Το φάντασμα που πλανιέται πάνω από την Δύση είναι αυτό της ανασφάλειας.
Οταν πολιτικές δυνάμεις ή πολιτικές φιλοσοφίες ορίζονται και οριοθετούνται από κάποιον τυφλό «αντι(…)ισμό», δεν μπορούν να πάνε μακριά και εκτίθενται.
Μέσα στη μαυρίλα των ημερών –εν πολλοίς αδικαιολόγητη για όσους, παρά τις όποιες δυσκολίες, ζούμε στη Δύση– τα μηνύματα από τη Ρωσία και το Ιράν προσφέρουν αισιοδοξία.
Οι πλέον αποτελεσματικές υπηρεσίες πληροφοριών είναι αυτές που λογοδοτούν στις αρμόδιες κοινοβουλευτικές επιτροπές.
Στο πλαίσιο της συνολικής επαναξιολόγησης του Ουκρανικού, μήπως ο κ. Τσίπρας οφείλει να επαναξιολογήσει και τη διαφωνία του για την αποστολή στρατιωτικού υλικού;
Αν οι Γερμανοί Σοσιαλδημοκράτες έχουν υπ. Οικονομικών κάποιον που ο κ. Μητσοτάκης θα αποκαλούσε «δημοσιονομικό γεράκι», τότε γιατί δεν μπορεί ο ΣΥΡΙΖΑ να συνεργαστεί σε μια κυβέρνηση που δίνει το υψηλότερο ποσοστό ΑΕΠ στην Ευρώπη για την ενεργειακή κρίση;
Οι αρλούμπες του Ερντογάν δηλητηριάζουν όμως τις σχέσεις δύο γειτονικών λαών, οι οποίοι –ό,τι και αν κάνουν– πρέπει να ζήσουν μαζί.
Το ερώτημα είναι αν ο Ερντογάν μαθαίνει από τα παθήματα του Πούτιν.
Η ασταθής πολιτική είναι κατά κάποιον τρόπο το αμορτισέρ της κοινωνικής σταθερότητας.
Παρά τις θεσμικές αταξίες που κάνει και πολλαπλασιάζει στην προσπάθειά της να συγκαλύψει τις προηγούμενες, όλες οι δημοσκοπήσεις δείχνουν ότι στον τομέα της οικονομίας η κυβέρνηση διατηρεί το πλεονέκτημα.
Είναι ανόητοι όσοι συμβουλεύουν τον πρωθυπουργό ότι «το θέμα των υποκλοπών συντόμως θα ξεχαστεί».
Το πνεύμα του Συντάγματος θέλει σταθερούς δημοκρατικούς κανόνες, ανεξαρτήτως του πολιτικού κλίματος που επικρατεί.
Στη σύγχρονη Ελλάδα μάθαμε ότι «εθνικόν είναι το ασαφές», κάτι που επιφέρει πολλές εθνικές ζημιές.
Το «εθνικό συμφέρον» εκ του οποίου προκύπτουν οι «εθνικοί λόγοι» για μια παρακολούθηση δεν είναι γραμμένο σε λίθινες πλάκες, σαν αυτές του Μωυσή, ώστε να ξέρει ο εκάστοτε διοικητής της ΕΥΠ ποιοι είναι άξιοι παρακολούθησης ή όχι.
Όταν κυριαρχούν οι δίκες προθέσεων και περισσεύουν οι ταμπέλες δεν γίνεται η αναγκαία για τον τόπο συζήτηση, κάτι που το πληρώνουμε ακριβά.
Η «νόμιμη επισύνδεση» του τηλεφώνου του κ. Νίκου Ανδρουλάκη ανάγκασε τον πρωθυπουργό να απαρνηθεί το ένα σκέλος του δίπτυχου στο οποίο βάσισε την πολιτική του κυριαρχία.
Εχει γίνει της μόδας πλέον η ανακλαστική αντίδραση σε κάθε δημόσιο έργο.
«Με πρόσχημα την κατασκευή ΜΕΤΡΟ στην Πλατεία Εξαρχείων και την “ανάπλαση” του Στρέφη καταστρέφεται (…) η ιστορικότερη γειτονιά του αθηναϊκού κέντρου»;
Μια απερίσκεπτη για τους δημοκρατικούς θεσμούς διακυβέρνηση, σε μεγάλες φούριες.
Με 13.751 παρακολουθήσεις οι πράκτορες του εχθρού μπορούν να κοιμούνται ήσυχοι. Και να τους ακούνε στην Κατεχάκη, η ΕΥΠ δεν θα έχει τον χρόνο να αναλύσει με σοβαρότητα τα δεδομένα.
