Ούτε οι ψηφοφόροι είναι αθώοι. Είτε επειδή –επί αρχηγίας Σαμαρά– έφυγαν από τη Ν.Δ., είτε επειδή –επί Μητσοτάκη– γύρισαν στη Ν.Δ.

Δεν αρκεί η φραστική καταδίκη του φασισμού, αλλά η αποκοπή των ριζών που τον τρέφουν: ο εθνικισμός, η ξενοφοβία, η μισαλλοδοξία, ο διαχωρισμός των ανθρώπων αναλόγως καταγωγής, πεποιθήσεων, σεξουαλικών προτιμήσεων κ.λπ.

Η θωράκιση της δημοκρατίας δεν τελειώνει με μια δικαστική απόφαση, ούτε με τον εγκλεισμό κάποιων εγκληματιών στη φυλακή. Είναι μια διαρκής διαδικασία ισχυροποίησης των θεσμών της, η υπεράσπιση του κράτους δικαίου ανεξαρτήτως της συγκυρίας.

Ο κ. Μιχάλης Σταθόπουλος θύμισε τη «θέσπιση του εγκλήματος της σύστασης εγκληματικής οργάνωσης το 2001», αλλά δεν ανέφερε για όσα –εξ αμάξης– άκουσε σχετικώς με τον αποκαλούμενο «τρομονόμο».

Οι φασίστες δεν χωρίζονται σε μαυροκόκκινους και κοκκινόμαυρους. Είναι απλώς φασίστες που νομίζουν ότι διά της βίας θα κάνουν την «τέλεια» κοινωνία.

Ας υποθέσουμε ότι υπάρχουν «πονηρά κίνητρα» για τη δίωξη της Χ.Α. και ότι ο κ. Σαμαράς είναι ακροδεξιός. Πώς τον θέτουν, όμως, όλα αυτά εκτός δημοκρατικού τόξου;

Καλώς ή κακώς, οι κυρώσεις είναι σαν το βέτο στην Ευρωπαϊκή Ενωση. Χρησιμεύουν περισσότερο όταν δεν ασκούνται. Η απειλή είναι το καλύτερο μήνυμα.

Από πού προέκυψε η συντονιστική επιτροπή καταλήψεων; Ποιος εξουσιοδότησε αυτούς τους μαθητές από τα 180 (στρογγυλός αριθμός) σχολεία για να εκπροσωπήσουν το γυμνάσιο ή το λύκειό τους;

Ορθώς η κυβέρνηση του ΣΥΡΙΖΑ δεν αποποινικοποίησε τις καταλήψεις, διότι αυτές είναι στέρηση του βασικού δικαιώματος των πολιτών να κινούνται ελευθέρως στους δημόσιους χώρους.

Ούτε ψύλλος στον κόρφο της κυβέρνησης, αν υπάρξει κρούσμα υπερμετάδοσης στα πολυπληθή σχολικά τμήματα…