Ποιος ο λόγος περαιτέρω υποβάθμισης του Κοινοβουλίου, αφού σύμφωνα με την κυβερνητική θεωρία κάποια πράγματα είναι μυστικά του εκάστοτε διοικητή της ΕΥΠ, που ούτε καν ο πρωθυπουργός δεν μπορεί να τα μάθει;

Τους δικτάτορες κι αν τους πλένεις τα λεφτά σου σπαταλάς.

Γιατί πρέπει οι υπουργοί να ασχολούνται με κάθε λεπτομέρεια της καθημερινότητας καθ’ άπασα την επικράτεια και να φορτώνεται η κυβέρνηση τσάμπα πολιτικό κόστος;

Το φάντασμα που πλανιέται πάνω από την Δύση είναι αυτό της ανασφάλειας.

Οταν πολιτικές δυνάμεις ή πολιτικές φιλοσοφίες ορίζονται και οριοθετούνται από κάποιον τυφλό «αντι(…)ισμό», δεν μπορούν να πάνε μακριά και εκτίθενται.

Μέσα στη μαυρίλα των ημερών –εν πολλοίς αδικαιολόγητη για όσους, παρά τις όποιες δυσκολίες, ζούμε στη Δύση– τα μηνύματα από τη Ρωσία και το Ιράν προσφέρουν αισιοδοξία.

Οι πλέον αποτελεσματικές υπηρεσίες πληροφοριών είναι αυτές που λογοδοτούν στις αρμόδιες κοινοβουλευτικές επιτροπές. 

Στο πλαίσιο της συνολικής επαναξιολόγησης του Ουκρανικού, μήπως ο κ. Τσίπρας οφείλει να επαναξιολογήσει και τη διαφωνία του για την αποστολή στρατιωτικού υλικού;

Αν οι Γερμανοί Σοσιαλδημοκράτες έχουν υπ. Οικονομικών κάποιον που ο κ. Μητσοτάκης θα αποκαλούσε «δημοσιονομικό γεράκι», τότε γιατί δεν μπορεί ο ΣΥΡΙΖΑ να συνεργαστεί σε μια κυβέρνηση που δίνει το υψηλότερο ποσοστό ΑΕΠ στην Ευρώπη για την ενεργειακή κρίση;

Οι αρλούμπες του Ερντογάν δηλητηριάζουν όμως τις σχέσεις δύο γειτονικών λαών, οι οποίοι –ό,τι και αν κάνουν– πρέπει να ζήσουν μαζί.

Το ερώτημα είναι αν ο Ερντογάν μαθαίνει από τα παθήματα του Πούτιν.

Η ασταθής πολιτική είναι κατά κάποιον τρόπο το αμορτισέρ της κοινωνικής σταθερότητας.

Παρά τις θεσμικές αταξίες που κάνει και πολλαπλασιάζει στην προσπάθειά της να συγκαλύψει τις προηγούμενες, όλες οι δημοσκοπήσεις δείχνουν ότι στον τομέα της οικονομίας η κυβέρνηση διατηρεί το πλεονέκτημα.

Είναι ανόητοι όσοι συμβουλεύουν τον πρωθυπουργό ότι «το θέμα των υποκλοπών συντόμως θα ξεχαστεί».

Το πνεύμα του Συντάγματος θέλει σταθερούς δημοκρατικούς κανόνες, ανεξαρτήτως του πολιτικού κλίματος που επικρατεί.

Στη σύγχρονη Ελλάδα μάθαμε ότι «εθνικόν είναι το ασαφές», κάτι που επιφέρει πολλές εθνικές ζημιές.

Το «εθνικό συμφέρον» εκ του οποίου προκύπτουν οι «εθνικοί λόγοι» για μια παρακολούθηση δεν είναι γραμμένο σε λίθινες πλάκες, σαν αυτές του Μωυσή, ώστε να ξέρει ο εκάστοτε διοικητής της ΕΥΠ ποιοι είναι άξιοι παρακολούθησης ή όχι.

Όταν κυριαρχούν οι δίκες προθέσεων και περισσεύουν οι ταμπέλες δεν γίνεται η αναγκαία για τον τόπο συζήτηση, κάτι που το πληρώνουμε ακριβά.

Η «νόμιμη επισύνδεση» του τηλεφώνου του κ. Νίκου Ανδρουλάκη ανάγκασε τον πρωθυπουργό να απαρνηθεί το ένα σκέλος του δίπτυχου στο οποίο βάσισε την πολιτική του κυριαρχία. 

Εχει γίνει της μόδας πλέον η ανακλαστική αντίδραση σε κάθε δημόσιο έργο.