εκλογικών συστημάτων) και ολόκληρα ψέματα (όπως συνηθίζει) έφτιαξε τον «κινεζικό δράκο».

Ο καλλιτέχνης ή οι κληρονόμοι του δεν έχουν λόγο για τη χρήση του έργου κι αυτό είναι πολύ λογικό. Ουδείς μπορεί εκ των προτέρων να κρίνει το καλλιτεχνικό αποτέλεσμα της επανάχρησης ενός έργου.