Ουδείς περιμένει από το κράτος να λύσει τα προβλήματα. Αυτό δεν το ξέρουμε λόγω εμπειρίας. Ο τυπικός νεοέλληνας προτιμά τις ατομικές λύσεις από τις συλλογικές.
Η μάχη της Αθήνας δεν χάθηκε γιατί ήταν πρωτόγνωρα τα καιρικά φαινόμενα, αλλά διότι οι μηχανισμοί του κράτους, οι παραχωρησιούχοι της Αττικής Οδού δεν χρησιμοποίησαν τη σωρευμένη εμπειρία από τους προηγούμενους χιονιάδες.
Eκείνο το κομμάτι της κοινωνίας, που κάποτε αποτελούσε την ατμομηχανή των νέων ιδεών στη χώρα, όχι μόνο δεν προχώρησε τη θεωρία του απ’ όσα έλεγε τη δεκαετία του ’80, αλλά πάει και προς τα πίσω.
Για κάθε νέα πρόκληση (π.χ. σεξουαλική παρενόχληση) το κράτος έχει πάντα ως απάντηση μια νέα διοικητική δομή, χωρίς ποτέ να καταργεί κάποια παλιότερη.
Η αριστερή συντήρηση ντύνει πάντα την αντίδρασή της με μεγάλες λέξεις.
Αν αποδειχθεί ότι και εμβολιασμένοι προσβάλλονται και μεταδίδουν την ασθένεια, το ίδιο με τους ανεμβολίαστους, παύει η νομιμοποιητική βάση του διαχωρισμού τους.
Αντιπολίτευση δεν μπορεί να είναι η αποσπασματική στηλίτευση κάθε μέτρου. Και αυτό διότι μπορεί γρήγορα να διαψευστεί.
Το βασικό πρόβλημα με τον λόγο είναι ότι ποτέ δεν μπορούμε να ξέρουμε τις πραγματικές επιπτώσεις που έχει· αν έχει. Γι’ αυτό και οι φιλελεύθερες κοινωνίες πολύ λογικώς έχουν άπειρη ανοχή στην έκφραση.
Το πρόβλημα του ΣΥΡΙΖΑ και της «νέας Αριστεράς» εν γένει είναι πως δεν έχει να αντιπαραβάλει πραγματικές λύσεις σε χρόνια προβλήματα.
Σε μια χώρα που κάποιος μπορεί να χάσει τη δουλειά του επειδή κάποιο άστοχο σχόλιο θεωρείται «σεξουαλική παρενόχληση», ένα ολόκληρο σύστημα απέτυχε να θέσει σε διαθεσιμότητα κάποιον που καταγγέλλεται για παιδεραστία!
Το κεντρικό κράτος, που διακόσια χρόνια τώρα δεν κατάφερε να κάνει διοίκηση της προκοπής για τον εαυτό του, έχει άποψη για τις αυτοδιοικήσεις των άλλων.
Μπορεί οι βουλευτές της πλειοψηφίας να παλεύουν για το παντεσπάνι τους, τον υπουργικό θώκο, οι βουλευτές της μειοψηφίας τρέμουν για το ψωμί τους.
Φοροαπαλλαγές για πλούσιους και υψηλές αμυντικές δαπάνες είναι χαρακτηριστικό όλων των Ρεπουμπλικανών προέδρων. Συν διόγκωση του χρέους, παρά τα περί του αντιθέτου λεγόμενα.
Οι «συμφωνίες κυρίων» μεταξύ κυβέρνησης-επιχειρηματιών είναι επί της ουσίας ομολογία ανυπαρξίας αγοράς.
Ωραίοι είναι οι χάρτες «Πρόβλεψης κινδύνου πυρκαγιάς», αλλά σε τι χρησιμεύουν, πέρα από το να εικονογραφούν τα δελτία ειδήσεων;
Δεν χρειάζεται κανένας πρωθυπουργός για να διορθώνονται τα «σφάλματα» της επιστήμης ή των σχολικών βιβλίων.
Στην Ελλάδα για να παραμείνουν ή να διαγραφούν φοιτητές χρειάζεται νόμος και οι συναφείς υπουργικές αποφάσεις.
Τα μη ελεγχόμενα από το υπουργείο ΑΕΙ, για κάθε λεπτομέρεια της λειτουργίας τους, θα έχουν την ευελιξία να προσλάβουν καλύτερους καθηγητές, να προσελκύσουν καλύτερους φοιτητές, να δελεάσουν χορηγούς.
Και άλλα...
Money
Πώς να προχωρήσει ο τόπος όταν όλα εξαρτώνται από τους υπουργούς, ενώ τους έχουμε δώσει και μια δεύτερη δουλειά, αυτήν του βουλευτή, που έξι μήνες πριν από τις εκλογές γίνεται η βασική τους έγνοια;
Tech & Innovation
Η Αλ Κάιντα νίκησε. Οχι επί του πεδίου, αλλά κατόρθωσε να κάνει τον δυτικό κόσμο… άλλο κόσμο.
Editor's Picks
Είναι απορίας άξιον γιατί κάνει κόμμα ο κ. Σαμαράς, αφού μπορεί να σύρει τη Νέα Δημοκρατία στον προηγούμενο αιώνα με μια απλή δήλωσή του.
Ζούμε στη χώρα όπου η παραβίαση του απορρήτου των επικοινωνιών θεωρείται συνήθης και από πολλούς αναγκαία.
«Τον Αύγουστο δεν υπάρχουν ειδήσεις», ίσως επειδή ξεσπούν πολλές και μεγάλες πυρκαγιές. Αυτές έχουν εντυπωσιακές εικόνες, αλλά λίγη πληροφορία.
Είναι ευτύχημα που η πολιτική συγκυρία, ήτοι οι συσχετισμοί ισχύος, του 17ου αιώνα ήταν τέτοια που απελευθέρωσε τις εμπορικές οδούς από το copyright των θαλάσσιων χαρτογραφήσεων.
